Ts 39/00

Trybunał Konstytucyjny2000-05-12
SAOSinneprawo konstytucyjneNiskakonstytucyjny
skarga konstytucyjnaTrybunał KonstytucyjnyKodeks karnywolność osobistarówność wobec prawadroga sądowaskarżący

Trybunał Konstytucyjny odmówił nadania dalszego biegu skardze konstytucyjnej z powodu niewyczerpania przez skarżącego drogi sądowej.

Skarżący Marek S. złożył skargę konstytucyjną kwestionując zgodność art. 204 Kodeksu karnego z Konstytucją, twierdząc, że narusza on zasadę równości i wolność osobistą. Zarzucił, że prowadzenie agencji towarzyskich jest powszechne i niekarane, a jego skazanie było bezpodstawne. Trybunał Konstytucyjny odmówił jednak nadania dalszego biegu skardze, ponieważ skarżący nie złożył apelacji od wyroku sądu niższej instancji, co jest warunkiem koniecznym do merytorycznego rozpoznania skargi.

Marek S. wniósł skargę konstytucyjną, w której podniósł zarzut niezgodności art. 204 Kodeksu karnego z przepisami Konstytucji RP dotyczącymi równości wobec prawa i wolności osobistej. Skarżący argumentował, że przepis ten narusza zasadę równości, ponieważ działalność, za którą został skazany (prowadzenie agencji towarzyskich), jest powszechnie prowadzona i niekarana. Podkreślił również, że jego skazanie przez Sąd Rejonowy w S. wyrokiem z dnia 10 grudnia 1999 r. (sygn. akt II K 1559/99) naruszyło jego wolność osobistą. Trybunał Konstytucyjny, rozpoznając skargę, powołał się na art. 46 ust. 1 ustawy o Trybunale Konstytucyjnym, który stanowi, że warunkiem merytorycznego rozpoznania skargi jest wyczerpanie przez skarżącego środków zaskarżenia dostępnych w toku instancji. Ponieważ skarżący nie złożył apelacji od wyroku Sądu Rejonowego, Trybunał uznał, że nie został spełniony wymóg wyczerpania drogi sądowej. W związku z tym, postanowiono odmówić nadania skardze konstytucyjnej dalszego biegu.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (2)

Odpowiedź sądu

Nie, ale nie zostało to merytorycznie zbadane.

Uzasadnienie

Trybunał odmówił nadania dalszego biegu skardze konstytucyjnej z powodu niewyczerpania przez skarżącego drogi sądowej, co jest warunkiem formalnym do jej rozpoznania.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

odmowa nadania dalszego biegu skardze konstytucyjnej

Strona wygrywająca

Trybunał Konstytucyjny

Strony

NazwaTypRola
Marek S.osoba_fizycznaskarżący

Przepisy (5)

Główne

k.k. art. 204

Kodeks karny

u.TK art. 46 § 1

Ustawa o Trybunale Konstytucyjnym

Warunek merytorycznego rozpoznania skargi konstytucyjnej wymaga wcześniejszego wyczerpania przez skarżącego przysługujących mu środków zaskarżenia.

Pomocnicze

Konstytucja RP art. 31

Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej

Konstytucja RP art. 41

Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej

Konstytucja RP art. 42 § 1

Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej

Argumenty

Skuteczne argumenty

Niewyczerpanie przez skarżącego drogi sądowej jako warunek formalny rozpoznania skargi konstytucyjnej.

Odrzucone argumenty

Niezgodność art. 204 k.k. z Konstytucją RP z uwagi na naruszenie zasady równości i wolności osobistej. Powszechność i niekaralność prowadzenia agencji towarzyskich.

Godne uwagi sformułowania

odmówić nadania dalszego biegu skardze konstytucyjnej wcześniejsze wyczerpanie przez skarżącego przysługujących mu w ramach toku instancji środków zaskarżenia

Skład orzekający

Jerzy Ciemniewski

przewodniczący

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Niska

Powoływalne dla: "Proceduralne wymogi rozpoznawania skarg konstytucyjnych przez Trybunał Konstytucyjny."

Ograniczenia: Dotyczy wyłącznie sytuacji, gdy skarżący nie wyczerpał drogi sądowej.

Wartość merytoryczna

Ocena: 3/10

Sprawa ma charakter czysto proceduralny i dotyczy formalnych wymogów składania skargi konstytucyjnej, co czyni ją mało interesującą dla szerszego grona odbiorców.

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginał, niezmieniony
182 POSTANOWIENIE z dnia 12 maja 2000 r. Sygn. Ts 39/00 Trybunał Konstytucyjny w składzie: Jerzy Ciemniewski po wstępnym rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym skargi konstytucyjnej Marka S., w sprawie zgodności: art. 204 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. – Kodeks karny (Dz.U. Nr 88, poz. 553 ze zm.) z art. 31 oraz 41 w związku z art. 42 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej, p o s t a n a w i a: odmówić nadania dalszego biegu skardze konstytucyjnej. Uzasadnienie: W skardze konstytucyjnej Marka S. z 10 marca 2000 r. zarzucono, iż art. 204 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. – Kodeks karny (Dz.U. Nr 88, poz. 553 ze zm.) jest niezgodny z art. 31 oraz 41 w związku z art. 42 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej. Zdaniem skarżącego regulacja ta prowadzi do naruszenia zasady równości wszystkich obywateli wobec prawa i równości w traktowaniu wszystkich obywateli przez władze publiczne. Skarżący podniósł ponadto, iż doszło do naruszenia przysługującej mu wolności osobistej z uwagi na bezpodstawne skazanie go przez Sąd Rejonowy w S. wyrokiem z 10 grudnia 1999 r. (sygn. akt II K 1559/99) za przestępstwo określone w art. 204 kodeksu karnego, w sytuacji, gdy ten rodzaj działalności gospodarczej, za którą skarżący został skazany (tj. prowadzenie agencji towarzyskich) “prowadzony jest powszechnie i nie karany”. Trybunał Konstytucyjny zważył co następuje. Zgodnie z art. 46 ust. 1 ustawy z dnia 1 sierpnia 1997 r. o Trybunale Konstytucyjnym (Dz.U. Nr 102, poz. 643) warunkiem merytorycznego rozpoznania skargi konstytucyjnej jest wcześniejsze wyczerpanie przez skarżącego przysługujących mu w ramach toku instancji środków zaskarżenia orzeczenia, z którym łączy on naruszenie przysługujących mu praw lub wolności o charakterze konstytucyjnym. Jak wynika z treści pisma pełnomocnika skarżącego z 25 kwietnia 2000 r., skarżący nie składał apelacji od wyroku Sądu Rejonowego w S. z 10 grudnia 1999 r. (sygn. akt II K 1559/99). W tym stanie rzeczy nie został spełniony wspomniany wcześniej warunek wyczerpania toku instancji określony w art. 46 ust. 1 ustawy o Trybunale Konstytucyjnym. Z tych też względów należało odmówić nadania skardze konstytucyjnej dalszego biegu.

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI