Ts 337/10
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuTrybunał Konstytucyjny pozostawił bez rozpoznania zażalenie na postanowienie o odmowie nadania dalszego biegu skardze konstytucyjnej z powodu wniesienia go po terminie.
Skarżący Marek J. złożył skargę konstytucyjną zarzucając niezgodność przepisów Kodeksu pracy z Konstytucją oraz Protokołem nr 4 do EKPC. Trybunał Konstytucyjny odmówił nadania skardze dalszego biegu z powodu braków formalnych. Pełnomocnik skarżącego wniósł zażalenie, które zostało jednak pozostawione bez rozpoznania z powodu wniesienia go po upływie ustawowego terminu.
Skarżący Marek J., reprezentowany przez adwokata, złożył skargę konstytucyjną kwestionującą zgodność art. 87, 871, 91 oraz art. 282 § 1 pkt 1 Kodeksu pracy z przepisami Konstytucji RP (art. 2, art. 32 ust. 1 i 2, art. 64 ust. 2 i 3) oraz z art. 1 Protokołu nr 4 do EKPC. Trybunał Konstytucyjny postanowieniem z dnia 25 maja 2011 r. odmówił nadania skardze dalszego biegu, wskazując na niewłaściwe określenie przedmiotu skargi, brak wskazania sposobu naruszenia konstytucyjnych wolności i praw oraz nieusunięcie braków formalnych. Postanowienie to zostało doręczone pełnomocnikowi skarżącego 1 czerwca 2011 r. Pełnomocnik wniósł zażalenie na to postanowienie, jednak Trybunał Konstytucyjny, działając na podstawie przepisów ustawy o TK, pozostawił je bez rozpoznania. Głównym powodem takiej decyzji było wniesienie zażalenia z przekroczeniem ustawowego terminu siedmiu dni od doręczenia postanowienia pierwszoinstancyjnego – zażalenie nadano bowiem 11 czerwca 2011 r., co nastąpiło po terminie.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (1)
Odpowiedź sądu
Nie, zażalenie takie podlega pozostawieniu bez rozpoznania.
Uzasadnienie
Ustawa o Trybunale Konstytucyjnym przewiduje siedmiodniowy termin na wniesienie zażalenia na postanowienie o odmowie nadania dalszego biegu skardze. Niespełnienie tego warunku skutkuje pozostawieniem zażalenia bez rozpoznania.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
pozostawienie zażalenia bez rozpoznania
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| Marek J. | osoba_fizyczna | skarżący |
Przepisy (7)
Główne
ustawa o TK art. 49
Ustawa o Trybunale Konstytucyjnym
Przepis określający skutki wniesienia zażalenia po terminie.
Pomocnicze
ustawa o TK art. 36 § ust. 4
Ustawa o Trybunale Konstytucyjnym
ustawa o TK art. 36 § ust. 5
Ustawa o Trybunale Konstytucyjnym
k.p. art. 87
Ustawa z dnia 26 czerwca 1974 r. – Kodeks pracy
k.p. art. 87¹
Ustawa z dnia 26 czerwca 1974 r. – Kodeks pracy
k.p. art. 91
Ustawa z dnia 26 czerwca 1974 r. – Kodeks pracy
k.p. art. 282 § § 1 pkt 1
Ustawa z dnia 26 czerwca 1974 r. – Kodeks pracy
Argumenty
Skuteczne argumenty
Zażalenie zostało wniesione po terminie.
Odrzucone argumenty
Argumentacja skarżącego co do meritum skargi konstytucyjnej (nie została rozpatrzona z powodu braków formalnych i przekroczenia terminu zażalenia).
Godne uwagi sformułowania
pozostawić zażalenie bez rozpoznania przekroczeniem ustawowego terminu
Skład orzekający
Stanisław Biernat
przewodniczący
Andrzej Rzepliński
sprawozdawca
Małgorzata Pyziak-Szafnicka
członek
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Niska
Powoływalne dla: "Proceduralne aspekty wnoszenia zażaleń do Trybunału Konstytucyjnego i znaczenie terminów procesowych."
Ograniczenia: Dotyczy specyfiki postępowania przed Trybunałem Konstytucyjnym i nie rozstrzyga merytorycznie kwestii prawnych podniesionych w skardze konstytucyjnej.
Wartość merytoryczna
Ocena: 3/10
Sprawa ma charakter czysto proceduralny i dotyczy formalnych wymogów postępowania przed Trybunałem Konstytucyjnym, co czyni ją mało interesującą dla szerszego grona odbiorców.
Sektor
praca
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionyPOSTANOWIENIE z dnia 13 września 2011 r. Sygn. akt Ts 337/10 Trybunał Konstytucyjny w składzie: Stanisław Biernat – przewodniczący Andrzej Rzepliński – sprawozdawca Małgorzata Pyziak-Szafnicka, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym zażalenia na postanowienie Trybunału Konstytucyjnego z dnia 25 maja 2011 r. o odmowie nadania dalszego biegu skardze konstytucyjnej Marka J., p o s t a n a w i a: pozostawić zażalenie bez rozpoznania. UZASADNIENIE W skardze konstytucyjnej z 8 grudnia 2010 r., sporządzonej przez adwokata, skarżący Marek J. zarzucił niezgodność: po pierwsze, art. 87, art. 871 oraz art. 91 ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. – Kodeks pracy (Dz. U. z 1998 r. Nr 21, poz. 94, ze zm.; dalej: k.p.) z art. 2, art. 32 ust. 1 i 2 oraz art. 64 ust. 2 i 3 Konstytucji, po drugie, art. 282 § 1 pkt 1 k.p. z art. 2, art. 32 ust. 1 i 2 oraz art. 64 ust. 2 i 3 Konstytucji, a także z art. 1 Protokołu nr 4 do Konwencji o ochronie praw człowieka i podstawowych wolności, zapewniającego niektóre prawa i wolności inne niż już zawarte w Konwencji i Protokole nr 1 do Konwencji, sporządzonego w Strasburgu dnia 16 września 1963 r. (Dz. U. z 1995 r. Nr 36, poz. 175). Postanowieniem z 25 maja 2011 r. Trybunał Konstytucyjny odmówił nadania skardze konstytucyjnej dalszego biegu. Zasadniczym powodem takiego rozstrzygnięcia było niewłaściwe określenie przedmiotu skargi, niewskazanie sposobu naruszenia konstytucyjnych wolności i praw oraz nieusunięcie braków formalnych skargi konstytucyjnej. Postanowienie o odmowie nadania skardze dalszego biegu zostało doręczone 1 czerwca 2011 r. pełnomocnikowi skarżącego, który we wniesionym zażaleniu wskazał, że orzeczenie to jest wadliwe oraz powtórzył – co do zasady – argumentację zawartą w skardze konstytucyjnej. Trybunał Konstytucyjny zważył, co następuje: Zażalenie na postanowienie o odmowie nadania skardze dalszego biegu musi – podobnie do skargi konstytucyjnej – spełniać określone w ustawie z dnia 1 sierpnia 1997 r. o Trybunale Konstytucyjnym (Dz. U. Nr 102, poz. 643, ze zm.; dalej: ustawa o TK) wymogi formalne. Jedną z przesłanek warunkujących rozpoznanie zażalenia jest wniesienie tego środka odwoławczego w terminie siedmiu dni od doręczenia postanowienia pierwszoinstancyjnego (art. 49 w związku z art. 36 ust. 4 ustawy o TK). Niespełnienie tego warunku skutkuje – zgodnie z dyspozycją art. 49 w związku z art. 36 ust. 5 ustawy o TK – pozostawieniem zażalenia bez rozpoznania. Przenosząc te rozważania na grunt niniejszej sprawy, Trybunał Konstytucyjny stwierdza, że zaskarżone postanowienie z 25 maja 2011 r. zostało doręczone skarżącemu 1 czerwca 2011 r. Zażalenie nadano w placówce pocztowej 11 czerwca 2011 r., a więc z przekroczeniem ustawowego terminu. Biorąc powyższe pod uwagę, Trybunał Konstytucyjny na podstawie art. 49 w związku z art. 36 ust. 5 ustawy o TK pozostawia zażalenie bez rozpoznania.
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI