Orzeczenie · 2008-09-16

TS 213/07

Sąd
Trybunał Konstytucyjny
Data
2008-09-16
SAOSAdministracyjneprawo administracyjneŚredniakonstytucyjny
drogi publicznekara pieniężnapojazd nienormatywnyTrybunał Konstytucyjnyskarga konstytucyjnazasada zaufaniaprawo do sądukontrola konstytucyjności

W niniejszej sprawie Trybunał Konstytucyjny rozpatrywał skargę konstytucyjną Dariusza Skowrońskiego, który kwestionował zgodność art. 13g ust. 1 ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych z przepisami Konstytucji RP (art. 2, 30, 31 i 45 ust. 1). Skarżący zarzucił naruszenie zasady zaufania do państwa, ingerencję w godność i wolności człowieka oraz naruszenie prawa do sądu poprzez umożliwienie nakładania kar przez administrację. Sprawa wywodziła się z decyzji Naczelnika Urzędu Celnego w Olsztynie o nałożeniu kary pieniężnej za przejazd pojazdem nienormatywnym bez zezwolenia, która została utrzymana w mocy przez Dyrektora Izby Celnej i potwierdzona wyrokami Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego oraz Naczelnego Sądu Administracyjnego. Trybunał Konstytucyjny odmówił nadania dalszego biegu skardze z dwóch głównych powodów. Po pierwsze, skarżący zaskarżył przepis (art. 13g ust. 1 ustawy o drogach publicznych), który został dodany do ustawy po wydaniu ostatecznej decyzji administracyjnej w jego sprawie. Podstawą prawną decyzji był inny przepis (art. 13 ust. 2a ustawy o drogach publicznych), mimo zbliżonej treści. Po drugie, Trybunał uznał, że skarga nie spełnia wymogów formalnych określonych w ustawie o Trybunale Konstytucyjnym, w szczególności w zakresie wskazania, w jaki sposób konstytucyjne wolności i prawa zostały naruszone. Argumentacja skarżącego skupiała się na praktycznych trudnościach w stosowaniu przepisów i braku możliwości dokonania pomiarów, co Trybunał uznał za niewystarczające do merytorycznej kontroli konstytucyjności przepisu.

Asystent · analiza prawna

Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.

Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.

Wypróbuj Asystenta

Wartość praktyczna

Siła precedensu: Średnia
Do czego można powołać

Proceduralne wymogi dopuszczalności skargi konstytucyjnej, w szczególności dotyczące prawidłowego określenia przedmiotu zaskarżenia i przedstawienia argumentacji merytorycznej.

Ograniczenia stosowania

Dotyczy specyficznej sytuacji, w której skarżący zaskarżył przepis, który nie był podstawą ostatecznej decyzji w jego sprawie.

Zagadnienia prawne (2)

Czy art. 13g ust. 1 ustawy o drogach publicznych jest zgodny z art. 2, 30, 31 i 45 ust. 1 Konstytucji RP?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Nie, ale skarga została odrzucona z przyczyn formalnych.

Uzasadnienie

Trybunał odmówił nadania dalszego biegu skardze, ponieważ skarżący zaskarżył przepis, który nie był podstawą ostatecznej decyzji w jego sprawie, a także nie przedstawił wystarczających argumentów merytorycznych uzasadniających niezgodność z Konstytucją.

Czy skarżący prawidłowo określił przedmiot skargi konstytucyjnej i przedstawił argumenty uzasadniające naruszenie jego praw konstytucyjnych?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Nie.

Uzasadnienie

Trybunał stwierdził, że skarżący zaskarżył przepis, który nie był podstawą prawną ostatecznego orzeczenia w jego sprawie. Ponadto, argumentacja skarżącego skupiała się na praktycznych trudnościach w stosowaniu prawa, a nie na merytorycznej niezgodności przepisu z Konstytucją, co nie spełnia wymogów formalnych skargi konstytucyjnej.

Rozstrzygnięcie
Decyzja
Odmowa nadania dalszego biegu skardze konstytucyjnej
Strona wygrywająca
Skarb Państwa

Strony

NazwaTypRola
Dariusz Skowrońskiosoba_fizycznaskarżący
Naczelnik Urzędu Celnego w Olsztynieorgan_państwowyorgan wydający decyzję
Dyrektor Izby Celnej w Rzepinieorgan_państwowyorgan odwoławczy
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniuorgan_państwowysąd administracyjny I instancji
Naczelny Sąd Administracyjnyorgan_państwowysąd administracyjny II instancji

Przepisy (8)

Główne

u.d.p. art. 13 § 2a

Ustawa o drogach publicznych

Przepis, na podstawie którego wydano ostateczną decyzję w sprawie skarżącego.

Pomocnicze

u.d.p. art. 13g § 1

Ustawa o drogach publicznych

Przepis dodany po wydaniu ostatecznej decyzji w sprawie skarżącego, co stanowiło podstawę do odrzucenia skargi.

u.TK art. 47 § 1

Ustawa o Trybunale Konstytucyjnym

Obowiązek wskazania przez skarżącego, jakie konstytucyjne wolności i prawa zostały naruszone i w jaki sposób.

u.TK art. 66

Ustawa o Trybunale Konstytucyjnym

Związanie Trybunału granicami wnoszonej skargi.

Konstytucja RP art. 2

Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej

Zasada państwa prawnego, zasada zaufania obywatela do państwa i stanowionego przez nie prawa.

Konstytucja RP art. 30

Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej

Ochrona godności człowieka.

Konstytucja RP art. 31

Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej

Ochrona praw i wolności człowieka.

Konstytucja RP art. 45 § 1

Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej

Prawo każdego do sądu.

Argumenty

Skuteczne argumenty

Zaskarżony przepis został dodany do ustawy po wydaniu ostatecznej decyzji w sprawie skarżącego. • Skarżący nie przedstawił wystarczających argumentów merytorycznych uzasadniających niezgodność przepisu z Konstytucją. • Argumentacja skarżącego skupiała się na praktyce stosowania prawa, a nie na jego treści normatywnej.

Odrzucone argumenty

Art. 13g ust. 1 ustawy o drogach publicznych narusza art. 2, 30, 31 i 45 ust. 1 Konstytucji RP.

Godne uwagi sformułowania

przedmiotem skargi konstytucyjnej uczynił skarżący inny przepis, aniżeli ten, na podstawie którego wydane zostało ostateczne orzeczenie • nie dopełniono – opisanego wyżej – wymogu, o którym mowa w art. 47 ust. 1 pkt 2 ustawy o TK • nie można uznać za prawidłowe, oczywiście bezzasadne są także argumenty mające uzasadnić postawioną przez skarżącego tezę o niekonstytucyjności kwestionowanego unormowania • uzasadnienie analizowanej skargi konstytucyjnej przenosi ciężar rozważań całkowicie na płaszczyznę stosowania zaskarżonego przepisu

Skład orzekający

Adam Jamróz

sędzia

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Średnia

Powoływalne dla: "Proceduralne wymogi dopuszczalności skargi konstytucyjnej, w szczególności dotyczące prawidłowego określenia przedmiotu zaskarżenia i przedstawienia argumentacji merytorycznej."

Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji, w której skarżący zaskarżył przepis, który nie był podstawą ostatecznej decyzji w jego sprawie.

Wartość merytoryczna

Ocena: 4/10

Sprawa dotyczy ważnych kwestii proceduralnych związanych ze skargą konstytucyjną, ale jej rozstrzygnięcie opiera się na formalnych przesłankach, co czyni ją mniej interesującą dla szerszego grona odbiorców niż sprawy merytoryczne.

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej.

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

  • Analiza orzecznictwa i przepisów
  • Drafting pism i dokumentów
  • Odpowiedzi na pytania prawne
  • Pogłębiona analiza z doktryny
Wypróbuj Asystenta AI za darmo
Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.

Przeczytaj pełny tekst