Tw 26/02
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuTrybunał Konstytucyjny odmówił nadania dalszego biegu wnioskowi Rady Powiatu Wieluńskiego, uznając, że wniosek został złożony przez podmiot nieuprawniony przed podjęciem stosownej uchwały.
Rada Powiatu Wieluńskiego złożyła wniosek do Trybunału Konstytucyjnego o zbadanie zgodności rozporządzenia Ministra Zdrowia z ustawą o zakładach opieki zdrowotnej. Po wezwaniu do uzupełnienia braków formalnych, wnioskodawca doręczył wymagane dokumenty. Trybunał Konstytucyjny, powołując się na art. 191 ust. 1 pkt 3 Konstytucji, stwierdził, że do zainicjowania postępowania konieczna jest uchwała organu stanowiącego samorządu terytorialnego. Ponieważ wniosek został złożony przez Zarząd Powiatu przed podjęciem uchwały przez Radę Powiatu, uznano go za złożony przez podmiot nieuprawniony, co skutkowało odmową nadania dalszego biegu postępowaniu.
Wniosek Rady Powiatu Wieluńskiego z dnia 25 marca 2002 r. dotyczył stwierdzenia niezgodności § 9 pkt 2 rozporządzenia Ministra Zdrowia i Opieki Społecznej z dnia 19 sierpnia 1998 r. z przepisami ustawy z dnia 30 sierpnia 1991 r. o zakładach opieki zdrowotnej. Po wstępnym rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym, Trybunał Konstytucyjny postanowił odmówić nadania dalszego biegu wnioskowi. Uzasadnienie wskazuje, że zgodnie z art. 191 ust. 1 pkt 3 Konstytucji RP, organy stanowiące samorządu terytorialnego są uprawnione do inicjowania kontroli konstytucyjności prawa. Kluczowe dla wszczęcia postępowania jest podjęcie przez taki organ uchwały wyrażającej wolę wystąpienia do Trybunału z wnioskiem, jednoznacznie określającej przedmiot zaskarżenia i podstawę kontroli. W przypadku braku takiej uchwały, postępowanie nie może zostać wszczęte. Trybunał podkreślił, że niepodjęcie uchwały nie jest brakiem formalnym usuwalnym w trybie art. 36 ust. 2 ustawy o TK, lecz brakiem legitymacji czynnej. W analizowanej sprawie, wniosek został sporządzony przez Zarząd Powiatu w Wieluniu w dniu 25 marca 2002 r., a uchwała Rady Powiatu Wieluńskiego została podjęta dopiero 26 marca 2002 r. (Nr XXXVIII/298/02). Ta wsteczna kolejność zdarzeń oznaczała, że wniosek został złożony przez podmiot nieuprawniony i bez podstawy prawnej, a późniejsza uchwała nie mogła konwalidować tej czynności. W konsekwencji, Trybunał Konstytucyjny odmówił nadania dalszego biegu wnioskowi.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Nie, do zainicjowania postępowania przed Trybunałem Konstytucyjnym konieczne jest podjęcie przez organ stanowiący samorządu terytorialnego uchwały, która jednoznacznie wyraża wolę wszczęcia postępowania i określa przedmiot zaskarżenia oraz podstawę kontroli.
Uzasadnienie
Trybunał Konstytucyjny podkreślił, że brak uchwały organu stanowiącego samorządu terytorialnego przed złożeniem wniosku stanowi brak legitymacji czynnej, a nie brak formalny, który można by usunąć. Wniosek złożony bez takiej uchwały jest bezpodstawny i nie może wywołać skutku w postaci wszczęcia kontroli konstytucyjności.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
odmowa nadania dalszego biegu wnioskowi
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| Rada Powiatu Wieluńskiego | instytucja | wnioskodawca |
| Zarząd Powiatu w Wieluniu | instytucja | podmiot składający wniosek |
Przepisy (7)
Główne
Konstytucja RP art. 191 § ust. 1 pkt 3
Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej
Organy stanowiące samorządu terytorialnego są uprawnione do inicjowania kontroli konstytucyjności prawa.
u.o.z.o.z. art. 8 § ust. 1 pkt 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 1991 r. o zakładach opieki zdrowotnej
Przepis, z którym wnioskodawca domagał się stwierdzenia niezgodności rozporządzenia.
u.o.z.o.z. art. 60 § ust. 2 i 4
Ustawa z dnia 30 sierpnia 1991 r. o zakładach opieki zdrowotnej
Przepisy, z którymi wnioskodawca domagał się stwierdzenia niezgodności rozporządzenia.
rozp. MZiOS art. 9 § pkt 2
Rozporządzenie Ministra Zdrowia i Opieki Społecznej z dnia 19 sierpnia 1998 r. w sprawie szczegółowych zasad przeprowadzania konkursu na niektóre stanowiska kierownicze w publicznych zakładach opieki zdrowotnej, składu komisji konkursowej oraz ramowego regulaminu przeprowadzenia konkursu
Przepis, którego zgodność z ustawą była przedmiotem wniosku.
Pomocnicze
u.TK art. 36 § ust. 2
Ustawa o Trybunale Konstytucyjnym
Przepis dotyczący uzupełniania braków formalnych, który nie ma zastosowania w przypadku braku legitymacji czynnej.
k.c. art. 103
Kodeks cywilny
Przepis dotyczący konwalidowania czynności prawnych dokonanych przez pełnomocnika z przekroczeniem umocowania, niedopuszczalny do stosowania analogicznie do organów osób prawnych.
k.c. art. 39
Kodeks cywilny
Przepis dotyczący nieważności czynności prawnych dokonanych przez osoby działające jako organy osoby prawnej bez odpowiedniego umocowania.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Wniosek złożony przez podmiot nieuprawniony (Zarząd Powiatu zamiast Rady Powiatu). Wniosek złożony przed podjęciem uchwały przez organ stanowiący. Brak uchwały organu stanowiącego jako brak legitymacji czynnej, a nie brak formalny.
Godne uwagi sformułowania
niepodjęcie uchwały przez Radę Powiatu przed wystąpieniem z wnioskiem nie stanowi braku formalnego, który mógłby być usunięty w przypadku, gdy uchwała w ogóle nie została podjęta, występuje brak legitymacji czynnej po stronie wnioskodawcy nie jest dopuszczalne konwalidowanie czynności dokonanych przez „rzekomy organ” osoby prawnej; czynności takie są po prostu nieważne nie jest możliwe sanowanie wniosku, złożonego w drodze później podjętej uchwały o wystąpieniu do Trybunału Konstytucyjnego
Skład orzekający
Jerzy Stępień
przewodniczący
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Wysoka
Powoływalne dla: "Ustalenie wymogów formalnych dla wniosków składanych przez organy samorządu terytorialnego do Trybunału Konstytucyjnego, w szczególności znaczenie uchwały organu stanowiącego jako warunku legitymacji czynnej."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji wniosku składanego przez organ samorządu terytorialnego do Trybunału Konstytucyjnego. Interpretacja przepisów k.c. o konwalidacji czynności prawnych w kontekście organów osób prawnych.
Wartość merytoryczna
Ocena: 6/10
Sprawa ilustruje fundamentalne zasady proceduralne postępowania przed Trybunałem Konstytucyjnym i znaczenie prawidłowego legitymowania się przez wnioskodawców. Pokazuje, jak drobne uchybienia formalne mogą prowadzić do odrzucenia wniosku.
“Błąd formalny, który kosztował prawo do kontroli konstytucyjności: lekcja z Trybunału Konstytucyjnego.”
Sektor
administracyjne
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmieniony191 POSTANOWIENIE z dnia 15 lipca 2002 r. Sygn. akt Tw 26/02 Trybunał Konstytucyjny w składzie: Jerzy Stępień po wstępnym rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym wniosku Rady Powiatu Wieluńskiego o stwierdzenie niezgodności: 9 pkt 2 rozporządzenia Ministra Zdrowia i Opieki Społecznej z dnia 19 sierpnia 1998 r. w sprawie szczegółowych zasad przeprowadzania konkursu na niektóre stanowiska kierownicze w publicznych zakładach opieki zdrowotnej, składu komisji konkursowej oraz ramowego regulaminu przeprowadzenia konkursu (Dz. U. Nr 115, poz. 749 ze zm.) z art. 8 ust. 1 pkt 3 i art. 60 ust. 2 i 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 1991 r. o zakładach opieki zdrowotnej (Dz. U. Nr 91, poz. 408 ze zm.), p o s t a n a w i a: odmówić nadania dalszego biegu wnioskowi. UZASADNIENIE: W dniu 25 kwietnia 2002 r. do Trybunału Konstytucyjnego wpłynął wniosek Rady Powiatu Wieluńskego z dnia 25 marca 2002 r. o stwierdzenie niezgodności 9 pkt 2 rozporządzenia Ministra Zdrowia i Opieki Społecznej z dnia 19 sierpnia 1998 r. w sprawie szczegółowych zasad przeprowadzania konkursu na niektóre stanowiska kierownicze w publicznych zakładach opieki zdrowotnej, składu komisji konkursowej oraz ramowego regulaminu przeprowadzenia konkursu (Dz. U. Nr 115, poz. 749 ze zm.) z art. 8 ust. 1 pkt 3 i art. 60 ust. 2 i 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 1991 r. o zakładach opieki zdrowotnej (Dz. U. Nr 91, poz. 408 ze zm.). Zarządzeniem sędziego Trybunału Konstytucyjnego z dnia 10 czerwca 2002 r. wezwano wnioskodawcę do uzupełnienia w terminie 7 dni braków formalnych poprzez wskazanie umocowanego przedstawiciela do reprezentowania Rady Powiatu Wieluńskiego przed Trybunałem Konstytucyjnym, a także doręczenie 4 kopii uchwały Rady Powiatu Wieluńskiego o wystąpieniu z wnioskiem do Trybunału Konstytucyjnego oraz 4 egzemplarzy wniosku. W dniu 21 czerwca 2002 r. uzupełniono wskazane braki. Trybunał Konstytucyjny zważył, co następuje: W myśl art. 191 ust. 1 pkt 3 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej, jednym z podmiotów uprawnionych do inicjowania kontroli konstytucyjności prawa są organy stanowiące samorządu terytorialnego. Dla zainicjowania postępowania przed Trybunałem Konstytucyjnym konieczne jest zatem podjęcie przez organ stanowiący danej jednostki uchwały, w sprawie wystąpienia do Trybunału z wnioskiem o zbadanie zgodności aktu normatywnego z aktem wyższego rzędu. Uchwała ta musi w sposób jednoznaczny wyrażać wolę wszczęcia postępowania przed tym organem i jednoznacznie określać przedmiot zaskarżenia oraz podstawę kontroli. W braku takiej uchwały, podjętej przez organ stanowiący samorządu terytorialnego, postępowanie w ogólne nie może zostać wszczęte. Należy podkreślić, że niepodjęcie uchwały przez Radę Powiatu przed wystąpieniem z wnioskiem nie stanowi braku formalnego, który mógłby być usunięty w trybie art. 36 ust. 2 ustawy o Trybunale Konstytucyjnym (Dz. U. Nr 102, poz. 643 ze zm.). Z brakiem formalnym mamy do czynienia, gdy uchwała właściwego organu została podjęta przed wystąpieniem do Trybunału, a jedynie, najczęściej przez przeoczenie, nie dołączono dokumentu zawierającego jej treść. W takiej sytuacji dołączenie uchwały do akt usuwa przeszkodę formalną i pozwala na nadanie wnioskowi dalszego biegu. W przypadku, gdy uchwała w ogóle nie została podjęta, występuje brak legitymacji czynnej po stronie wnioskodawcy. Oznacza to w istocie, że takiego wnioskodawcę należy uznać za podmiot nieuprawniony, który w sposób bezpodstawny powołuje się na wolę organu stanowiącego jednostki samorządu terytorialnego. Sporządzony w tej sytuacji „wniosek” nie może wywołać skutku w postaci wszczęcia konstytucyjnej kontroli aktu normatywnego. Z utrwalonej linii orzeczniczej Trybunału Konstytucyjnego jednoznacznie wynika, iż do wszczęcia postępowania konieczny jest bowiem przejaw woli uprawnionego podmiotu wyrażony w formie przewidzianej ustawą. W konsekwencji, w braku stosownej uchwały organu stanowiącego jednostki samorządu terytorialnego, postępowanie w ogóle nie może być wszczęte (por. m.in. postanowienie TK z 16 stycznia 2001 r., T. 55/00 OTK ZU nr 1/A/2002, poz. 29 oraz postanowienie TK z 10 października 2001 r., T. 41/01, OTK ZU nr 1/A/2002, poz. 51). Warto jednocześnie stwierdzić, że o ile możliwe jest konwalidowanie czynności pełnomocnika zdziałanych z przekroczeniem umocowania poprzez oświadczenie woli mocodawcy (art. 103 k.c.), o tyle nie jest dopuszczalne konwalidowanie czynności dokonanych przez „rzekomy organ” osoby prawnej; czynności takie są po prostu nieważne (art. 39 k.c.). Niedopuszczalność analogicznego stosowania art. 103 k.c. do osób prawnych, potwierdzona przez SN w wyroku z 12 grudnia 1996 r. (I CKN 22/96, OSN 1997, Nr 6-7, poz. 75) wynika przede wszystkim z faktu, iż zakres uprawnień pełnomocnika jest określony przez wolę mocodawcy, który może zatem swobodnie, także post factum, akceptować działania swego reprezentanta, natomiast kompetencje organów osoby prawnej są określone ustawowo i – co do zasady – nie mogą być przenoszone na inne podmioty. W konkretnej sprawie chodzi o konstytucyjnie określoną, niewątpliwie wyłączną kompetencję Rady Powiatu do występowania z wnioskami do Trybunału Konstytucyjnego. Nie jest dopuszczalne, by Rada, w jakikolwiek sposób, przeniosła prawo do podjęcia decyzji w tej kwestii na inny podmiot. Tak jak nie jest możliwe przeniesienie kompetencji do wystąpienia z wnioskiem, tak nie jest możliwe sanowanie wniosku, złożonego w drodze później podjętej uchwały o wystąpieniu do Trybunału Konstytucyjnego. W rozpoznawanej sprawie, wniosek skierowany do Trybunału Konstytucyjnego przez Zarząd Powiatu w Wieluniu sporządzony został 25 marca 2002 r., czyli przed podjęciem faktycznej uchwały w tej sprawie przez organ uprawniony, to jest Radę Powiatu Wieluńskiego (uchwała z dnia 26 marca 2002 r., Nr XXXVIII/298/02). Świadczy o tym jednoznacznie data umieszczona na wniosku oraz doręczonych w późniejszym czasie jego 4 kopiach, będąca wsteczną w stosunku do daty podjęcia stosownej uchwały. Stosując powyższe uwagi do oceny okoliczności niniejszej sprawy należy stwierdzić, iż wniosek o wszczęcie konstytucyjnej kontroli aktu normatywnego został sporządzony przez podmiot nieuprawniony oraz bez jakiejkolwiek podstawy prawnej. Późniejsza uchwała Rady Powiatu Wieluńskiego nie usuwa w żadnym razie braku legitymacji czynnej podmiotu kierującego wniosek do Trybunału, nie jest bowiem w stanie konwalidować, w tym wypadku, nieważności wcześniejszych od daty jej podjęcia działań Zarządu Powiatu. Z tych względów Trybunał Konstytucyjny rozstrzygnął jak w sentencji.
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI