Ts 19/03

Trybunał Konstytucyjny2003-04-08
SAOSKonstytucyjnekontrola konstytucyjności prawaNiskakonstytucyjny
skarga konstytucyjnacofnięcie skargiumorzenie postępowaniakodeks postępowania cywilnegoTrybunał Konstytucyjnybrak formalnykonstytucja RP

Trybunał Konstytucyjny umorzył postępowanie w sprawie skargi konstytucyjnej dotyczącej zgodności art. 3921 k.p.c. z Konstytucją RP z powodu jej cofnięcia przez skarżące.

Skarga konstytucyjna została złożona przez B. Struzik i K. Bylicką w celu zbadania zgodności art. 3921 k.p.c. z przepisami Konstytucji RP. Po wezwaniu do uzupełnienia braków formalnych, pełnomocnik skarżących cofnął skargę. Trybunał Konstytucyjny, uznając to za cofnięcie skargi w rozumieniu ustawy o TK, umorzył postępowanie.

Skarga konstytucyjna została wniesiona przez Bożenę Struzik i Krystynę Bylicką, kwestionując zgodność art. 3921 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. – Kodeks postępowania cywilnego z przepisami Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej, w tym z art. 2, 32, 45 ust. 1 i art. 77 ust. 2. Pełnomocnik skarżących został wezwany do uzupełnienia braków formalnych skargi. W wyznaczonym terminie braki nie zostały jednak uzupełnione. Zamiast tego, pełnomocnik skarżących złożył pismo z dnia 15 marca 2003 r., w którym oświadczył o cofnięciu skargi konstytucyjnej. Trybunał Konstytucyjny uznał to oświadczenie za skuteczne cofnięcie skargi, zgodnie z art. 39 ust. 1 pkt 2 ustawy o Trybunale Konstytucyjnym. W konsekwencji, stanowiło to podstawę do umorzenia postępowania w niniejszej sprawie. Postanowienie o umorzeniu zostało wydane na posiedzeniu niejawnym.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (1)

Odpowiedź sądu

Tak, cofnięcie skargi konstytucyjnej przez skarżącego stanowi podstawę do umorzenia postępowania.

Uzasadnienie

Trybunał Konstytucyjny uznał oświadczenie pełnomocnika skarżących o cofnięciu skargi konstytucyjnej za skuteczne w rozumieniu art. 39 ust. 1 pkt 2 ustawy o Trybunale Konstytucyjnym, co stanowiło podstawę do umorzenia postępowania.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

umorzenie postępowania

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Niska

Powoływalne dla: "Proceduralne aspekty cofnięcia skargi konstytucyjnej i umorzenia postępowania przez Trybunał Konstytucyjny."

Ograniczenia: Sprawa dotyczy wyłącznie kwestii proceduralnych związanych z cofnięciem skargi, a nie merytorycznej oceny zgodności przepisu z Konstytucją.

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginał, niezmieniony
154 POSTANOWIENIE z dnia 8 kwietnia 2003 r. Sygn. akt Ts 19/03 Trybunał Konstytucyjny w składzie: Marian Zdyb po wstępnym rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym skargi konstytucyjnej Bożeny Struzik i Krystyny Bylickiej w sprawie zgodności: art. 3921 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. – Kodeks postępowania cywilnego (Dz. U. Nr 43, poz. 296 ze zm.) z art. 2, 32, 45 ust. 1 i art. 77 ust. 2 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej, p o s t a n a w i a: umorzyć postępowanie. UZASADNIENIE: W skardze konstytucyjnej z 4 lutego 2003 r. skarżące wniosły o zbadanie zgodności art. 3921 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. – Kodeks postępowania cywilnego (Dz. U. Nr 43, poz. 296 ze zm.) z art. 2, 32, 45 ust. 1 i art. 77 ust. 2 Konstytucji RP. Pełnomocnik skarżących został wezwany do uzupełnienia braków formalnych skargi konstytucyjnej. W wyznaczonym terminie braki nie zostały uzupełnione, natomiast pełnomocnik skarżących w piśmie z 15 marca 2003 r. stwierdził, iż cofa skargę konstytucyjną. Trybunał Konstytucyjny zważył, co następuje: Oświadczenie powyższe należy uznać za cofnięcie skargi konstytucyjnej, w rozumieniu art. 39 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 1 sierpnia 1997 r. o Trybunale Konstytucyjnym (Dz. U. Nr 102, poz. 643 ze zm.), co stanowi podstawę umorzenia postępowania w niniejszej sprawie. Mając powyższe na względzie należało orzec jak w sentencji. 1

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI