TS 196/12
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuJanusz B. złożył skargę konstytucyjną, zarzucając art. 202 § 1 Kodeksu postępowania karnego (k.p.k.) niezgodność z art. 2, 30 i 47 w związku z art. 31 ust. 3 Konstytucji. Główny zarzut dotyczył braku precyzji w przepisie, który określałby okoliczności, w jakich organ procesowy może dopuścić opinię psychiatryczną o stanie zdrowia psychicznego podejrzanego. Skarżący argumentował, że przepis narusza prawo do prywatności i zasadę poprawnej legislacji. Trybunał Konstytucyjny początkowo odmówił nadania skardze dalszego biegu, uznając ją za oczywiście bezzasadną i wskazując, że art. 2 Konstytucji nie może być samodzielnym wzorcem kontroli. Ponadto, Trybunał uznał, że zarzuty dotyczące częstego i nieuzasadnionego kierowania na badania psychiatryczne dotyczą sfery stosowania prawa, a nie jego konstytucyjności. Pełnomocnik skarżącego wniósł zażalenie, kwestionując ocenę oczywistej bezzasadności skargi oraz zarzucając Trybunałowi nierozpatrzenie wszystkich podniesionych zarzutów. Trybunał Konstytucyjny, rozpoznając zażalenie, stwierdził, że skarżący nie przedstawił żadnych argumentów, które podważyłyby przesłanki pierwotnej odmowy nadania skardze dalszego biegu. Trybunał podkreślił, że zarzut dotyczący art. 2 i 30 Konstytucji jako samodzielnych wzorców kontroli był zasadny, a nawet przy potraktowaniu ich jako powiązanych z art. 47 Konstytucji, skarga nadal byłaby oczywiście bezzasadna. Trybunał odrzucił również zarzut, że nie odniósł się do zasady godności człowieka (art. 30 Konstytucji), wskazując, że postanowienie z 26 września 2012 r. dotyczyło wszystkich wskazanych wzorców. Podkreślono, że argumentacja skarżącego nie uwzględnia innych przepisów k.p.k. (np. art. 193 § 1 k.p.k.) regulujących zasady zasięgania opinii biegłych. W związku z powyższym, Trybunał Konstytucyjny nie uwzględnił zażalenia.
Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.
Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.
Wartość praktyczna
Siła precedensu: ŚredniaProceduralne aspekty skargi konstytucyjnej, zasady kontroli konstytucyjności przepisów k.p.k. dotyczących badań psychiatrycznych, relacja między stosowaniem a kontrolą konstytucyjności prawa.
Dotyczy specyficznej procedury skargi konstytucyjnej i konkretnego przepisu k.p.k. Interpretacja zasad kontroli konstytucyjności może mieć szersze zastosowanie.
Zagadnienia prawne (1)
Czy art. 202 § 1 k.p.k. jest niezgodny z Konstytucją w zakresie, w jakim nie precyzuje okoliczności dopuszczających wydanie postanowienia o dopuszczeniu opinii o stanie zdrowia psychicznego podejrzanego przez biegłych psychiatrów?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, skarga konstytucyjna jest oczywiście bezzasadna, a zarzuty skarżącego nie podważają prawidłowości postanowienia o odmowie nadania jej dalszego biegu.
Uzasadnienie
Trybunał uznał, że skarżący nie przedstawił argumentów podważających trafność pierwotnego postanowienia o odmowie nadania skardze dalszego biegu. Wskazano, że inne przepisy k.p.k. (np. art. 193 § 1 k.p.k.) regulują zasady zasięgania opinii biegłych, a zarzuty dotyczące stosowania prawa nie podlegają kontroli w trybie skargi konstytucyjnej. Ponadto, wskazane przez skarżącego wzorce kontroli (art. 2 Konstytucji) nie mogły stanowić samodzielnej podstawy.
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| Janusz B. | osoba_fizyczna | skarżący |
Przepisy (8)
Główne
k.p.k. art. 202 § § 1
Kodeks postępowania karnego
Przepis nie precyzuje wystarczająco okoliczności dopuszczających opinię psychiatryczną o stanie zdrowia psychicznego podejrzanego, co skarżący uznał za naruszenie prawa do prywatności i zasad poprawnej legislacji.
Konstytucja art. 47
Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej
Wskazany jako wzorzec kontroli w związku z prawem do prywatności.
Konstytucja art. 31 § ust. 3
Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej
Wskazany jako wzorzec kontroli w związku z ograniczeniem prawa do prywatności.
Pomocnicze
Konstytucja art. 2
Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej
Wskazany jako wzorzec kontroli, ale nie mógł stanowić samodzielnej podstawy w postępowaniu inicjowanym skargą konstytucyjną.
Konstytucja art. 30
Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej
Wskazany jako wzorzec kontroli, powiązany z zarzutem naruszenia godności człowieka.
ustawa o TK art. 36 § ust. 4
Ustawa o Trybunale Konstytucyjnym
Reguluje prawo do wniesienia zażalenia na postanowienie Trybunału o odmowie nadania dalszego biegu skardze konstytucyjnej.
ustawa o TK art. 49
Ustawa o Trybunale Konstytucyjnym
Reguluje prawo do wniesienia zażalenia na postanowienie Trybunału o odmowie nadania dalszego biegu skardze konstytucyjnej.
k.p.k. art. 193 § § 1
Kodeks postępowania karnego
Wskazuje sytuacje, w których zasięga się opinii biegłych, ograniczając je do spraw mających istotne znaczenie dla rozstrzygnięcia.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Zażalenie nie zawiera argumentów podważających trafność postanowienia o odmowie nadania skardze dalszego biegu. • Skarżący nie uwzględnił innych przepisów k.p.k. dotyczących opinii biegłych. • Zarzuty dotyczące stosowania prawa nie podlegają kontroli w trybie skargi konstytucyjnej. • Art. 2 Konstytucji nie może stanowić samodzielnego wzorca kontroli w skardze konstytucyjnej. • Nawet przy powiązaniu art. 2 i 30 z art. 47 Konstytucji, skarga byłaby oczywiście bezzasadna. • Trybunał nie ma obowiązku wzywania do uzupełnienia braków formalnych, jeśli skarga jest oczywiście bezzasadna.
Odrzucone argumenty
Art. 202 § 1 k.p.k. jest niezgodny z Konstytucją z powodu braku precyzji w określaniu okoliczności dopuszczających opinię psychiatryczną. • Trybunał niesłusznie przyjął, że skarga jest oczywiście bezzasadna. • Trybunał nie odniósł się do zarzutu naruszenia art. 30 Konstytucji. • Trybunał niesłusznie przyjął, że art. 2 i 30 Konstytucji zostały wskazane jako samodzielne wzorce kontroli.
Godne uwagi sformułowania
jest ona oczywiście bezzasadna • nie może stanowić samodzielnego wzorca • dotyczą sfery stosowania prawa • nie zasługuje na uwzględnienie • zasada ekonomiki procesowej • nieusuwalne uchybienia • nie uwzględnił tego, że skarżący wskazał art. 2 i art. 30 Konstytucji jako wzorce kontroli pozostające w związku z art. 47 Konstytucji
Skład orzekający
Zbigniew Cieślak
przewodniczący
Stanisław Rymar
sprawozdawca
Stanisław Biernat
członek
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Proceduralne aspekty skargi konstytucyjnej, zasady kontroli konstytucyjności przepisów k.p.k. dotyczących badań psychiatrycznych, relacja między stosowaniem a kontrolą konstytucyjności prawa."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej procedury skargi konstytucyjnej i konkretnego przepisu k.p.k. Interpretacja zasad kontroli konstytucyjności może mieć szersze zastosowanie.
Wartość merytoryczna
Ocena: 5/10
Sprawa jest interesująca dla prawników procesowych i konstytucjonalistów ze względu na procedurę skargi konstytucyjnej i interpretację granic kontroli TK. Dla szerszej publiczności może być mniej angażująca.
“Czy Trybunał Konstytucyjny może odmówić rozpatrzenia skargi bez analizy wszystkich zarzutów?”
Twój asystent do analizy prawnej.
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
- Analiza orzecznictwa i przepisów
- Drafting pism i dokumentów
- Odpowiedzi na pytania prawne
- Pogłębiona analiza z doktryny
Pełny tekst orzeczenia
Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.