Ts 69/03
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuTrybunał Konstytucyjny odmówił nadania dalszego biegu skardze konstytucyjnej z powodu braku wymaganego przez prawo oświadczenia pełnomocnika radcy prawnego o niepozostawaniu w stosunku pracy.
Skarga konstytucyjna Krystyny Woś dotycząca zgodności art. 8 ust. 2 ustawy o radcach prawnych z Konstytucją została odrzucona. Pełnomocnik skarżącej, będący radcą prawnym, nie złożył wymaganego oświadczenia o niepozostawaniu w stosunku pracy, co stanowiło brak formalny skargi. Trybunał uznał, że brak ten, mimo pokrewieństwa pełnomocnika ze skarżącą, uniemożliwia dalsze procedowanie zgodnie z przepisami Kodeksu postępowania cywilnego i ustawy o Trybunale Konstytucyjnym.
Trybunał Konstytucyjny rozpoznał skargę konstytucyjną Krystyny Woś, która kwestionowała zgodność art. 8 ust. 2 ustawy o radcach prawnych z przepisami Konstytucji RP. W trakcie postępowania pełnomocnik skarżącej, radca prawny, został wezwany do usunięcia braku formalnego skargi, polegającego na niezłożeniu oświadczenia o niepozostawaniu w stosunku pracy, zgodnie z art. 89 § 3 Kodeksu postępowania cywilnego. Pełnomocnik poinformował, że jest zstępnym skarżącej i wykonuje zawód w ramach stosunku pracy, w związku z czym nie złożył wymaganego oświadczenia. Trybunał Konstytucyjny, powołując się na odpowiednie zastosowanie art. 89 § 3 k.p.c. w postępowaniu przed TK (na mocy art. 20 ustawy o TK), uznał brak tego oświadczenia za istotny brak formalny skargi. Niewywiązanie się z tego obowiązku w wyznaczonym terminie skutkowało odmową nadania dalszego biegu skardze konstytucyjnej, zgodnie z przepisami ustawy o Trybunale Konstytucyjnym. Trybunał podkreślił, że okoliczność pokrewieństwa pełnomocnika ze skarżącą nie ma znaczenia dla obowiązku złożenia oświadczenia, a reprezentacja przez radcę prawnego lub adwokata jest wymagana w postępowaniu dotyczącym skargi konstytucyjnej, z wyjątkiem sytuacji nieobjętych zakresem niniejszej sprawy.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Nie analizowano zgodności z Konstytucją, ponieważ skarga konstytucyjna została odrzucona z powodu braków formalnych.
Uzasadnienie
Skarga konstytucyjna została odrzucona z powodu niezłożenia przez pełnomocnika radcę prawnego wymaganego oświadczenia o niepozostawaniu w stosunku pracy, co stanowiło brak formalny uniemożliwiający dalsze procedowanie.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
odmowa nadania dalszego biegu skardze konstytucyjnej
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| Krystyna Woś | osoba_fizyczna | skarżąca |
| pełnomocnik skarżącej | inne | pełnomocnik |
Przepisy (6)
Główne
k.p.c. art. 89 § § 3
Kodeks postępowania cywilnego
Wymaga od pełnomocnika radcy prawnego złożenia oświadczenia o niepozostawaniu w stosunku pracy przy pełnomocnictwie udzielonym przez osobę fizyczną.
Pomocnicze
u.r.p. art. 8 § ust. 2
Ustawa o radcach prawnych
u.T.K. art. 20
Ustawa o Trybunale Konstytucyjnym
Stwierdza odpowiednie zastosowanie przepisów k.p.c. w postępowaniu przed Trybunałem Konstytucyjnym.
u.T.K. art. 36 § ust. 3
Ustawa o Trybunale Konstytucyjnym
u.T.K. art. 49
Ustawa o Trybunale Konstytucyjnym
u.T.K. art. 48 § ust. 1
Ustawa o Trybunale Konstytucyjnym
Wymaga reprezentacji skarżącego przez radcę prawnego lub adwokata w postępowaniu dotyczącym skargi konstytucyjnej.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Brak oświadczenia pełnomocnika radcy prawnego o niepozostawaniu w stosunku pracy stanowi brak formalny skargi konstytucyjnej. Przepis art. 89 § 3 k.p.c. ma odpowiednie zastosowanie w postępowaniu przed Trybunałem Konstytucyjnym.
Godne uwagi sformułowania
brak formalny skargi konstytucyjnej w postaci złożenia oświadczenia, o którym mowa w art. 89 § 3 kodeksu postępowania cywilnego nie pozostaje on w stosunku pracy Nie ma znaczenia w tym kontekście okoliczność, iż pełnomocnik skarżącej jest jej zstępnym.
Skład orzekający
Marek Mazurkiewicz
przewodniczący
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Niska
Powoływalne dla: "Proceduralne wymogi składania skargi konstytucyjnej i reprezentacji przez pełnomocnika."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji braku wymaganego oświadczenia przez pełnomocnika radcy prawnego.
Wartość merytoryczna
Ocena: 3/10
Sprawa ma charakter czysto proceduralny i dotyczy formalnych wymogów postępowania przed Trybunałem Konstytucyjnym, co czyni ją mało interesującą dla szerszego grona odbiorców.
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmieniony42 POSTANOWIENIE z dnia 28 czerwca 2003 r. Sygn. akt Ts 69/03 Trybunał Konstytucyjny w składzie: Marek Mazurkiewicz po wstępnym rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym skargi konstytucyjnej Krystyny Woś w sprawie zgodności: art. 8 ust. 2 ustawy z dnia 6 lipca 1982 r. o radcach prawnych (Dz. U. z 2002 r. Nr 123, poz. 1059 ze zm.) z art. 45 ust. 1 w związku z art. 65 ust. 1 i art. 32 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej, p o s t a n a w i a: odmówić nadania dalszego biegu skardze konstytucyjnej. UZASADNIENIE: W skardze konstytucyjnej pani Krystyny Woś z 16 kwietnia 2003 r. zarzucono, iż art. 8 ust. 2 ustawy z dnia 6 lipca 1982 r. o radcach prawnych (Dz. U. z 2002 r. Nr 123, poz. 1059 ze zm.) z art. 45 ust. 1 w związku z art. 65 ust. 1 i art. 32 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej. Zarządzeniem sędziego Trybunału Konstytucyjnego z 13 maja 2003 r. pełnomocnik skarżącej, będący radcą prawnym, został wezwany do usunięcia braku formalnego skargi konstytucyjnej w postaci złożenia oświadczenia, o którym mowa w art. 89 § 3 kodeksu postępowania cywilnego. Pismem z 27 maja 2003 r. pełnomocnik skarżącej poinformował Trybunał Konstytucyjny, iż jest zstępnym skarżącej, zaś obecnie wykonuje zawód w ramach stosunku pracy w Kancelarii Sejmu oraz Urzędzie Służby Cywilnej i w związku z powyższym nie składa oświadczenia określonego w art. 89 § 3 k.p.c. Trybunał Konstytucyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 89 § 3 k.p.c, pełnomocnictwo udzielone przez osobę fizyczną składane przez radcę prawnego powinno zawierać oświadczenie pełnomocnika, że nie pozostaje on w stosunku pracy. Przepis ten na mocy art. 20 ustawy z dnia 1 sierpnia 1997 r. o Trybunale Konstytucyjnym (Dz. U. Nr 102, poz. 643 ze zm.) ma odpowiednie zastosowanie w postępowaniu przed Trybunałem Konstytucyjnym. Brak oświadczenia, o którym mowa w art. 89 § 3 stanowi więc brak formalny udzielonego pełnomocnictwa, a tym samym także wniesionej do Trybunału Konstytucyjnego skargi konstytucyjnej. Jego nieusunięcie w wyznaczonym terminie prowadzi do konsekwencji określonych w art. 36 ust. 3 w związku z art. 49 ustawy o Trybunale Konstytucyjnym, a więc do wydania postanowienia o odmowie nadania dalszego biegu skardze konstytucyjnej. Nie ma znaczenia w tym kontekście okoliczność, iż pełnomocnik skarżącej jest jej zstępnym. Zgodnie z art. 48 ust. 1 ustawy o Trybunale Konstytucyjnym w postępowaniu dotyczącym skargi konstytucyjnej, skarżący musi być reprezentowany przez radcę prawnego lub adwokata. Wymienione w tym przepisie wyjątki od powyższej zasady nie dotyczą sytuacji skarżącej. W tym stanie rzeczy należało orzec jak w sentencji. 2
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI