Ts 27/04
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuTrybunał Konstytucyjny nie uwzględnił zażalenia na postanowienie o odmowie nadania dalszego biegu skardze konstytucyjnej, gdyż jej przedmiotem były wyłącznie wyroki sądowe, a nie przepisy prawa.
Skarżący Piotr Szymański wniósł skargę konstytucyjną kwestionując wyroki sądów niższych instancji, zarzucając naruszenie zasad konstytucyjnych. Trybunał Konstytucyjny odmówił nadania skardze dalszego biegu, wskazując, że przedmiotem skargi konstytucyjnej mogą być jedynie przepisy prawa, a nie orzeczenia sądowe. Pełnomocnik skarżącego wniósł zażalenie, które nie odnosiło się do podstaw odmowy, powtarzając jedynie zarzuty dotyczące wyroków. Trybunał uznał, że zażalenie nie może zostać uwzględnione, ponieważ nie kwestionuje ono zasadności odmowy nadania dalszego biegu skardze.
W niniejszej sprawie Trybunał Konstytucyjny rozpatrywał zażalenie na postanowienie o odmowie nadania dalszego biegu skardze konstytucyjnej wniesionej przez Piotra Szymańskiego. Skarżący kwestionował wyroki Sądu Okręgowego w Łodzi (sygn. akt II C 2852/92) oraz Sądu Apelacyjnego (sygn. akt Aca 930/02), zarzucając im naruszenie art. 2 i art. 178 ust. 1 Konstytucji RP. Argumentował, że sądy nie stosują przepisów prawa i nie respektują orzeczeń Trybunału Konstytucyjnego ani prawomocnych wyroków sądów, co narusza jego poczucie sprawiedliwości społecznej. Trybunał Konstytucyjny pierwotnie odmówił nadania skardze dalszego biegu, powołując się na art. 79 ust. 1 Konstytucji, który stanowi, że przedmiotem skargi konstytucyjnej może być wyłącznie przepis ustawy lub innego aktu normatywnego, a nie wyroki sądowe. Pełnomocnik skarżącego wniósł zażalenie, w którym powtórzył zarzuty dotyczące wyroków, nie odnosząc się jednak do podstaw odmowy nadania dalszego biegu skardze. Trybunał Konstytucyjny uznał, że zażalenie nie może zostać uwzględnione, ponieważ nie kwestionuje ono zasadności odmowy nadania dalszego biegu skardze konstytucyjnej, a jedynie powiela zarzuty dotyczące wyroków sądowych, które nie mogą stanowić przedmiotu skargi konstytucyjnej. Podkreślono, że ocena orzeczeń sądów wykracza poza kognicję Trybunału Konstytucyjnego.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Nie, przedmiotem skargi konstytucyjnej mogą być wyłącznie przepisy ustawy lub innego aktu normatywnego, a nie orzeczenia sądowe.
Uzasadnienie
Zgodnie z art. 79 ust. 1 Konstytucji RP, skarga konstytucyjna dotyczy zgodności z Konstytucją przepisów prawa, a nie indywidualnych rozstrzygnięć sądowych.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
nie uwzględnić zażalenia
Strona wygrywająca
Trybunał Konstytucyjny
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| Piotr Szymański | osoba_fizyczna | skarżący |
Przepisy (3)
Główne
Konstytucja RP art. 79 § ust. 1
Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej
Przedmiotem skargi konstytucyjnej może być wyłącznie przepis ustawy lub innego aktu normatywnego, który stanowił podstawę ostatecznego rozstrzygnięcia w ramach przysługującej skarżącemu drogi prawnej.
Pomocnicze
Konstytucja RP art. 2
Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej
Konstytucja RP art. 178 § ust. 1
Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej
Argumenty
Skuteczne argumenty
Przedmiotem skargi konstytucyjnej mogą być wyłącznie przepisy prawa, a nie orzeczenia sądowe. Zażalenie musi odnosić się do podstaw odmowy nadania dalszego biegu skardze, a nie powielać zarzuty dotyczące meritum.
Odrzucone argumenty
Wyroki sądów naruszają zasady konstytucyjne. Sądy nie stosują przepisów prawa i nie respektują orzeczeń Trybunału Konstytucyjnego.
Godne uwagi sformułowania
wyłącznym przedmiotem uczyniono wyroki sądowe przedmiotem skargi konstytucyjnej może być wyłącznie przepis ustawy lub innego aktu normatywnego nie odnosi się ono w ogóle do podstaw odmowy nadania dalszego biegu skardze konstytucyjnej Poddanie ocenie Trybunału orzeczeń sądów z oczywistych względów wykracza więc poza zakres kognicji Trybunału Konstytucyjnego.
Skład orzekający
Andrzej Mączyński
przewodniczący
Marek Safjan
sprawozdawca
Teresa Dębowska-Romanowska
członek
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Wysoka
Powoływalne dla: "Ustalenie zakresu kognicji Trybunału Konstytucyjnego w postępowaniu ze skargi konstytucyjnej oraz wymogów formalnych zażalenia na postanowienie o odmowie nadania dalszego biegu skardze."
Ograniczenia: Dotyczy wyłącznie postępowań przed Trybunałem Konstytucyjnym w przedmiocie skargi konstytucyjnej.
Wartość merytoryczna
Ocena: 6/10
Orzeczenie jasno definiuje granice kompetencji Trybunału Konstytucyjnego w kontekście skargi konstytucyjnej, co jest kluczowe dla praktyków prawa konstytucyjnego i procesowego.
“Wyroki sądów nie podlegają skardze konstytucyjnej – wyjaśnia Trybunał Konstytucyjny.”
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmieniony159 POSTANOWIENIE z dnia 18 maja 2004 r. Sygn. akt Ts 27/04 Trybunał Konstytucyjny w składzie: Andrzej Mączyński – przewodniczący Marek Safjan – sprawozdawca Teresa Dębowska-Romanowska, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym zażalenia na postanowienie Trybunału Konstytucyjnego z 18 marca 2004 r. o odmowie nadania dalszego biegu skardze konstytucyjnej Piotra Szymańskiego, p o s t a n a w i a: nie uwzględnić zażalenia. UZASADNIENIE: W skardze konstytucyjnej Piotra Szymańskiego, wniesiono o stwierdzenie, iż wyroki Sądu Okręgowego w Łodzi z 6 czerwca 2002 r. (sygn. akt II C 2852/92) oraz Sądu Apelacyjnego z 17 kwietnia 2003 r. (sygn. akt Aca 930/02) naruszają art. 2 i art. 178 ust. 1 Konstytucji. Zdaniem skarżącego sądy orzekające w niniejszej sprawie nie stosują przepisów i ustaw oraz nie respektują orzeczeń Trybunału Konstytucyjnego, a także prawomocnych wyroków sądów, wydanych w innych sprawach. Skutkiem prezentowanej w skardze praktyki sądowej „zostało poważnie zachwiane poczucie sprawiedliwości społecznej skarżącego”. Postanowieniem z 18 marca 2004 r. Trybunał Konstytucyjny odmówił nadania skardze dalszego biegu, stwierdzając, iż jej wyłącznym przedmiotem uczyniono wyroki sądowe, podczas gdy zgodnie z art. 79 ust. 1 Konstytucji przedmiotem skargi konstytucyjnej może być wyłącznie przepis ustawy lub innego aktu normatywnego, który stanowił podstawę ostatecznego rozstrzygnięcia w ramach przysługującej skarżącemu drogi prawnej. Na postanowienie to pełnomocnik skarżącego wniósł zażalenie, w którym ponownie sformułował zarzuty niezgodności z Konstytucją wskazanych w skardze wyroków. Trybunał Konstytucyjny zważył, co następuje: Zażalenie pełnomocnika skarżącego nie może zostać uwzględnione z uwagi na to, iż nie odnosi się ono w ogóle do podstaw odmowy nadania dalszego biegu skardze konstytucyjnej. Pełnomocnik skarżącego nie kwestionując przyczyn, dla których skarga konstytucyjna nie mogła stanowić przedmiotu merytorycznego rozpoznania, ograniczył się wyłącznie do powtórzenia wyrażonych już w skardze konstytucyjnej zarzutów, które nie mogą stanowić podstawy skargi konstytucyjnej. Pełnomocnik skarżącego zdaje się nie dostrzegać, iż przedmiotem skargi konstytucyjnej zgodnie z art. 79 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej jest wniosek o zbadanie zgodności przepisu ustawy lub innego aktu normatywnego z Konstytucją. Póki zatem, zarzut taki nie zostanie w skardze konstytucyjnej sformułowany, nie spełnia ona warunków formalnych niezbędnych do jej merytorycznego rozpoznania. Poddanie ocenie Trybunału orzeczeń sądów z oczywistych względów wykracza więc poza zakres kognicji Trybunału Konstytucyjnego. Ponieważ w zażaleniu pełnomocnika skarżącego nie sformułowano żadnych zarzutów w stosunku do postanowienia Trybunału Konstytucyjnego z 18 marca 2004 r., należało zażalenia tego nie uwzględnić, uznając za zasadną odmowę nadania dalszego biegu skardze konstytucyjnej. 2
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI