TS 50/99
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSkarżący Jerzy M. złożył skargę konstytucyjną, zarzucając niezgodność art. 137 i art. 138 ust. 2 ustawy Prawo o ruchu drogowym z Konstytucją RP. Głównym zarzutem było to, że przepisy te pozwalają na zatrzymanie prawa jazdy, ale nie przewidują jego zwrotu po upływie okresu zakazu prowadzenia pojazdów, nawet jeśli orzeczenie nie jest jeszcze prawomocne. Skarżący wskazał na konkretne postanowienia, w tym zatrzymanie prawa jazdy przez Kolegium ds. Wykroczeń i odmowę jego zwrotu przez Sąd Rejonowy, mimo upływu okresu zakazu. Trybunał Konstytucyjny, po wstępnym rozpoznaniu, odmówił nadania dalszego biegu skardze. Uzasadnił to tym, że przedmiotem skargi konstytucyjnej może być wyłącznie ustawa lub inny akt normatywny, a nie brak określonej regulacji prawnej. Ponadto, Trybunał stwierdził, że zakwestionowane przepisy nie stanowiły podstawy prawnej odmowy zwrotu prawa jazdy, a zarzut niezastosowania lub błędnej interpretacji przepisów przez sąd nie może być samodzielnym przedmiotem skargi konstytucyjnej.
Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.
Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.
Wartość praktyczna
Siła precedensu: NiskaProceduralne aspekty dopuszczalności skargi konstytucyjnej, w szczególności dotyczące przedmiotu skargi i odróżnienia zaniechania ustawodawcy od wadliwej ustawy.
Dotyczy wyłącznie specyfiki skargi konstytucyjnej i jej dopuszczalności, nie rozstrzyga merytorycznie kwestii zatrzymania i zwrotu prawa jazdy.
Zagadnienia prawne (2)
Czy przepisy Prawa o ruchu drogowym przewidujące możliwość zatrzymania prawa jazdy, bez jednoczesnego uregulowania możliwości jego zwrotu po upływie okresu zakazu prowadzenia pojazdów, są zgodne z Konstytucją RP?
Odpowiedź sądu
Nie, skarga konstytucyjna nie może być przedmiotem rozpoznania, ponieważ jej przedmiotem jest brak regulacji, a nie sama ustawa, a podniesione zarzuty nie dotyczą zakwestionowanych przepisów.
Uzasadnienie
Trybunał uznał, że przedmiotem skargi konstytucyjnej może być wyłącznie ustawa lub inny akt normatywny, a nie brak określonej regulacji prawnej. Ponadto, zakwestionowane przepisy nie stanowiły podstawy prawnej odmowy zwrotu prawa jazdy, a zarzut naruszenia przez sąd regulacji ustawowych nie może stanowić samodzielnego przedmiotu skargi konstytucyjnej.
Czy brak regulacji prawnej dotyczącej obowiązku zwrotu zatrzymanego prawa jazdy po upływie okresu zakazu, w sytuacji gdy orzeczenie nie jest jeszcze prawomocne, stanowi naruszenie Konstytucji RP?
Odpowiedź sądu
Nie, ponieważ zaniechanie ustawodawcy nie może być przedmiotem skargi konstytucyjnej.
Uzasadnienie
Trybunał stwierdził, że skarżący czyni przedmiotem skargi brak określonej regulacji prawnej, na podstawie której zwrócono by mu prawo jazdy przed prawomocnym zakończeniem postępowania. Zaniechanie ustawodawcy nie może być wszakże przedmiotem skargi konstytucyjnej.
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| Jerzy M. | osoba_fizyczna | skarżący |
Przepisy (6)
Główne
Konstytucja RP art. 79 § ust. 1
Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej
Przedmiotem skargi konstytucyjnej jest wyłącznie ustawa lub inny akt normatywny stanowiący podstawę wydania orzeczenia o przysługujących skarżącemu prawach lub obowiązkach konstytucyjnych.
Pomocnicze
p.r.d. art. 137
Ustawa – Prawo o ruchu drogowym
Przepis ten odnosi się do rozstrzygnięcia o zatrzymaniu prawa jazdy, nie zaś do odmowy jego zwrotu.
p.r.d. art. 138 § ust. 2
Ustawa – Prawo o ruchu drogowym
Przepis ten obliguje do zwrotu zatrzymanego prawa jazdy po ustaniu przyczyn zatrzymania, a więc z istoty swojej nie może on stanowić podstawy do odmowy tego zwrotu.
Konstytucja RP art. 2
Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej
Konstytucja RP art. 7
Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej
Konstytucja RP art. 31 § ust. 3
Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej
Argumenty
Skuteczne argumenty
Przedmiotem skargi konstytucyjnej może być wyłącznie ustawa lub inny akt normatywny, a nie brak określonej regulacji prawnej. • Zakwestionowane przepisy nie stanowiły podstawy prawnej odmowy zwrotu prawa jazdy. • Zarzut naruszenia przez sąd regulacji ustawowych, polegający chociażby na niezgodnej z Konstytucją RP ich interpretacji, nie może stanowić samodzielnego przedmiotu skargi konstytucyjnej.
Odrzucone argumenty
Niezgodność art. 137 i art. 138 ust. 2 Prawa o ruchu drogowym z Konstytucją RP w zakresie możliwości zatrzymania prawa jazdy bez możliwości jego zwrotu po upływie okresu zakazu. • Brak odpowiednich regulacji prawnych dotyczących obowiązku zwrotu zatrzymanego prawa jazdy po upływie okresu na jaki orzeczono zakaz, w sytuacji gdy orzeczenie nie jest jeszcze prawomocne.
Godne uwagi sformułowania
Zaniechanie ustawodawcy nie może być wszakże przedmiotem skargi konstytucyjnej • nie można wykonywać nieprawomocnego orzeczenia Kolegium ds. Wykroczeń • nie może on stanowić podstawy do odmowy tego zwrotu
Skład orzekający
Teresa Dębowska-Romanowska
przewodniczący
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Niska
Powoływalne dla: "Proceduralne aspekty dopuszczalności skargi konstytucyjnej, w szczególności dotyczące przedmiotu skargi i odróżnienia zaniechania ustawodawcy od wadliwej ustawy."
Ograniczenia: Dotyczy wyłącznie specyfiki skargi konstytucyjnej i jej dopuszczalności, nie rozstrzyga merytorycznie kwestii zatrzymania i zwrotu prawa jazdy.
Wartość merytoryczna
Ocena: 3/10
Sprawa jest proceduralna i dotyczy dopuszczalności skargi konstytucyjnej, a nie meritum problemu zatrzymania prawa jazdy, co czyni ją mniej interesującą dla szerszego grona odbiorców.
Twój asystent do analizy prawnej.
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
- Analiza orzecznictwa i przepisów
- Drafting pism i dokumentów
- Odpowiedzi na pytania prawne
- Pogłębiona analiza z doktryny
Pełny tekst orzeczenia
Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.