Ts 74/06

Trybunał Konstytucyjny2006-10-30
SAOSinneprawa konstytucyjneNiskakonstytucyjny
skarga konstytucyjnaTrybunał KonstytucyjnyprzedawnienieodszkodowanieKodeks cywilnyKodeks postępowania cywilnegoprawo do sąduterminy procesowe

Trybunał Konstytucyjny odmówił nadania dalszego biegu skardze konstytucyjnej dotyczącej przedawnienia prawa do odszkodowania z uwagi na przekroczenie terminu, a pozostałe zarzuty nie spełniły wymogów formalnych.

Skarżący złożył skargę konstytucyjną kwestionując zgodność art. 3989 k.p.c. oraz art. 442 § 1 k.c. z Konstytucją. Zarzuty dotyczyły braku obowiązku sporządzania uzasadnienia skargi kasacyjnej oraz przedawnienia prawa do odszkodowania. Trybunał Konstytucyjny odmówił nadania dalszego biegu skardze w zakresie dotyczącym art. 442 § 1 k.c. z powodu złożenia jej po terminie, a pozostałe zarzuty nie spełniły wymogów formalnych.

Skarżący Marek Zmaliński złożył skargę konstytucyjną, w której zarzucił niezgodność art. 3989 ustawy Kodeks postępowania cywilnego z kilkoma przepisami Konstytucji, w tym z prawem do sądu i sprawiedliwego procesu. Kwestionował również zgodność art. 442 § 1 ustawy Kodeks cywilny z Konstytucją, wskazując na przedawnienie prawa do odszkodowania. Skarga opierała się na fakcie, że skarżący dochodził odszkodowania od Skarbu Państwa za działania i zaniechania organów państwowych, a jego powództwo zostało oddalone przez Sąd Okręgowy i Sąd Apelacyjny, a Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej. Trybunał Konstytucyjny, rozpoznając skargę, stwierdził, że w zakresie dotyczącym art. 442 § 1 k.c. skarga została złożona po terminie (trzy miesiące od doręczenia prawomocnego wyroku Sądu Apelacyjnego), co skutkowało odmową nadania jej dalszego biegu. Pozostałe zarzuty również nie spełniły wymogów formalnych, co uniemożliwiło merytoryczne rozpoznanie sprawy.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (2)

Odpowiedź sądu

Nie rozpoznano merytorycznie z powodu niespełnienia wymogów formalnych.

Uzasadnienie

Trybunał nie badał merytorycznie zarzutów dotyczących art. 3989 k.p.c., ponieważ skarga konstytucyjna w tym zakresie nie spełniła wymogów formalnych.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

odmowa nadania dalszego biegu skardze konstytucyjnej

Strona wygrywająca

Trybunał Konstytucyjny

Strony

NazwaTypRola
Marek Zmalińskiosoba_fizycznaskarżący
Skarb Państwaorgan_państwowypozwany
Sąd Wojewódzki w Warszawieorgan_państwowyinny
Sąd Apelacyjny w Warszawieorgan_państwowyinny
Rzecznik Praw Obywatelskichorgan_państwowyinny
Minister Sprawiedliwościorgan_państwowyinny

Przepisy (10)

Główne

k.p.c. art. 3989

Kodeks postępowania cywilnego

Skarżący zarzucił niezgodność z Konstytucją, wskazując na § 1 (przesłanki rozpoznania skargi kasacyjnej) i § 2 (zwalnianie sądu z obowiązku sporządzenia uzasadnienia).

k.c. art. 442 § § 1

Kodeks cywilny

Skarżący zarzucił niezgodność z Konstytucją, wskazując na przedawnienie prawa do odszkodowania.

Pomocnicze

Konstytucja art. 2

Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej

Konstytucja art. 30

Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej

Konstytucja art. 31 § ust. 3

Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej

Konstytucja art. 32

Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej

Konstytucja art. 45 § ust. 1

Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej

Konstytucja art. 77 § ust. 1

Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej

Konstytucja art. 77 § ust. 2

Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej

Konstytucja art. 183 § ust. 1

Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej

Argumenty

Skuteczne argumenty

Przekroczenie terminu do złożenia skargi konstytucyjnej w zakresie dotyczącym art. 442 § 1 k.c.

Odrzucone argumenty

Niezgodność art. 3989 k.p.c. z Konstytucją. Niezgodność art. 442 § 1 k.c. z Konstytucją (w zakresie merytorycznym).

Godne uwagi sformułowania

przedawnienie prawa do odszkodowania nie biorąc pod uwagę konstytucyjnego charakteru tego prawa i jego publicznoprawnego źródła przedmiotem skargi konstytucyjnej mogą być przepisy aktu normatywnego stanowiące podstawę ostatecznego orzeczenia o prawach skarżącego skarga konstytucyjna powinna być złożona w ciągu trzech miesięcy od doręczenia skarżącemu prawomocnego wyroku

Skład orzekający

Marian Zdyb

przewodniczący

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Niska

Powoływalne dla: "Terminowość składania skarg konstytucyjnych oraz wymogi formalne skargi."

Ograniczenia: Dotyczy wyłącznie kwestii proceduralnych związanych ze skargą konstytucyjną.

Wartość merytoryczna

Ocena: 3/10

Sprawa dotyczy kwestii formalnych związanych ze skargą konstytucyjną, a nie merytorycznego rozstrzygnięcia prawnego, co czyni ją mało interesującą dla szerszego grona odbiorców.

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginał, niezmieniony
287/6/B/2006 POSTANOWIENIE z dnia 30 października 2006 r. Sygn. akt Ts 74/06 Trybunał Konstytucyjny w składzie: Marian Zdyb, po wstępnym rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym skargi konstytucyjnej Marka Zmalińskiego w sprawie zgodności: art. 3989 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. – Kodeks postępowania cywilnego (Dz. U. Nr 43, poz. 296 ze zm.) z art. 2, art. 30, art. 31 ust. 3, art. 32, art. 45 ust. 1, art. 77 ust. 2 i art. 183 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej oraz art. 442 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny (Dz. U. Nr 16, poz. 93 ze zm.) z art. 77 ust. 1 i 2 Konstytucji, p o s t a n a w i a: odmówić nadania dalszego biegu skardze konstytucyjnej w zakresie odnoszącym się do art. 442 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny (Dz. U. Nr 16, poz. 93 ze zm.). UZASADNIENIE: W skardze konstytucyjnej z 29 marca 2006 r. zarzucono, że art. 3989 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. – Kodeks postępowania cywilnego (Dz. U. Nr 43, poz. 296 ze zm.) jest niezgodny z art. 2, art. 30, art. 31 ust. 3, art. 32, art. 45 ust. 1, art. 77 ust. 2 i art. 183 ust. 1 Konstytucji, a art. 442 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny (Dz. U. Nr 16, poz. 93 ze zm.) jest niezgodny z art. 77 ust. 1 i 2 Konstytucji. Zdaniem skarżącego niekonstytucyjność art. 3989 k.p.c. polega na tym, że § 2 tego przepisu zwalania sąd z obowiązku sporządzenia uzasadnienia, natomiast § 1 formułuje przesłanki rozpoznania skargi kasacyjnej w taki sposób, że nie są one związane ze sprawą i ze sprawowaniem wymiaru sprawiedliwości przez Sąd Najwyższy. Z kolei niekonstytucyjność art. 442 § 1 k.c. polega, zdaniem skarżącego, na tym, że powoduje on przedawnienie prawa do odszkodowania nie biorąc pod uwagę konstytucyjnego charakteru tego prawa i jego publicznoprawnego źródła. Skarga konstytucyjna została złożona w oparciu o następujący stan faktyczny. Skarżący wniósł przeciwko Skarbowi Państwa o zasądzenie odszkodowania z tytułu bezprawnych, jego zdaniem, działań i zaniechań Sądu Wojewódzkiego i Sądu Apelacyjnego w Warszawie, Rzecznika Praw Obywatelskich i Ministra Sprawiedliwości. Wyrokiem z 9 lipca 2004 r. Sąd Okręgowy w Warszawie oddalił powództwo skarżącego. Apelacja skarżącego została oddalona wyrokiem Sadu Apelacyjnego w Warszawie z 31 marca 2005 r. Wyrok ten został skarżącemu doręczony 3 czerwca 2005 r. Sąd Najwyższy postanowieniem z 7 grudnia 2005 r., doręczonym skarżącemu 29 grudnia 2005 r., odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania. Trybunał Konstytucyjny zważył, co następuje: W myśl art. 79 ust. 1 Konstytucji przedmiotem skargi konstytucyjnej mogą być przepisy aktu normatywnego stanowiące podstawę ostatecznego orzeczenia o prawach skarżącego. Z art. 46 ust. 1 ustawy o Trybunale Konstytucyjnym wynika, że skarga konstytucyjna powinna być złożona w ciągu trzech miesięcy od doręczenia skarżącemu prawomocnego wyroku. Odnośnie art. 442 § 1 k.c. takim prawomocnym wyrokiem jest wyrok Sądu Apelacyjnego z 31 marca 2005 r. Wyrok ten został skarżącemu doręczony 3 czerwca 2005 r., a skarga konstytucyjna została złożona 29 marca 2006 r., czyli ze znacznym przekroczeniem wskazanego wyżej terminu. W tym zakresie skarga jest więc niedopuszczalna i należało odmówić nadania jej dalszego biegu. Merytoryczne rozpoznanie skargi konstytucyjnej może nastąpić tylko w zakresie zbadania zgodności z Konstytucją art. 3989 k.p.c.

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI