TW 1/15
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuNaczelna Rada Adwokacka (NRA) złożyła wniosek do Trybunału Konstytucyjnego o zbadanie zgodności art. 52 ustawy z dnia 27 września 2013 r. o zmianie ustawy – Kodeks postępowania karnego oraz niektórych innych ustaw z Konstytucją, w szczególności z art. 219 ust. 1 oraz art. 2 w zw. z art. 219 ust. 1 Konstytucji. Wniosek dotyczył limitów wydatków budżetu państwa na pokrycie kosztów obrony z urzędu. Trybunał Konstytucyjny początkowo odmówił nadania dalszego biegu wnioskowi, uznając zarzuty za oczywiście bezzasadne i wskazując na nieadekwatność wskazanych wzorców kontroli (art. 219 ust. 1 Konstytucji). NRA wniosła zażalenie na to postanowienie, domagając się uchylenia go i skierowania sprawy do rozpoznania. Trybunał Konstytucyjny, rozpoznając zażalenie na posiedzeniu niejawnym, nie uwzględnił go. Uzasadnił, że art. 219 ust. 1 Konstytucji, dotyczący uchwalania ustawy budżetowej, jest nieadekwatnym wzorcem kontroli dla przepisu określającego maksymalne limity wydatków na obronę z urzędu. Ponadto, Trybunał podtrzymał stanowisko, że kwestia wadliwości metody legislacyjnej i potencjalnego niedofinansowania obrony z urzędu, podnoszona przez NRA, nie mieści się w zakresie działania samorządu adwokackiego w kontekście wyznaczonej przez wniosek „sprawy”.
Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.
Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.
Wartość praktyczna
Siła precedensu: ŚredniaInterpretacja pojęcia „sprawy” na gruncie kontroli konstytucyjności, zasady adekwatności wzorca kontroli, zakres działania podmiotów inicjujących kontrolę konstytucyjności.
Dotyczy specyficznej sytuacji wniosku Naczelnej Rady Adwokackiej i konkretnego przepisu ustawy zmieniającej Kodeks postępowania karnego.
Zagadnienia prawne (3)
Czy art. 52 ustawy z dnia 27 września 2013 r. o zmianie ustawy – Kodeks postępowania karnego oraz niektórych innych ustaw, wyznaczający maksymalne roczne limity wydatków budżetu państwa na pokrycie kosztów obrony z urzędu, jest zgodny z art. 219 ust. 1 Konstytucji RP (dotyczącym uchwalania ustawy budżetowej)?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, art. 219 ust. 1 Konstytucji jest nieadekwatnym wzorcem kontroli dla kwestionowanego przepisu.
Uzasadnienie
Trybunał uznał, że art. 219 ust. 1 Konstytucji, regulujący proces uchwalania ustawy budżetowej, nie może stanowić podstawy do oceny zgodności przepisu określającego limity wydatków na obronę z urzędu, ponieważ są to kwestie o różnym charakterze i zakresie zastosowania.
Czy zarzuty dotyczące niezgodności art. 52 ustawy zmieniającej z Konstytucją, w tym dotyczące wadliwości metody legislacyjnej i potencjalnego niedofinansowania obrony z urzędu, mieszczą się w zakresie działania Naczelnej Rady Adwokackiej?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, w kontekście wyznaczonej przez wniosek „sprawy” (tj. zestawienia przedmiotu z nieadekwatnym wzorcem kontroli), zakres ten wykracza poza kompetencje NRA.
Uzasadnienie
Trybunał wyjaśnił, że pojęcie „sprawy” na gruncie art. 191 ust. 2 Konstytucji jest autonomiczne i związane z problemem zgodności aktu normatywnego z aktem wyższej mocy prawnej. W sytuacji, gdy wskazany wzorzec kontroli jest nieadekwatny, wyznaczona „sprawa” nie mieści się w zakresie działania podmiotu inicjującego kontrolę.
Czy art. 52 ustawy z dnia 27 września 2013 r. o zmianie ustawy – Kodeks postępowania karnego oraz niektórych innych ustaw jest zgodny z art. 2 w zw. z art. 219 ust. 1 Konstytucji RP (zasady poprawnej legislacji i prawo budżetowe)?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Zarzuty w tym zakresie są oczywiście bezzasadne.
Uzasadnienie
Trybunał stwierdził, że wnioskodawca nie przedstawił dowodów na niewystarczalność środków na obronę z urzędu, a sugerowana kontrola przez pryzmat zasad konstruowania projektu ustawy budżetowej wymagałaby wskazania art. 219 ust. 2 Konstytucji jako wzorca kontroli, czego nie uczyniono.
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| Naczelna Rada Adwokacka | instytucja | wnioskodawca |
Przepisy (11)
Główne
Dz. U. poz. 1247, ze zm. art. 52 § ust. 1
Ustawa o zmianie ustawy – Kodeks postępowania karnego oraz niektórych innych ustaw
Wyznacza maksymalne roczne limity wydatków budżetu państwa na pokrycie kosztów obrony z urzędu.
Pomocnicze
Dz. U. z 1997 r. Nr 78, poz. 483, ze zm. art. 219 § ust. 1
Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej
Dotyczy uchwalania ustawy budżetowej przez Sejm.
Dz. U. z 1997 r. Nr 78, poz. 483, ze zm. art. 2
Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej
Zasada demokratycznego państwa prawnego.
Dz. U. z 1997 r. Nr 78, poz. 483, ze zm. art. 219 § ust. 1
Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej
Dotyczy uchwalania ustawy budżetowej przez Sejm.
Dz. U. Nr 102, poz. 643, ze zm. art. 36 § ust. 4
Ustawa o Trybunale Konstytucyjnym
Prawo do wniesienia zażalenia na postanowienie o odmowie nadania wnioskowi dalszego biegu.
Dz. U. Nr 102, poz. 643, ze zm. art. 25 § ust. 1 pkt 3 lit. b
Ustawa o Trybunale Konstytucyjnym
Rozpoznawanie zażalenia na posiedzeniu niejawnym przez skład trzech sędziów.
Dz. U. Nr 102, poz. 643, ze zm. art. 36 § ust. 6 i 7
Ustawa o Trybunale Konstytucyjnym
Rozpoznawanie zażalenia na posiedzeniu niejawnym przez skład trzech sędziów.
Dz. U. Nr 102, poz. 643, ze zm. art. 36 § ust. 3
Ustawa o Trybunale Konstytucyjnym
Obowiązek oceny zasadności wniosku na etapie wstępnego rozpoznania.
Dz. U. z 1997 r. Nr 78, poz. 483, ze zm. art. 191 § ust. 1 pkt 4
Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej
Podmioty uprawnione do występowania z wnioskiem do Trybunału Konstytucyjnego.
Dz. U. z 1997 r. Nr 78, poz. 483, ze zm. art. 191 § ust. 2
Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej
Autonomiczne znaczenie pojęcia „sprawa” na gruncie postępowania przed TK.
Dz. U. z 1997 r. Nr 78, poz. 483, ze zm. art. 219 § ust. 2
Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej
Szczególne wymagania dotyczące projektu ustawy budżetowej.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Art. 219 ust. 1 Konstytucji jest nieadekwatnym wzorcem kontroli dla przepisu określającego limity wydatków na obronę z urzędu. • Zakres zaskarżenia wyznaczony przez nieadekwatny wzorzec kontroli wykracza poza zakres działania Naczelnej Rady Adwokackiej. • Brak dowodów na niewystarczalność środków na obronę z urzędu. • Niewskazanie art. 219 ust. 2 Konstytucji jako wzorca kontroli przy zarzutach dotyczących zasad prawa budżetowego.
Odrzucone argumenty
Art. 52 ustawy zmieniającej jest niezgodny z art. 219 ust. 1 Konstytucji. • Kwestionowanie trybu uchwalenia art. 52 ust. 1 ustawy zmieniającej. • Środki przewidziane w art. 52 ustawy zmieniającej są niewystarczające na pokrycie wydatków związanych z obroną z urzędu. • Wadliwość przyjętej metody legislacyjnej (wprowadzenie zasad finansowania zadań publicznych w ustawie nowelizującej, a nie w ustawie budżetowej) narusza interesy adwokatury. • Ustalenie limitu wynagrodzeń uderza w adwokatów i uprawnionych do obrony.
Godne uwagi sformułowania
oczywista bezzasadność zarzutów • nieadekwatny wzorzec kontroli • autonomiczne znaczenie pojęcia „sprawa” • wykracza poza ograniczoną rzeczowo zdolność wnioskową
Skład orzekający
Małgorzata Pyziak-Szafnicka
przewodnicząca
Andrzej Rzepliński
sprawozdawca
Mirosław Granat
członek
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Interpretacja pojęcia „sprawy” na gruncie kontroli konstytucyjności, zasady adekwatności wzorca kontroli, zakres działania podmiotów inicjujących kontrolę konstytucyjności."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji wniosku Naczelnej Rady Adwokackiej i konkretnego przepisu ustawy zmieniającej Kodeks postępowania karnego.
Wartość merytoryczna
Ocena: 5/10
Sprawa dotyczy ważnej kwestii finansowania obrony z urzędu i roli Naczelnej Rady Adwokackiej w procesie kontroli konstytucyjności, co jest istotne dla prawników praktyków.
“Trybunał Konstytucyjny rozstrzyga: Czy limity na obronę z urzędu są zgodne z Konstytucją?”
Sektor
inne
Twój asystent do analizy prawnej.
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
- Analiza orzecznictwa i przepisów
- Drafting pism i dokumentów
- Odpowiedzi na pytania prawne
- Pogłębiona analiza z doktryny
Pełny tekst orzeczenia
Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.