Tw 36/04

96/3B/2005 POSTANOWIENIE z dnia 16 marca 2005 r. Sygn. akt Tw 36/04 Trybunał Konstytucyjny w składzie: Jerzy Ciemniewski, po wstępnym rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym wniosku Związku Pracodawców Branży Paliw Płynnych i Energetycznych o zbadanie zgodności: 1) § 6 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 23 września 2003 r. w sprawie szczegółowych warunków zarządzania ruchem na drogach oraz wykonywania nadzoru nad tym zarządzaniem (Dz. U. Nr 179, poz. 1729) z art. 40 i art. 41 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2001 r. Nr 142, poz. 1591 ze zm.), z art. 40, art. 41, art. 42 ustawy z dnia 5 czerwca 1998 r. o samorządzie powiatowym (Dz. U. z 2001 r. Nr 142, poz. 1592 ze zm.) oraz z art. 87 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej; 2) § 3 ust. 2 pkt 2 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 23 września 2003 r. w sprawie szczegółowych warunków zarządzania ruchem na drogach oraz wykonywania nadzoru nad tym zarządzaniem (Dz. U. Nr 179, poz. 1729) z art. 78 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej, p o s t a n a w i a: odmówić nadania wnioskowi dalszego biegu. UZASADNIENIE: W dniu 16 sierpnia 2004 r. wpłynął do Trybunału Konstytucyjnego wniosek Związku Pracodawców Branży Paliw Płynnych i Energetycznych o zbadanie zgodności § 3 ust. 2 pkt 2 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 23 września 2003 r. w sprawie szczegółowych warunków zarządzania ruchem na drogach oraz wykonywania nadzoru nad tym zarządzaniem (Dz. U. Nr 179, poz. 1729) z art. 78 Konstytucji oraz § 6 tegoż rozporządzenia z art. 40 i art. 41 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2001 r. Nr 142, poz. 1591 ze zm.), art. 40, art. 41, art. 42 ustawy z dnia 5 czerwca 1998 r. o samorządzie powiatowym (Dz. U. z 2001 r. Nr 142, poz. 1592 ze zm.) oraz z art. 87 Konstytucji. Zarządzeniem sędziego Trybunału Konstytucyjnego z 8 października 2004 r. wezwano do usunięcia braków formalnych wniosku, przez doręczenie uchwały lub decyzji odpowiedniego organu wnioskodawcy, stanowiących podstawę sporządzenia i złożenia wniosku do Trybunału Konstytucyjnego, a także wyciągu z protokołu, pozwalającego stwierdzić, że uchwała podjęta została zgodnie ze statutem organizacji. Doręczenie oryginału lub uwierzytelnionego odpisu aktualnego wyciągu z rejestru sądowego, statutu wnioskodawcy oraz czterech kopii wniosku. W piśmie doręczonym do Trybunału Konstytucyjnego 28 października 2004 r. pełnomocnik wnioskodawcy zwrócił się o przedłużenie terminu do usunięcia braków formalnych wniosku, z uwagi na konieczność uzyskania niezbędnych dokumentów od wnioskodawcy. W piśmie doręczonym do Trybunału Konstytucyjnego 24 listopada 2004 r. pełnomocnik wnioskodawcy odniósł się do stwierdzonych przez Trybunał braków formalnych. Trybunał Konstytucyjny zważył, co następuje: 1. Art. 191 ust. 1 Konstytucji enumeratywnie wylicza podmioty uprawnione do wystąpienia z wnioskiem w sprawach, o których mowa w art. 188 Konstytucji. Na gruncie wskazanego przepisu ustawy zasadniczej mamy do czynienia z dwoma grupami podmiotów legitymowanych. Zdolność wnioskowa podmiotów wymienionych w art. 191 ust. 1 pkt 3-5 Konstytucji, obejmuje możliwość kwestionowania w postępowaniu przed Trybunałem Konstytucyjnym jedynie tych regulacji, które dotyczą spraw objętych ich zakresem działania (art. 191 ust. 2 Konstytucji). W stosunku do organizacji pracodawców wskazanych w art. 191 ust. 1 pkt 4 Konstytucji, oznacza to możliwość żądania wszczęcia abstrakcyjnej kontroli wyłącznie tych aktów normatywnych, które dotyczą relacji pracodawca – pracobiorca (por. postanowienia z: 18 listopada 1998 r., K 20/98, OTK ZU nr 1/1999, poz. 5; 28 stycznia 2004 r., Tw 74/02, OTK ZU nr 1/B/2004, poz. 2). Kwestionowane przez wnioskodawcę rozporządzenie Ministra Infrastruktury określające zasady ustanawiania organizacji ruchu, nie dotyczy tych interesów pracodawców zrzeszonych w Związku Pracodawców Branży Paliw Płynnych i Energetycznych, które związane są z zatrudnianiem pracowników. Jak podkreśla sam wnioskodawca, wszelkie zmiany organizacji ruchu na drogach, wpływają w istotny sposób na ograniczenie możliwości prowadzenia działalności gospodarczej przez przedsiębiorców zrzeszonych w związku. W świetle wskazanego wyżej sposobu rozumienia zakresu legitymacji procesowej organizacji pracodawców w postępowaniu przed Trybunałem Konstytucyjnym należy stwierdzić, że kwestionowane przepisy nie należą do zakresu spraw, które mogłyby stanowić podstawę wystąpienia przez Związek Pracodawców Branży Paliw Płynnych i Energetycznych z wnioskiem w trybie abstrakcyjnej kontroli norm. 2. Niezależnie od ustaleń zawartych w pkt 1 niniejszego uzasadnienia, należy zwrócić uwagę na dwie inne przesłanki procesowe, uniemożliwiające nadanie dalszego biegu wnioskowi Związku Pracodawców Branży Paliw Płynnych i Energetycznych. 2a. Zgodnie z art. 36 ust. 3 w zw. z ust. 2 ustawy z dnia 1 sierpnia 1997 r. o Trybunale Konstytucyjnym (Dz. U. Nr 102, poz. 643 ze zm.; dalej: ustawa o TK) nie usunięcie braków formalnych wniosku w terminie 7 dni od daty doręczenia zarządzenia sędziego Trybunału, stanowi przesłankę wydania postanowienia o odmowie nadania wnioskowi dalszego biegu. Jak wynika z akt rozpatrywanej sprawy, Związek Pracodawców Branży Paliw Płynnych i Energetycznych potwierdził 19 października 2004 r. doręczenie zarządzenia sędziego Trybunału z 8 października 2004 r., wzywającego do usunięcia braków formalnych wniosku. Oznacza to, że 7 dniowy termin wykonania powyższego zarządzenia upłynął 26 października 2004 r. Złożenie 24 listopada 2004 r. pisma do Trybunału, w którym pełnomocnik wnioskodawcy odniósł się do stwierdzonych braków formalnych wniosku, nastąpiło w sposób oczywisty po upływie ustawowo określonego 7 dniowego terminu. Okoliczność ta, stanowi samoistną podstawę odmowy nadania dalszego biegu wnioskowi Związku Pracodawców Branży Paliw Płynnych i Energetycznych. 2b. Wszczęcie postępowania przed Trybunałem Konstytucyjnym w sprawie abstrakcyjnej kontroli norm, wymaga wyrażenia woli przez uprawniony organ wnioskodawcy w formie uchwały. Jak wynika z akt sprawy, wystąpienie przez Związek Pracodawców Branży Paliw Płynnych i Energetycznych z wnioskiem z 4 sierpnia 2004 r., nie zostało poprzedzone podjęciem stosownej uchwały. Uchwała, w której wnioskodawca wyraził zamiar wszczęcia postępowania przed Trybunałem Konstytucyjnym, podjęta została na posiedzeniu Związku 27 października 2004 r. Jak wielokrotnie podkreślał Trybunał Konstytucyjny, brak formalny w postaci nie doręczenia uchwały, stanowiącej podstawę sporządzenia wniosku, może zostać usunięty w trybie art. 36 ust. 2 ustawy o TK jedynie wówczas, kiedy uchwała taka została podjęta przed sporządzeniem i złożeniem wniosku, a wyłącznie przez przeoczenie nie dołączono dokumentu zawierającego jej treść. W takiej sytuacji dołączenie uchwały do akt usuwa przeszkodę formalną i pozwala na nadanie wnioskowi dalszego biegu, o ile nie zachodzą jednocześnie inne przesłanki, uniemożliwiające wszczęcie postępowania w danej sprawie. W przypadku, kiedy prawidłowa uchwała nie została w ogóle przyjęta, bądź jej podjęcie nastąpiło po złożeniu wniosku do Trybunału Konstytucyjnego, zachodzi brak legitymacji czynnej po stronie podmiotu występującego z żądaniem wszczęcia postępowania w sprawie abstrakcyjnej kontroli norm. Stanowi to przesłankę odmowy nadania biegu wnioskowi dalszego biegu (por. m.in. postanowienia z: 16 stycznia 2001 r., T 55/00, OTK ZU nr 1/B/2002, poz. 29 oraz 18 grudnia 2002 r., Tw 45/02, OTK ZU nr 1/B/2003, poz. 4). Mając na uwadze powyższe okoliczności, Trybunał Konstytucyjny postanowił jak w sentencji.