Ts 117/02

Trybunał Konstytucyjny2002-09-09

SAOSinneŚredniakonstytucyjny

Trybunał Konstytucyjnyskarga konstytucyjnakontrola konstytucyjnościzakres kognicjipostępowanie przed TK

Podsumowanie

Trybunał Konstytucyjny odmówił nadania dalszego biegu skardze konstytucyjnej, uznając, że jej przedmiot wykracza poza zakres kognicji Trybunału.

Skarga konstytucyjna Elżbiety Banot kwestionowała wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego, zarzucając naruszenie przepisów Konstytucji i ustaw. Trybunał Konstytucyjny, analizując skargę, stwierdził, że jej przedmiot, jakim było badanie zgodności samego wyroku z prawem, wykracza poza zakres uprawnień Trybunału wynikający z art. 79 ust. 1 Konstytucji RP, który dopuszcza badanie wyłącznie ustaw lub innych aktów normatywnych stanowiących podstawę orzeczenia. W związku z tym postanowiono odmówić nadania skardze dalszego biegu.

W niniejszym postanowieniu Trybunał Konstytucyjny rozpatrywał skargę konstytucyjną wniesioną przez Elżbietę Banot, która kwestionowała wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 11 marca 2002 r. (sygn. akt I Sa/Ka 2742/00). Skarżąca zarzucała, że wyrok ten narusza art. 45 ust. 1, art. 77 ust. 1 i 2 Konstytucji RP, a także przepisy ustawy o Naczelnym Sądzie Administracyjnym oraz Kodeksu postępowania administracyjnego. Trybunał Konstytucyjny, po wstępnym rozpoznaniu sprawy na posiedzeniu niejawnym, postanowił odmówić nadania skardze dalszego biegu. Uzasadnienie opierało się na art. 79 ust. 1 Konstytucji RP, który stanowi, że przedmiotem skargi konstytucyjnej może być wyłącznie ustawa lub inny akt normatywny, na podstawie którego sąd lub organ administracji publicznej wydał orzeczenie. Skarżąca domagała się zbadania zgodności samego wyroku NSA z prawem, nie formułując jednak zarzutów wobec podstawy normatywnej tego wyroku. Trybunał uznał, że tak określony przedmiot skargi wykracza poza zakres jego kompetencji, co skutkowało odmową dalszego procedowania.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism

Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (1)

Odpowiedź sądu

Przedmiotem skargi konstytucyjnej może być wyłącznie ustawa lub inny akt normatywny, na podstawie którego sąd lub organ administracji publicznej wydał orzeczenie o przysługujących skarżącemu prawach lub wolnościach konstytucyjnych.

Uzasadnienie

Trybunał Konstytucyjny powołał się na art. 79 ust. 1 Konstytucji RP, który jasno określa zakres kognicji Trybunału w sprawach skarg konstytucyjnych, wykluczając możliwość badania samego orzeczenia bez kwestionowania jego podstawy normatywnej.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

odmówiono nadania dalszego biegu skardze konstytucyjnej

Strona wygrywająca

Trybunał Konstytucyjny

Strony

Nazwa	Typ	Rola
Elżbieta Banot	osoba_fizyczna	skarżąca

Przepisy (8)

Główne

Konstytucja RP art. 79 § 1

Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej

Pomocnicze

Konstytucja RP art. 45 § 1

Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej

Konstytucja RP art. 77 § 1

Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej

Konstytucja RP art. 77 § 2

Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej

u.NSA art. 21

Ustawa o Naczelnym Sądzie Administracyjnym

k.p.a. art. 7

Kodeks postępowania administracyjnego

k.p.a. art. 8

Kodeks postępowania administracyjnego

k.p.a. art. 9

Kodeks postępowania administracyjnego

Argumenty

Skuteczne argumenty

Przedmiot skargi konstytucyjnej wykracza poza zakres uprawnień Trybunału Konstytucyjnego wynikających z art. 79 ust. 1 Konstytucji RP.

Godne uwagi sformułowania

przedmiot skargi konstytucyjnej z oczywistych względów wykracza poza zakres uprawnień Trybunału Konstytucyjnego

Skład orzekający

Wiesław Johann

przewodniczący

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Średnia

Powoływalne dla: "Określenie zakresu kognicji Trybunału Konstytucyjnego w postępowaniu ze skargi konstytucyjnej."

Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji, gdy skarżący kwestionuje samo orzeczenie, a nie jego podstawę normatywną.

Wartość merytoryczna

Ocena: 4/10

Orzeczenie ma znaczenie proceduralne dla prawników zajmujących się skargami konstytucyjnymi, ale nie zawiera przełomowych rozstrzygnięć merytorycznych.

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów

Drafting pism i dokumentów

Odpowiedzi na pytania prawne

Pogłębiona analiza z doktryny

Wypróbuj Asystenta AI za darmo

Powiązane tematy

Trybunał Konstytucyjny skarga konstytucyjna kontrola konstytucyjności zakres kognicji postępowanie przed TK

Pełny tekst orzeczenia

Oryginał, niezmieniony

304 POSTANOWIENIE z dnia 9 września 2002 r. Sygn. akt Ts 117/02 Trybunał Konstytucyjny w składzie: Wiesław Johann po wstępnym rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym skargi konstytucyjnej Elżbiety Banot, p o s t a n a w i a: odmówić nadania dalszego biegu skardze konstytucyjnej. UZASADNIENIE: W skardze konstytucyjnej Elżbiety Banot wniesionej dnia 16 lipca 2002 r. zarzucono, iż wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 11 marca 2002 r. (sygn. akt I Sa/Ka 2742/00) narusza art. 45 ust. 1, art. 77 ust. 1 i 2 Konstytucji oraz art. 21 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym (Dz. U. z 1995 r. Nr 74, poz. 368) i art. 7, 8 i 9 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071). Trybunał Konstytucyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 79 ust. 1 Konstytucji RP przedmiotem skargi konstytucyjnej może być wyłącznie ustawa lub inny akt normatywny, na podstawie którego sąd lub organ administracji publicznej wydał orzeczenie o przysługujących skarżącemu prawach lub wolnościach konstytucyjnych. W skardze konstytucyjnej Elżbiety Banot zażądano natomiast od Trybunału Konstytucyjnego zbadania zgodności wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 11 marca 2002 r. (sygn. akt I Sa/Ka 2742/00) ze wskazanymi w skardze przepisami Konstytucji i ustaw, nie formułując równocześnie jakichkolwiek zarzutów w stosunku do podstawy normatywnej tego wyroku. Tak określony przedmiot skargi konstytucyjnej z oczywistych względów wykracza poza zakres uprawnień Trybunału Konstytucyjnego wynikających z art. 79 ust. 1 Konstytucji RP. Biorąc pod uwagę powyższe okoliczności należało odmówić nadania skardze konstytucyjnej dalszego biegu.

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI