Ts 52/99
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuTrybunał Konstytucyjny odmówił nadania dalszego biegu skardze konstytucyjnej z powodu przekroczenia dwumiesięcznego terminu do jej wniesienia oraz braku uiszczenia wpisu.
Skarżący Mikołaj B. złożył skargę konstytucyjną kwestionując przepisy dotyczące obywatelstwa polskiego, które miały doprowadzić do odebrania mu obywatelstwa. Trybunał Konstytucyjny odmówił jednak nadania dalszego biegu skardze, wskazując na dwa główne powody: przekroczenie dwumiesięcznego terminu od doręczenia prawomocnego wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego oraz brak uiszczenia wymaganego wpisu od skargi.
Skarga konstytucyjna Mikołaja B. dotyczyła zgodności przepisów ustawy o obywatelstwie polskim oraz Konwencji między Rządem PRL i Rządem ZSRR z art. 34 Konstytucji RP. Skarżący zarzucił, że przepisy te stały się podstawą do bezprawnego odebrania mu obywatelstwa polskiego. Po wyczerpaniu drogi administracyjnej i sądowej (Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę), skarżący wniósł skargę do Trybunału Konstytucyjnego. Trybunał, analizując wniosek, stwierdził, że nie został zachowany dwumiesięczny termin do złożenia skargi, liczony od daty doręczenia prawomocnego wyroku NSA. Ponadto, skarga została zwrócona skarżącemu zarządzeniem sędziego z powodu nieuiszczenia wymaganego wpisu. Trybunał podkreślił, że zwrócona skarga nie wywołuje skutków prawnych i nie przerywa biegu terminu. W związku z tym, Trybunał Konstytucyjny postanowił odmówić nadania dalszego biegu skardze konstytucyjnej.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Nie, skarga konstytucyjna nie została złożona z zachowaniem ustawowych terminów i wymogów formalnych.
Uzasadnienie
Trybunał stwierdził, że skarżący przekroczył dwumiesięczny termin do złożenia skargi od doręczenia prawomocnego wyroku NSA, a także nie uiścił wymaganego wpisu, co skutkowało zwrotem skargi i brakiem wywołania skutków prawnych.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
Odmowa nadania dalszego biegu skardze konstytucyjnej
Strona wygrywająca
Trybunał Konstytucyjny
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| Mikołaj B. | osoba_fizyczna | skarżący |
Przepisy (12)
Główne
u.o.TK art. 46 § 1
Ustawa z dnia 1 sierpnia 1997 r. o Trybunale Konstytucyjnym
Pomocnicze
u.o.p. art. 4
Ustawa o obywatelstwie polskim
u.o.p. art. 19
Ustawa o obywatelstwie polskim
Konwencja między Rządem PRL i Rządem ZSRR w sprawie uregulowania obywatelstwa osób o podwójnym obywatelstwie art. 5
Konstytucja RP art. 34
Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej
u.o.TK art. 49
Ustawa z dnia 1 sierpnia 1997 r. o Trybunale Konstytucyjnym
u.o.TK art. 36 § 3
Ustawa z dnia 1 sierpnia 1997 r. o Trybunale Konstytucyjnym
u.o.TK art. 46 § 3
Ustawa z dnia 1 sierpnia 1997 r. o Trybunale Konstytucyjnym
u.o.TK art. 20
Ustawa z dnia 1 sierpnia 1997 r. o Trybunale Konstytucyjnym
k.p.c. art. 130 § 2
Kodeks postępowania cywilnego
Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 13 października 1997 r. w sprawie wysokości oraz zasad pobierania wpisu od skargi konstytucyjnej art. 2
Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 13 października 1997 r. w sprawie wysokości oraz zasad pobierania wpisu od skargi konstytucyjnej art. 3
Argumenty
Skuteczne argumenty
Skarga konstytucyjna wniesiona po upływie dwumiesięcznego terminu od doręczenia prawomocnego orzeczenia. Skarga konstytucyjna zwrócona z powodu nieuiszczenia wymaganego wpisu, co skutkuje brakiem wywołania skutków prawnych.
Godne uwagi sformułowania
nie został zachowany zawity dwumiesięczny termin do złożenia skargi konstytucyjnej skarga konstytucyjna zwrócona ze względu na brak uiszczenia wpisu nie wywołuje żadnych skutków prawnych, nie przerywa również biegu dwumiesięcznego terminu
Skład orzekający
Stefan J. Jaworski
przewodniczący
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Proceduralne wymogi wnoszenia skargi konstytucyjnej, w szczególności dotyczące terminów i opłat."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznego stanu prawnego i procedury obowiązującej w momencie wydania orzeczenia.
Wartość merytoryczna
Ocena: 4/10
Sprawa dotyczy ważnych kwestii obywatelstwa, ale rozstrzygnięcie opiera się na przesłankach formalnych, co czyni ją mniej interesującą z perspektywy merytorycznej analizy prawnej.
“Nawet ważne zarzuty konstytucyjne mogą upaść przez niedopatrzenie formalne: lekcja z Trybunału Konstytucyjnego.”
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmieniony140 POSTANOWIENIE z dnia 1 czerwca 1999 r. Sygn. Ts 52/99 Trybunał Konstytucyjny w składzie: Stefan J. Jaworski po wstępnym rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym skargi konstytucyjnej Mikołaja B., w sprawie zgodności: art. 4 ustawy z dnia 8 stycznia 1951 r. o obywatelstwie polskim (Dz.U. Nr 4, poz. 25), art. 19 ustawy z dnia 15 lutego 1962 r. o obywatelstwie polskim (Dz.U. Nr 10, poz. 49 ze zm.) oraz art. 5 Konwencji między Rządem PRL i Rządem ZSRR w sprawie uregulowania obywatelstwa osób o podwójnym obywatelstwie (Dz.U. Nr 32, poz. 143) z art. 34 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej na podstawie art. 49 w związku z art. 36 ust. 3 ustawy z dnia 1 sierpnia 1997 r. o Trybunale Konstytucyjnym (Dz.U. Nr 102, poz. 643) p o s t a n a w i a: odmówić nadania dalszego biegu skardze konstytucyjnej. Uzasadnienie: W skardze konstytucyjnej Mikołaja B. złożonej 9 kwietnia 1999 r. zarzucono, że art. 4 ustawy z 8 stycznia 1951 r. o obywatelstwie polskim, art. 19 ustawy z 15 lutego 1962 r. o obywatelstwie polskim oraz art. 5 Konwencji między Rządem PRL i Rządem ZSRR w sprawie uregulowania obywatelstwa osób o podwójnym obywatelstwie stanowią rażące naruszenie art. 34 Konstytucji RP, albowiem przepisy te stały się podstawą do bezprawnego odebrania – bez zgody zainteresowanych, tj. skarżącego i jego rodziców – obywatelstwa polskiego osobom, które urodziły się jako obywatele polscy. 27 sierpnia 1997 r. skarżący zwrócił się do wojewody w K. z wnioskiem o wydanie poświadczenia posiadania obywatelstwa polskiego. Decyzją z 17 września 1997 r. wojewoda odmówił skarżącemu stwierdzenia posiadania obywatelstwa polskiego. Rozpatrując odwołanie skarżącego od powyższej decyzji, Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji decyzją z 28 kwietnia 1998 r. uchylił zaskarżoną decyzję wojewody w całości i odmówił wydania poświadczenia stwierdzającego posiadanie obywatelstwa polskiego. Skargę na decyzję Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji oddalił Naczelny Sąd Administracyjny w W. wyrokiem z 16 grudnia 1998 roku. Trybunał Konstytucyjny zważył co następuje: W myśl art. 46 ust. 1 ustawy z dnia 1 sierpnia 1997 r. o Trybunale Konstytucyjnym (Dz.U. Nr 102, poz. 643), skarga konstytucyjna może być wniesiona po wyczerpaniu toku instancyjnego, w ciągu dwóch miesięcy od doręczenia skarżącemu prawomocnego wyroku, ostatecznej decyzji lub innego ostatecznego rozstrzygnięcia. Zamykający w niniejszej sprawie tok instancji wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego w W. z 16 grudnia 1998 r. został skarżącemu doręczony 2 lutego 1999 r., natomiast skarga konstytucyjna została złożona dopiero 9 kwietnia 1999 r., tym samym należy stwierdzić, że nie został zachowany zawity dwumiesięczny termin do złożenia skargi konstytucyjnej. Jednym z ustawowych warunków określających dopuszczalność wnoszenia skargi konstytucyjnej jest uiszczenie wpisu, pobieranego na podstawie art. 46 ust. 3 ustawy o Trybunale Konstytucyjnym. Z tego też względu, skierowana do Trybunału Konstytucyjnego 24 marca 1999 r. skarga – z uwagi na nie uiszczenie wpisu – została skarżącemu zwrócona zarządzeniem sędziego Trybunału Konstytucyjnego z 30 marca 1999 roku. W myśl § 2 i § 3 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 13 października 1997 r. w sprawie wysokości oraz zasad pobierania wpisu od skargi konstytucyjnej (Dz.U. Nr 126, poz. .809), skarżący ma obowiązek uiścić wpis bez uprzedniego wezwania, a w razie braku wpisu skarga konstytucyjna podlega zwrotowi. Z treści art. 20 ustawy o Trybunale Konstytucyjnym w związku z art. 130 § 2 kpc wynika, że skarga konstytucyjna zwrócona ze względu na brak uiszczenia wpisu nie wywołuje żadnych skutków prawnych, nie przerywa również biegu dwumiesięcznego terminu, o którym mowa w art. 46 ust. 1 ustawy o Trybunale Konstytucyjnym. Biorąc więc pod uwagę, iż za datę wpływu skargi konstytucyjnej do Trybunału Konstytucyjnego należy uznać dzień 9 kwietnia 1999 r. (data nadania skargi konstytucyjnej wraz z uiszczonym wpisem), tym samym stwierdzić należało przekroczenie zakreślonego ustawowo dwumiesięcznego terminu do jej wniesienia. Mając powyższe na względzie należy odmówić nadania dalszego biegu skardze konstytucyjnej.
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI