Tw 18/11

Trybunał Konstytucyjny2012-02-15
SAOSAdministracyjneprawo finansoweŚredniakonstytucyjny
państwowy dług publicznyfinanse publicznerozporządzenieTrybunał Konstytucyjnybezprzedmiotowość postępowaniautrata mocy obowiązującej

Trybunał Konstytucyjny odmówił nadania dalszego biegu wnioskowi Rady Miasta Krakowa dotyczącemu zgodności przepisu rozporządzenia Ministra Finansów z Konstytucją, ponieważ zakwestionowany przepis utracił moc obowiązującą.

Rada Miasta Krakowa złożyła wniosek do Trybunału Konstytucyjnego o zbadanie zgodności § 3 pkt 2 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 23 grudnia 2010 r. z przepisami Konstytucji i ustawy o finansach publicznych. Trybunał, po wstępnym rozpoznaniu, odmówił nadania dalszego biegu wnioskowi, ponieważ zakwestionowane rozporządzenie utraciło moc obowiązującą z dniem 31 grudnia 2011 r., a postępowanie stało się bezprzedmiotowe. Obecnie obowiązuje nowe rozporządzenie o tożsamej treści.

Wniosek Rady Miasta Krakowa dotyczył zbadania zgodności § 3 pkt 2 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 23 grudnia 2010 r. w sprawie szczegółowego sposobu klasyfikacji tytułów dłużnych zaliczanych do państwowego długu publicznego z art. 2, art. 92 ust. 1 i art. 216 ust. 5 w zw. z art. 165 Konstytucji RP oraz art. 72 ust. 1 i 2 ustawy o finansach publicznych. Trybunał Konstytucyjny, działając na podstawie ustawy o Trybunale Konstytucyjnym, przeprowadził wstępne rozpoznanie wniosku na posiedzeniu niejawnym. Stwierdzono, że rozporządzenie z 2010 r. utraciło moc obowiązującą z dniem 31 grudnia 2011 r., co nastąpiło po wniesieniu wniosku, ale przed wydaniem orzeczenia. W związku z tym postępowanie stało się bezprzedmiotowe, a wydanie orzeczenia niedopuszczalne. Trybunał, na podstawie art. 39 ust. 1 pkt 3 ustawy o TK, odmówił nadania dalszego biegu wnioskowi. Podkreślono, że wniosek można złożyć ponownie, wskazując obowiązujący przepis.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (1)

Odpowiedź sądu

Wniosek nie podlega dalszemu biegowi z powodu utraty mocy obowiązującej przez zakwestionowany przepis.

Uzasadnienie

Trybunał odmówił nadania dalszego biegu wnioskowi, ponieważ zakwestionowane rozporządzenie utraciło moc obowiązującą przed wydaniem orzeczenia, co czyni postępowanie bezprzedmiotowym.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

odmowa nadania dalszego biegu wnioskowi

Strona wygrywająca

Skarb Państwa (w domyśle)

Strony

NazwaTypRola
Rada Miasta Krakowaorgan_państwowywnioskodawca

Przepisy (14)

Główne

rozporządzenie z 2010 r. art. § 3 pkt 2

Rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 23 grudnia 2010 r. w sprawie szczegółowego sposobu klasyfikacji tytułów dłużnych zaliczanych do państwowego długu publicznego, w tym do długu Skarbu Państwa

Przepis zaliczający do państwowego długu publicznego tytuły dłużne inne niż wymienione expressis verbis w art. 72 ust. 1 ustawy o finansach publicznych z 2009 r.

u.f.p. z 2009 r. art. 72 ust. 1

Ustawa z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych

Pomocnicze

Konstytucja RP art. 2

Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej

Konstytucja RP art. 92 ust. 1

Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej

Konstytucja RP art. 216 ust. 5

Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej

Konstytucja RP art. 165

Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej

u.f.p. z 2009 r. art. 72 ust. 2

Ustawa z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych

ustawa o TK art. 36 ust. 1

Ustawa z dnia 1 sierpnia 1997 r. o Trybunale Konstytucyjnym

Wniosek organu stanowiącego jednostki samorządu terytorialnego podlega wstępnemu rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym.

ustawa o TK art. 32 ust. 1 i 2

Ustawa z dnia 1 sierpnia 1997 r. o Trybunale Konstytucyjnym

Badanie wymogów formalnych wniosku.

ustawa o TK art. 36 ust. 3

Ustawa z dnia 1 sierpnia 1997 r. o Trybunale Konstytucyjnym

Badanie, czy wniosek nie jest oczywiście bezzasadny.

Konstytucja RP art. 191 ust. 1 pkt 3

Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej

Uprawnienie podmiotu do złożenia wniosku.

Konstytucja RP art. 191 ust. 2

Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej

Uprawnienie podmiotu do złożenia wniosku.

ustawa nowelizująca z 2011 r. art. 29

Ustawa z dnia 16 grudnia 2010 r. o zmianie ustawy o finansach publicznych oraz niektórych innych ustaw

Przepisy wykonawcze zachowują moc do czasu wejścia w życie nowych przepisów, nie dłużej niż do 31 grudnia 2011 r.

ustawa o TK art. 39 ust. 1 pkt 3

Ustawa z dnia 1 sierpnia 1997 r. o Trybunale Konstytucyjnym

Przesłanka odmowy nadania dalszego biegu wnioskowi (bezprzedmiotowość postępowania).

Argumenty

Skuteczne argumenty

Zakwestionowane rozporządzenie utraciło moc obowiązującą przed wydaniem orzeczenia.

Godne uwagi sformułowania

postępowanie w sprawie zbadania zgodności stało się bezprzedmiotowe, a wydanie orzeczenia niedopuszczalne utrata mocy obowiązującej zakwestionowanego przepisu nastąpiła po wniesieniu wniosku do Trybunału Konstytucyjnego, ale przed wydaniem orzeczenia

Skład orzekający

Teresa Liszcz

sędzia

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Średnia

Powoływalne dla: "Proceduralne aspekty postępowania przed Trybunałem Konstytucyjnym, w szczególności dotyczące bezprzedmiotowości postępowania w przypadku utraty mocy obowiązującej aktu prawnego."

Ograniczenia: Dotyczy konkretnej sytuacji utraty mocy obowiązującej przepisu wykonawczego i nie rozstrzyga merytorycznie kwestii konstytucyjności.

Wartość merytoryczna

Ocena: 4/10

Sprawa jest interesująca z perspektywy proceduralnej i funkcjonowania Trybunału Konstytucyjnego, ale nie porusza głębszych zagadnień merytorycznych ze względu na bezprzedmiotowość.

Sektor

finanse publiczne

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginał, niezmieniony
654/II/B/2014 POSTANOWIENIE z dnia 15 lutego 2012 r. Sygn. akt Tw 18/11 Trybunał Konstytucyjny w składzie: Teresa Liszcz, po wstępnym rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym wniosku Rady Miasta Krakowa o zbadanie zgodności: § 3 pkt 2 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 23 grudnia 2010 r. w sprawie szczegółowego sposobu klasyfikacji tytułów dłużnych zaliczanych do państwowego długu publicznego, w tym do długu Skarbu Państwa (Dz. U. Nr 252, poz. 1692) z art. 2, art. 92 ust. 1 i art. 216 ust. 5 w zw. z art. 165 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej oraz art. 72 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych (Dz. U. Nr 157, poz. 1240, ze zm.), p o s t a n a w i a: odmówić nadania dalszego biegu wnioskowi. UZASADNIENIE W dniu 21 lipca 2011 r. wpłynął do Trybunału Konstytucyjnego wniosek Rady Miasta Krakowa o zbadanie zgodności § 3 pkt 2 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 23 grudnia 2010 r. w sprawie szczegółowego sposobu klasyfikacji tytułów dłużnych zaliczanych do państwowego długu publicznego, w tym do długu Skarbu Państwa (Dz. U. Nr 252, poz. 1692; dalej: rozporządzenie z 2010 r.) w zakresie, w jakim przepis ten zalicza do państwowego długu publicznego tytuły dłużne inne niż wymienione expressis verbis w art. 72 ust. 1 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych (Dz. U. Nr 157, poz. 1240, ze zm.; dalej: ustawa o finansach publicznych z 2009 r.) z art. 2, art. 92 ust. 1 i art. 216 ust. 5 w zw. z art. 165 Konstytucji oraz art. 72 ust. 1 i 2 ustawy o finansach publicznych z 2009 r. Trybunał Konstytucyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 36 ust. 1 ustawy z 1 sierpnia 1997 r. o Trybunale Konstytucyjnym (Dz. U. Nr 102, poz. 643, ze zm.; dalej: ustawa o TK) wniosek przedstawiony przez organ stanowiący jednostki samorządu terytorialnego podlega wstępnemu rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym. W postępowaniu tym Trybunał Konstytucyjny w składzie jednego sędziego bada, czy wniosek odpowiada wymogom formalnym (art. 32 ust. 1 i 2 ustawy o TK), czy nie jest oczywiście bezzasadny (art. 36 ust. 3 ustawy o TK), a w szczególności, czy pochodzi od uprawnionego podmiotu (art. 191 ust. 1 pkt 3 w zw. z art. 191 ust. 2 Konstytucji). Trybunał Konstytucyjny stwierdza, że rozporządzenie z 2010 r. utraciło moc obowiązującą 31 grudnia 2011 r. Zgodnie z art. 29 ustawy z dnia 16 grudnia 2010 r. o zmianie ustawy o finansach publicznych oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 257, poz. 1726; dalej: ustawa nowelizująca z 2011 r.), przepisy wykonawcze wydane na podstawie art. 72 ust. 2 ustawy (o finansach publicznych z 2009 r.), o której mowa w art. 1 ustawy (nowelizującej z 2011 r.), zachowują moc do czasu wejścia w życie przepisów wykonawczych wydanych na podstawie art. 72 ust. 2 ustawy, o której mowa w art. 1, w brzmieniu nadanym ustawą nowelizującą z 2011 r., nie dłużej jednak niż do dnia 31 grudnia 2011 r. Obecnie obowiązuje rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 28 grudnia 2011 r. w sprawie szczegółowego sposobu klasyfikacji tytułów dłużnych zaliczanych do państwowego długu publicznego (Dz. U. Nr 298, poz. 1767; dalej: rozporządzenie z 2011 r.), którego § 3 pkt 2 ma treść tożsamą z objętym niniejszym wnioskiem przepisem rozporządzenia z 2010 r. Wymaga podkreślenia, że utrata mocy obowiązującej zakwestionowanego przepisu nastąpiła po wniesieniu wniosku do Trybunału Konstytucyjnego, ale przed wydaniem orzeczenia. Dlatego postępowanie w sprawie zbadania zgodności stało się bezprzedmiotowe, a wydanie orzeczenia niedopuszczalne (por. postanowienie TK z 19 lutego 1997 r., U 7/96, OTK ZU nr 1/1997, poz. 11). Okoliczność ta stanowi, na podstawie art. 39 ust. 1 pkt 3 ustawy o TK, przesłankę odmowy nadania dalszego biegu wnioskowi Rady Miasta Krakowa. Powyższe nie wyklucza ponownego złożenia do Trybunału Konstytucyjnego wniosku, w którym wskazany zostanie obowiązujący obecnie przepis. Wówczas Trybunał będzie uprawniony dokonać kontroli objętej wnioskiem normy prawnej ze wskazanymi przez wnioskodawcę wzorcami, po uprzednim wstępnym rozpoznaniu złożonego wniosku. W tym stanie rzeczy Trybunał Konstytucyjny postanowił jak w sentencji.