TS 179/05
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSkarga konstytucyjna została wniesiona przez Przedsiębiorstwo Produkcji Farmaceutycznej Hasco-Lek S.A. w sprawie zgodności art. 4799 § 1 ustawy Kodeks postępowania cywilnego z Konstytucją RP. Skarżąca kwestionowała przepis ten, który nakazywał zwrot wniosku o sporządzenie i doręczenie uzasadnienia wyroku, jeśli nie dołączono dowodu jego doręczenia stronie przeciwnej lub dowodu wysłania listem poleconym. Zdaniem skarżącej, taka wykładnia przepisu, zastosowana przez Sąd Okręgowy we Wrocławiu, naruszała prawo do sądu i prawo do zaskarżenia orzeczeń, wprowadzając nadmierny rygoryzm formalny. Trybunał Konstytucyjny zauważył, że przepis ten został zmieniony nowelą z 2004 r. w celu usprawnienia postępowania. Analizując praktykę stosowania przepisu, Trybunał stwierdził, że nie jest ona jednolita. Kluczowe znaczenie miała uchwała Sądu Najwyższego z 27 października 2005 r. (III CZP 65/05), która przyjęła wykładnię art. 4799 k.p.c. zbieżną z intencją skarżącej, uznając, że obowiązek dołączenia dowodu doręczenia nie dotyczy wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku. Ponieważ brak jednolitości praktyki orzeczniczej uniemożliwił Trybunałowi ocenę konstytucyjności przepisu w oparciu o ustaloną praktykę, Trybunał uznał, że zarzucane naruszenie praw skarżącej wynika z wadliwej praktyki stosowania prawa, a nie z samego przepisu. W związku z tym, Trybunał Konstytucyjny postanowił odmówić nadania dalszego biegu skardze konstytucyjnej.
Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.
Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.
Wartość praktyczna
Siła precedensu: WysokaUstalenie, że Trybunał Konstytucyjny nie bada wadliwej praktyki stosowania prawa, a jedynie konstytucyjność przepisów. Wskazanie na znaczenie jednolitości praktyki orzeczniczej dla oceny konstytucyjności przepisu. Interpretacja art. 4799 k.p.c. w kontekście wniosku o uzasadnienie wyroku.
Dotyczy specyficznej sytuacji braku jednolitości praktyki orzeczniczej. Orzeczenie nie rozstrzyga bezpośrednio o konstytucyjności przepisu, lecz o braku podstaw do dalszego biegu skargi.
Zagadnienia prawne (2)
Czy art. 4799 § 1 k.p.c., w interpretacji nakazującej zwrot wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku z powodu braku dowodu doręczenia go stronie przeciwnej, narusza prawo do sądu (art. 45 ust. 1 Konstytucji) i prawo do zaskarżenia orzeczeń (art. 78 Konstytucji)?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, zarzucane naruszenie praw skarżącej wynika z wadliwej praktyki stosowania prawa, a nie z samego przepisu.
Uzasadnienie
Trybunał stwierdził, że brak jednolitości praktyki stosowania przepisu uniemożliwia ocenę konstytucyjności przepisu w oparciu o ustaloną praktykę. Zarzucane naruszenie jest wynikiem wadliwej praktyki, której ocena nie mieści się w zakresie właściwości Trybunału Konstytucyjnego.
Czy art. 4799 § 1 k.p.c. narusza zasadę równości jednostek wobec prawa (art. 32 ust. 1 Konstytucji)?
Uzasadnienie
Trybunał nie rozstrzygnął tej kwestii wprost, skupiając się na braku dalszego biegu skargi z powodu wadliwej praktyki stosowania prawa.
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| Przedsiębiorstwo Produkcji Farmaceutycznej Hasco-Lek S.A. | spółka | skarżąca |
| strona pozwana | inne | strona przeciwna |
Przepisy (5)
Główne
k.p.c. art. 4799 § § 1
Kodeks postępowania cywilnego
Przepis ten, w interpretacji Sądu Okręgowego, nakazywał zwrot wniosku o sporządzenie i doręczenie uzasadnienia wyroku z powodu braku dowodu jego doręczenia stronie przeciwnej lub dowodu wysłania go listem poleconym. Sąd Najwyższy w uchwale III CZP 65/05 przyjął jednak, że obowiązek ten nie dotyczy wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku.
Pomocnicze
Konstytucja art. 32 § ust. 1
Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej
Konstytucja art. 45 § ust. 1
Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej
Konstytucja art. 78
Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej
Konstytucja art. 178
Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej
Argumenty
Skuteczne argumenty
Naruszenie praw skarżącej wynika z wadliwej praktyki stosowania prawa, a nie z przepisu. • Brak jednolitości praktyki orzeczniczej uniemożliwia ocenę konstytucyjności przepisu w oparciu o ustaloną praktykę.
Odrzucone argumenty
Art. 4799 § 1 k.p.c. w interpretacji Sądu Okręgowego narusza prawo do sądu i prawo do zaskarżenia orzeczeń. • Przepis wprowadza zbyt rygorystyczne wymogi formalne, prowadząc do utrudnienia wniesienia apelacji. • Rozstrzygnięcie sądu nakazujące zwrot pisma nie podlega żadnej kontroli.
Godne uwagi sformułowania
odmówić nadania dalszego biegu skardze konstytucyjnej • naruszenie konstytucyjnych praw skarżącej jest wynikiem wadliwej praktyki stosowania prawa • ocena nie mieści się jednak w zakresie właściwości Trybunału Konstytucyjnego
Skład orzekający
Ewa Łętowska
przewodniczący
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Wysoka
Powoływalne dla: "Ustalenie, że Trybunał Konstytucyjny nie bada wadliwej praktyki stosowania prawa, a jedynie konstytucyjność przepisów. Wskazanie na znaczenie jednolitości praktyki orzeczniczej dla oceny konstytucyjności przepisu. Interpretacja art. 4799 k.p.c. w kontekście wniosku o uzasadnienie wyroku."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji braku jednolitości praktyki orzeczniczej. Orzeczenie nie rozstrzyga bezpośrednio o konstytucyjności przepisu, lecz o braku podstaw do dalszego biegu skargi.
Wartość merytoryczna
Ocena: 6/10
Sprawa dotyczy ważnego aspektu postępowania cywilnego – prawa do uzyskania uzasadnienia wyroku i jego zaskarżenia, a także relacji między praktyką sądową a kontrolą konstytucyjności. Pokazuje, jak Trybunał podchodzi do kwestii wadliwego stosowania prawa.
“Czy wadliwa praktyka sądów może być podstawą skargi do Trybunału Konstytucyjnego? Wyrok w sprawie Hasco-Lek.”
Twój asystent do analizy prawnej.
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
- Analiza orzecznictwa i przepisów
- Drafting pism i dokumentów
- Odpowiedzi na pytania prawne
- Pogłębiona analiza z doktryny
Pełny tekst orzeczenia
Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.