Orzeczenie · 2010-10-19

TS 257/08

Sąd
Trybunał Konstytucyjny
Data
2010-10-19
SAOSinneprawo konstytucyjneWysokakonstytucyjny
prawo do sąduwłaściwość rzeczowaprotokół wypadkowyskarga konstytucyjnaTrybunał Konstytucyjnypostępowanie cywilneprawo pracy

Spółka Hydrobudowa – 6 S.A. wniosła skargę konstytucyjną, kwestionując zgodność z Konstytucją pouczeń zawartych we wzorach protokołów ustalenia okoliczności i przyczyn wypadku przy pracy. Zarzucono, że pouczenia te, wskazując sąd rejonowy jako wyłącznie właściwy do rozpatrzenia powództwa o ustalenie lub sprostowanie protokołu wypadkowego, naruszają prawo do sądu (art. 45 ust. 1 Konstytucji) oraz prawo do właściwego sądu (art. 176 ust. 2 Konstytucji). Spółka argumentowała, że zaskarżone pouczenia zostały wydane z przekroczeniem delegacji ustawowej i naruszają przepisy Kodeksu pracy oraz Kodeksu postępowania cywilnego. Po wydaniu przez Sąd Rejonowy w Szczecinie wyroku, apelacji oddalonej przez Sąd Okręgowy w Szczecinie, a następnie odrzuceniu skargi kasacyjnej przez Sąd Najwyższy, Trybunał Konstytucyjny zawiesił postępowanie. Po wznowieniu postępowania, Trybunał odmówił nadania dalszego biegu skardze konstytucyjnej, stwierdzając, że zaskarżone pouczenia nie stanowiły podstawy wydania ostatecznego rozstrzygnięcia w sprawie skarżącej. Trybunał podkreślił, że ostateczne orzeczenie zapadło na podstawie art. 385 k.p.c., a nie kwestionowanych pouczeń. W zażaleniu na to postanowienie spółka zarzuciła naruszenie przepisów proceduralnych dotyczących wezwania do usunięcia braków formalnych oraz błędną interpretację przepisów konstytucyjnych. Trybunał Konstytucyjny nie uwzględnił zażalenia, wyjaśniając, że odmowa nadania dalszego biegu była uzasadniona brakiem podstawy normatywnej do wydania ostatecznego orzeczenia oraz niedopuszczalnością powoływania art. 176 ust. 2 Konstytucji jako samodzielnego wzorca kontroli. Trybunał wskazał również, że skarżąca nie wykazała naruszenia praw lub wolności wywodzonych z art. 45 ust. 1 Konstytucji.

Asystent · analiza prawna

Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.

Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.

Wypróbuj Asystenta

Wartość praktyczna

Siła precedensu: Wysoka
Do czego można powołać

Interpretacja warunków formalnych skargi konstytucyjnej, w szczególności wymogu wskazania aktu normatywnego będącego podstawą ostatecznego rozstrzygnięcia oraz dopuszczalności powoływania przepisów ustrojowych jako wzorców kontroli.

Ograniczenia stosowania

Dotyczy specyficznej sytuacji skargi konstytucyjnej skierowanej przeciwko pouczeniom w rozporządzeniu, które nie stanowiły podstawy ostatecznego orzeczenia.

Zagadnienia prawne (3)

Czy pouczenia zawarte we wzorach protokołów ustalenia okoliczności i przyczyn wypadku przy pracy, wskazujące sąd rejonowy jako wyłącznie właściwy dla rozpatrzenia powództwa o ustalenie lub sprostowanie protokołu, naruszają prawo do sądu (art. 45 ust. 1 Konstytucji) i prawo do właściwego sądu (art. 176 ust. 2 Konstytucji)?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Nie, zaskarżone pouczenia nie stanowiły podstawy wydania ostatecznego rozstrzygnięcia w sprawie skarżącej, a zatem nie mogły naruszać jej konstytucyjnych praw i wolności.

Uzasadnienie

Trybunał uznał, że ostateczne orzeczenie w sprawie skarżącej zapadło na podstawie przepisów Kodeksu postępowania cywilnego, a nie na podstawie kwestionowanych pouczeń. Ponadto, art. 176 ust. 2 Konstytucji ma charakter ustrojowy i nie może być samodzielnym wzorcem kontroli w skardze konstytucyjnej.

Czy Trybunał Konstytucyjny prawidłowo odmówił nadania dalszego biegu skardze konstytucyjnej z powodu niespełnienia warunków formalnych, w szczególności braku wskazania aktu normatywnego, na podstawie którego wydano ostateczne rozstrzygnięcie?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Tak, odmowa nadania dalszego biegu była uzasadniona, ponieważ skarżąca nie wykazała, że zaskarżone pouczenia stanowiły podstawę ostatecznego orzeczenia w jej sprawie.

Uzasadnienie

Trybunał wyjaśnił, że w przypadku skargi konstytucyjnej kluczowe jest wykazanie, że ostateczne orzeczenie zapadło na podstawie aktu normatywnego, który jest przedmiotem zaskarżenia. W tej sprawie tak nie było, a skarżąca nie uzasadniła naruszenia praw z art. 45 ust. 1 Konstytucji.

Czy art. 176 ust. 2 Konstytucji RP może być samodzielnym wzorcem kontroli w skardze konstytucyjnej?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Nie, art. 176 ust. 2 Konstytucji ma charakter ustrojowy i nie może być bezpośrednim źródłem konstytucyjnych praw i wolności jednostki, a tym samym nie można powoływać tego przepisu w sprawach inicjowanych skargą konstytucyjną.

Uzasadnienie

Trybunał podkreślił, że art. 176 ust. 2 Konstytucji reguluje ustrój i właściwość sądów oraz postępowanie, ale nie stanowi bezpośredniego źródła praw jednostki. W przeciwieństwie do art. 217 Konstytucji, nie odnosi się do sfery praw i wolności jednostki.

Rozstrzygnięcie
Decyzja
Nie uwzględnić zażalenia
Strona wygrywająca
Trybunał Konstytucyjny

Strony

NazwaTypRola
spółka Hydrobudowa – 6 S.A.spółkaskarżąca

Przepisy (26)

Główne

Konstytucja RP art. 45 § ust. 1

Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej

Prawo do sprawiedliwego i jawnego rozpatrzenia sprawy przez właściwy, niezależny, bezstronny i niezawisły sąd.

Konstytucja RP art. 79 § ust. 1

Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej

Warunki wniesienia skargi konstytucyjnej – naruszenie konstytucyjnych wolności lub praw przez ustawę lub inny akt normatywny, na podstawie którego orzeczono ostatecznie.

Pomocnicze

k.p.c. art. 189

Kodeks postępowania cywilnego

Użyty przez skarżącą jako podstawa powództwa o ustalenie i sprostowanie protokołu wypadkowego.

k.p.c. art. 16

Kodeks postępowania cywilnego

Ogólna reguła właściwości rzeczowej sądów rejonowych w sprawach cywilnych.

k.p.c. art. 17

Kodeks postępowania cywilnego

Określa sprawy należące do właściwości sądów okręgowych, w tym pkt 4 dotyczący spraw o prawa majątkowe o określonej wartości.

k.p. art. 237 § § 2

Kodeks pracy

Delegacja ustawowa do wydania rozporządzenia w sprawie wzoru protokołu ustalenia okoliczności i przyczyn wypadku przy pracy.

Ustawa o rozpoznawaniu przez sądy spraw z zakresu prawa pracy i ubezpieczeń społecznych art. 1

k.p. art. 262

Kodeks pracy

k.p.c. art. 13 § § 2

Kodeks postępowania cywilnego

k.p.c. art. 17 § pkt 1 albo pkt 4

Kodeks postępowania cywilnego

k.p.c. art. 459-47716

Kodeks postępowania cywilnego

ustawa o TK art. 177 § § 1 pkt 1

Ustawa o Trybunale Konstytucyjnym

Podstawa do zawieszenia postępowania przez Trybunał Konstytucyjny.

ustawa o TK art. 20

Ustawa o Trybunale Konstytucyjnym

Podstawa do zawieszenia postępowania przez Trybunał Konstytucyjny.

k.p.c. art. 379 § pkt 6

Kodeks postępowania cywilnego

Określa przypadki nieważności postępowania, w tym rozpoznanie sprawy przez sąd rejonowy, gdy sąd okręgowy jest właściwy bez względu na wartość przedmiotu sporu.

k.p. art. 262 § § 1

Kodeks pracy

Określa sądy właściwe do rozstrzygania sporów ze stosunku pracy.

k.p.c. art. 461 § § 11

Kodeks postępowania cywilnego

Nie dotyczy spraw o ustalenie, że określone zdarzenie było wypadkiem przy pracy.

k.p.c. art. 19-25

Kodeks postępowania cywilnego

Zasady ustalania wartości przedmiotu sporu.

k.p.c. art. 385

Kodeks postępowania cywilnego

Podstawa prawna wyroku Sądu Okręgowego w Szczecinie.

ustawa o TK art. 36 § ust. 2 i 3

Ustawa o Trybunale Konstytucyjnym

Przepisy dotyczące zażalenia na postanowienie Trybunału Konstytucyjnego.

ustawa o TK art. 49

Ustawa o Trybunale Konstytucyjnym

Przepisy dotyczące zażalenia na postanowienie Trybunału Konstytucyjnego.

Konstytucja RP art. 176 § ust. 2

Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej

Ustrój i właściwość sądów oraz postępowanie przed sądami określają ustawy.

ustawa o TK art. 47 § ust. 1 pkt 2

Ustawa o Trybunale Konstytucyjnym

Wymogi formalne skargi konstytucyjnej – uzasadnienie związku naruszenia z konstytucyjnymi prawami lub wolnościami.

ustawa o TK art. 66

Ustawa o Trybunale Konstytucyjnym

Związanie polskiego sądu konstytucyjnego granicami wniosku, pytania prawnego lub skargi konstytucyjnej.

Konstytucja RP art. 2

Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej

Zasada demokratycznego państwa prawnego, która może stanowić wzorzec kontroli w skardze konstytucyjnej.

Konstytucja RP art. 84

Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej

Obowiązek ponoszenia ciężarów publicznych, w tym podatków.

Konstytucja RP art. 217

Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej

Określanie podatków i innych danin publicznych w drodze ustawy.

Argumenty

Skuteczne argumenty

Zaskarżone pouczenia nie stanowiły podstawy wydania ostatecznego rozstrzygnięcia w sprawie skarżącej. • Art. 176 ust. 2 Konstytucji RP ma charakter ustrojowy i nie może być samodzielnym wzorcem kontroli w skardze konstytucyjnej. • Skarżąca nie wykazała naruszenia praw lub wolności wywodzonych z art. 45 ust. 1 Konstytucji. • Brak było podstaw do wezwania skarżącej do usunięcia braków formalnych przed zawieszeniem postępowania.

Odrzucone argumenty

Zaskarżone pouczenia naruszają prawo do sądu (art. 45 ust. 1 Konstytucji) i prawo do właściwego sądu (art. 176 ust. 2 Konstytucji). • Trybunał Konstytucyjny naruszył przepisy proceduralne, nie wzywając do usunięcia braków formalnych. • Możliwe jest powoływanie przepisów ustawowych, które mają związek z zakwestionowanym aktem normatywnym, jako wzorców kontroli.

Godne uwagi sformułowania

Treść zaskarżonych pouczeń nie stanowiła bowiem podstawy wydania ostatecznego rozstrzygnięcia w sprawie skarżącej. • Artykuł 176 ust. 2 Konstytucji ma charakter ustrojowy, co oznacza, że nie może być bezpośrednim źródłem konstytucyjnych praw i wolności jednostki. • Zgodnie z art. 79 ust. 1 Konstytucji (...) na podstawie którego sąd lub organ administracji publicznej orzekł ostatecznie o jego wolnościach lub prawach albo o jego obowiązkach określonych w Konstytucji. • W jej sprawie ostateczne orzeczenie w rozumieniu art. 79 ust. 1 Konstytucji (...) zapadło nie na podstawie punktu II pouczenia, ale na podstawie art. 385 k.p.c.

Skład orzekający

Andrzej Rzepliński

przewodniczący

Adam Jamróz

sprawozdawca

Maria Gintowt-Jankowicz

członek

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Wysoka

Powoływalne dla: "Interpretacja warunków formalnych skargi konstytucyjnej, w szczególności wymogu wskazania aktu normatywnego będącego podstawą ostatecznego rozstrzygnięcia oraz dopuszczalności powoływania przepisów ustrojowych jako wzorców kontroli."

Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji skargi konstytucyjnej skierowanej przeciwko pouczeniom w rozporządzeniu, które nie stanowiły podstawy ostatecznego orzeczenia.

Wartość merytoryczna

Ocena: 6/10

Sprawa dotyczy fundamentalnego prawa do sądu i jego interpretacji przez Trybunał Konstytucyjny, co jest zawsze interesujące dla prawników. Pokazuje też, jak ważne są formalne wymogi w postępowaniu konstytucyjnym.

Czy pouczenie w protokole wypadkowym może naruszyć Twoje prawo do sądu? Trybunał Konstytucyjny wyjaśnia.

Sektor

prawo

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej.

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

  • Analiza orzecznictwa i przepisów
  • Drafting pism i dokumentów
  • Odpowiedzi na pytania prawne
  • Pogłębiona analiza z doktryny
Wypróbuj Asystenta AI za darmo
Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.

Przeczytaj pełny tekst