Ts 253/15
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSkarżący L.P. wniósł skargę konstytucyjną kwestionującą zgodność art. 41 § 1 oraz art. 42 § 1 i 4 w zw. z art. 459 § 1 i 2 Kodeksu postępowania karnego z art. 78 i art. 45 ust. 1 Konstytucji. Trybunał Konstytucyjny postanowieniem z 11 grudnia 2015 r. odmówił nadania dalszego biegu skardze, wskazując na niespełnienie przez skarżącego podstawowego wymogu formalnego – braku ostatecznego orzeczenia opartego na zaskarżonym przepisie. Skarżący wniósł zażalenie, zarzucając Trybunałowi błędną wykładnię art. 46 ust. 1 ustawy o Trybunale Konstytucyjnym z 1997 r. poprzez przyjęcie, że obowiązany był do złożenia zażalenia na postanowienie Sądu Rejonowego w S. z kwietnia 2015 r., mimo braku możliwości jego wniesienia. Trybunał Konstytucyjny, stosując przepisy ustawy o TK z 1997 r. (zgodnie z art. 134 pkt 1 ustawy o TK z 2015 r.), rozpoznał zażalenie na posiedzeniu niejawnym. Stwierdził, że postanowienie o odmowie nadania dalszego biegu skardze było prawidłowe, ponieważ skarżący nie wyczerpał drogi prawnej, co jest warunkiem koniecznym wniesienia skargi konstytucyjnej. Trybunał podkreślił, że skarżący powinien był wykazać naruszenie jego praw i wolności w związku z brakiem możliwości wniesienia zażalenia, uzyskując ostateczne orzeczenie w oparciu o zaskarżony przepis, np. poprzez skorzystanie z procedury uregulowanej w art. 429 § 1 kpk. Niespełnienie tego wymogu stanowi samodzielną podstawę odmowy nadania skardze dalszego biegu. W związku z tym, że zażalenie nie podważyło podstaw odmowy, Trybunał postanowił nie uwzględnić zażalenia.
Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.
Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.
Wartość praktyczna
Siła precedensu: ŚredniaInterpretacja wymogów formalnych skargi konstytucyjnej, w szczególności konieczności wyczerpania drogi prawnej i uzyskania ostatecznego orzeczenia.
Dotyczy specyfiki postępowania przed Trybunałem Konstytucyjnym i wymogów formalnych skargi konstytucyjnej.
Zagadnienia prawne (2)
Czy skarżący, wnosząc skargę konstytucyjną, musi uzyskać ostateczne orzeczenie oparte na zaskarżonym przepisie, nawet jeśli środek zaskarżenia na postanowienie sądu pierwszej instancji nie przysługuje?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Tak, skarżący musi wykazać, że wyczerpał drogę prawną, co oznacza uzyskanie ostatecznego orzeczenia opartego na zaskarżonym przepisie, nawet jeśli wymaga to skorzystania z procedur umożliwiających zaskarżenie postanowienia.
Uzasadnienie
Zgodnie z art. 46 ust. 1 ustawy o TK z 1997 r., skarga konstytucyjna może być wniesiona po wyczerpaniu drogi prawnej. W przypadku braku możliwości wniesienia zażalenia, skarżący jest zobowiązany do wykazania naruszenia jego praw i wolności w związku z tym brakiem, uzyskując ostateczne orzeczenie w sprawie, np. poprzez skorzystanie z procedury uregulowanej w art. 429 § 1 kpk.
Czy postanowienie Sądu Rejonowego w S. z kwietnia 2015 r. o wyłączeniu sędziego, na które nie przysługuje zażalenie w świetle art. 459 § 1 i 2 kpk, stanowi ostateczne rozstrzygnięcie umożliwiające wniesienie skargi konstytucyjnej?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, skarżący jest zobowiązany do podjęcia kroków w celu uzyskania ostatecznego orzeczenia opartego na zaskarżonym przepisie, nawet jeśli wymaga to skorzystania z innych dostępnych procedur prawnych, aby wykazać wyczerpanie drogi prawnej.
Uzasadnienie
Trybunał uznał, że skarżący nie spełnił wymogu wyczerpania drogi prawnej, ponieważ nie podjął działań w celu uzyskania ostatecznego orzeczenia w sprawie wniosku o wyłączenie sędziego, mimo istnienia takich możliwości proceduralnych (np. art. 429 § 1 kpk). Brak takiego orzeczenia stanowi samodzielną podstawę do odmowy nadania skardze dalszego biegu.
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| L.P. | osoba_fizyczna | skarżący |
Przepisy (14)
Główne
ustawa o TK z 1997 r. art. 46 § ust. 1
Ustawa z dnia 1 sierpnia 1997 r. – o Trybunale Konstytucyjnym
Warunek konieczny wniesienia skargi konstytucyjnej – wyczerpanie drogi prawnej, tj. uzyskanie ostatecznego orzeczenia.
Pomocnicze
k.p.k. art. 41 § § 1
Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. – Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 42 § § 1 i 4
Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. – Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 459 § § 1 i 2
Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. – Kodeks postępowania karnego
Konstytucja art. 78
Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej
Konstytucja art. 45 § ust. 1
Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej
ustawa o TK z 1997 r. art. 36 § ust. 4
Ustawa z dnia 1 sierpnia 1997 r. – o Trybunale Konstytucyjnym
ustawa o TK z 1997 r. art. 49
Ustawa z dnia 1 sierpnia 1997 r. – o Trybunale Konstytucyjnym
ustawa o TK z 1997 r. art. 25 § ust. 1 pkt 3 lit. b
Ustawa z dnia 1 sierpnia 1997 r. – o Trybunale Konstytucyjnym
ustawa o TK z 1997 r. art. 36 § ust. 6 i 7
Ustawa z dnia 1 sierpnia 1997 r. – o Trybunale Konstytucyjnym
ustawa o TK z 2015 r. art. 138
Ustawa z dnia 25 czerwca 2015 r. o Trybunale Konstytucyjnym
ustawa o TK z 2015 r. art. 139
Ustawa z dnia 25 czerwca 2015 r. o Trybunale Konstytucyjnym
ustawa o TK z 2015 r. art. 134 § pkt 1
Ustawa z dnia 25 czerwca 2015 r. o Trybunale Konstytucyjnym
Stosowanie przepisów dotychczasowych (ustawy o TK z 1997 r.) do spraw wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie ustawy.
k.p.k. art. 429 § § 1
Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. – Kodeks postępowania karnego
Procedura umożliwiająca uzyskanie ostatecznego orzeczenia w sprawie wniosku o wyłączenie sędziego.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Niespełnienie przez skarżącego wymogu wyczerpania drogi prawnej. • Brak uzyskania ostatecznego orzeczenia opartego na zaskarżonym przepisie. • Skarżący nie wykazał naruszenia jego praw i wolności w związku z brakiem możliwości wniesienia zażalenia.
Odrzucone argumenty
Zarzut błędnej wykładni art. 46 ust. 1 ustawy o TK z 1997 r. przez Trybunał. • Twierdzenie, że na postanowienie Sądu Rejonowego w S. nie przysługuje zażalenie.
Godne uwagi sformułowania
nie uzyskał ostatecznego orzeczenia opartego na zaskarżonym przepisie • nie spełnił podstawowego wymogu formalnego • wyczerpanie drogi prawnej • obowiązany był do złożenia zażalenia • nie przysługiwało zażalenie • podstawa odmowy nadania skardze konstytucyjnej dalszego biegu
Skład orzekający
Leon Kieres
przewodniczący
Małgorzata Pyziak-Szafnicka
sprawozdawca
Sławomira Wronkowska-Jaśkiewicz
członek
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Interpretacja wymogów formalnych skargi konstytucyjnej, w szczególności konieczności wyczerpania drogi prawnej i uzyskania ostatecznego orzeczenia."
Ograniczenia: Dotyczy specyfiki postępowania przed Trybunałem Konstytucyjnym i wymogów formalnych skargi konstytucyjnej.
Wartość merytoryczna
Ocena: 5/10
Sprawa dotyczy ważnych wymogów formalnych skargi konstytucyjnej, co jest kluczowe dla prawników zajmujących się tą materią, ale może być mniej zrozumiałe dla szerszej publiczności.
“Nawet w Trybunale Konstytucyjnym liczą się formalności: dlaczego Twoja skarga może zostać odrzucona?”
Twój asystent do analizy prawnej.
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
- Analiza orzecznictwa i przepisów
- Drafting pism i dokumentów
- Odpowiedzi na pytania prawne
- Pogłębiona analiza z doktryny
Pełny tekst orzeczenia
Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.