TS 45/10
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSkarga konstytucyjna wniesiona przez Grzegorza K. kwestionowała zgodność art. 275 § 2 oraz art. 156 § 5 w zw. z art. 156 § 5a w zw. z art. 159 Kodeksu postępowania karnego (k.p.k.) z przepisami Konstytucji dotyczącymi wolności i praw obywatelskich oraz prawa do sądu. Skarżący podnosił, że przepisy te w ówczesnym brzmieniu pozwalały na nadmierne ograniczenie wolności osobistej poprzez nałożenie na osoby objęte dozorem policyjnym zakazów kontaktów z innymi osobami i przebywania w określonych miejscach, bez wyraźnego wskazania tych ograniczeń w ustawie. Zarzucał również, że odmowa udostępnienia akt sprawy w postępowaniu przygotowawczym była dowolna i nie podlegała kontroli sądowej. Trybunał Konstytucyjny, rozpoznając skargę, zauważył, że art. 275 § 2 k.p.k. został zmieniony ustawą z dnia 5 listopada 2009 r., która weszła w życie 9 czerwca 2010 r. Nowe brzmienie przepisu wprost wymienia jako możliwe obowiązki osoby oddanej pod dozór m.in. zakaz kontaktowania się z pokrzywdzonym lub innymi osobami oraz zakaz przebywania w określonych miejscach. W związku z tym Trybunał uznał, że zarzuty skarżącego dotyczące braku wyraźnego uregulowania tych kwestii w ustawie straciły aktualność. Ponieważ nie było podstaw do uznania, że wydanie orzeczenia jest konieczne dla ochrony konstytucyjnych wolności i praw, Trybunał odmówił nadania dalszego biegu skardze konstytucyjnej w zakresie badania zgodności art. 275 § 2 k.p.k. z Konstytucją.
Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.
Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.
Wartość praktyczna
Siła precedensu: NiskaProceduralne aspekty rozpoznawania skarg konstytucyjnych, w szczególności kwestię nieaktualności zarzutów w związku ze zmianą prawa.
Orzeczenie dotyczy konkretnego stanu prawnego i faktycznego, a jego głównym elementem jest stwierdzenie nieaktualności zarzutów z powodu nowelizacji.
Zagadnienia prawne (2)
Czy art. 275 § 2 k.p.k. w brzmieniu sprzed nowelizacji z 2009 r. był zgodny z Konstytucją w zakresie możliwości nakładania na osobę objętą dozorem policyjnym zakazów kontaktów i przebywania w określonych miejscach?
Odpowiedź sądu
Nie, zarzuty straciły aktualność w związku z nowelizacją przepisów.
Uzasadnienie
Trybunał stwierdził, że nowelizacja k.p.k. z 2009 r. wprost uregulowała możliwość nakładania takich zakazów, co uczyniło zarzuty skarżącego nieaktualnymi. Nie stwierdzono konieczności wydania orzeczenia dla ochrony praw konstytucyjnych.
Czy art. 156 § 5 w zw. z art. 156 § 5a w zw. z art. 159 k.p.k. naruszał prawo do skutecznej obrony i prawo do sądu poprzez umożliwienie organowi prowadzącemu postępowanie dowolności w odmowie udostępnienia akt sprawy?
Uzasadnienie
Trybunał nie rozpoznał tej części skargi, skupiając się na zarzutach dotyczących art. 275 § 2 k.p.k.
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| Grzegorz K. | osoba_fizyczna | skarżący |
| Prokurator Prokuratury Rejonowej Łódź-Bałuty | organ_państwowy | organ prowadzący postępowanie |
| MPO Łódź Sp. z o.o. | spółka | podmiot związany ze sprawą |
Przepisy (7)
Główne
k.p.k. art. 275 § § 2
Kodeks postępowania karnego
Przepis w brzmieniu sprzed nowelizacji z 2009 r. pozwalał na interpretację umożliwiającą nałożenie na osobę oddaną pod dozór zakazu kontaktowania się z innymi osobami i zakazu przebywania w określonych miejscach. Po nowelizacji z 2009 r. przepis wprost przewiduje takie możliwości.
ustawa o TK art. 79 § ust. 1
Ustawa o Trybunale Konstytucyjnym
Określa przedmiot skargi konstytucyjnej.
Pomocnicze
k.p.k. art. 156 § § 5
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 156 § § 5a
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 159
Kodeks postępowania karnego
ustawa o TK art. 39 § ust. 1 pkt 1
Ustawa o Trybunale Konstytucyjnym
Podstawa do umorzenia postępowania, gdy akt normatywny utracił moc obowiązującą.
ustawa o TK art. 39 § ust. 3
Ustawa o Trybunale Konstytucyjnym
Wyjątek od umorzenia postępowania, gdy wydanie orzeczenia jest konieczne dla ochrony praw konstytucyjnych.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Nowelizacja art. 275 § 2 k.p.k. uczyniła zarzuty skarżącego nieaktualnymi. • Brak konieczności wydania orzeczenia dla ochrony praw konstytucyjnych.
Odrzucone argumenty
Niezgodność art. 275 § 2 k.p.k. z Konstytucją w zakresie możliwości nakładania zakazów. • Naruszenie prawa do obrony i prawa do sądu przez przepisy dotyczące udostępniania akt.
Godne uwagi sformułowania
przedmiotem skargi konstytucyjnej jest zgodność z Konstytucją przepisów stanowiących podstawę ostatecznego orzeczenia o prawach skarżącego • zarzuty sformułowane w skardze konstytucyjnej straciły aktualność • wydanie orzeczenia było w rozpatrywanej sprawie konieczne dla ochrony konstytucyjnych wolności i praw
Skład orzekający
Mirosław Granat
przewodniczący
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Niska
Powoływalne dla: "Proceduralne aspekty rozpoznawania skarg konstytucyjnych, w szczególności kwestię nieaktualności zarzutów w związku ze zmianą prawa."
Ograniczenia: Orzeczenie dotyczy konkretnego stanu prawnego i faktycznego, a jego głównym elementem jest stwierdzenie nieaktualności zarzutów z powodu nowelizacji.
Wartość merytoryczna
Ocena: 3/10
Sprawa jest rutynowa z punktu widzenia procedury przed Trybunałem Konstytucyjnym, skupiając się na nieaktualności zarzutów z powodu zmian legislacyjnych, a nie na głębokiej analizie konstytucyjnej.
Twój asystent do analizy prawnej.
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
- Analiza orzecznictwa i przepisów
- Drafting pism i dokumentów
- Odpowiedzi na pytania prawne
- Pogłębiona analiza z doktryny
Pełny tekst orzeczenia
Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.