Ts 64/99
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuTrybunał Konstytucyjny nie uwzględnił zażalenia na postanowienie o odmowie nadania dalszego biegu skardze konstytucyjnej z powodu nieuzupełnienia braków formalnych przez skarżącego.
Skarżący Jan F. złożył skargę konstytucyjną kwestionując przepisy dotyczące postępowania przed NSA i pozbawienia RPO uprawnień do nadzwyczajnego środka odwoławczego. Trybunał Konstytucyjny odmówił nadania dalszego biegu skardze, wskazując na brak ostatecznego orzeczenia w sprawie skarżącego. Skarżący złożył zażalenie, zarzucając aprobowanie przez TK braku sprawności organów. Trybunał nie uwzględnił zażalenia, ponieważ skarżący nie uzupełnił braków formalnych skargi, w tym nie wskazał orzeczenia wydanego na podstawie zakwestionowanych przepisów.
Trybunał Konstytucyjny rozpoznał zażalenie Jana F. na postanowienie z 1 lipca 1999 r. o odmowie nadania dalszego biegu skardze konstytucyjnej. Skarżący zarzucił niezgodność z Konstytucją RP przepisów ustawy o zmianie KPC, prawa upadłościowego, prawa o postępowaniu układowym, KPA oraz ustawy o NSA, wskazując na pozbawienie Rzecznika Praw Obywatelskich uprawnienia do wnoszenia rewizji nadzwyczajnej oraz brak terminów dla NSA. Trybunał pierwotnie odmówił nadania dalszego biegu skardze, stwierdzając brak ostatecznego orzeczenia w sprawie skarżącego. W zażaleniu skarżący podniósł zarzuty dotyczące braku sprawności organów administracji i NSA oraz braku ochrony prawa własności. Trybunał Konstytucyjny wskazał, że skarżący został wezwany do uzupełnienia braków formalnych skargi, w tym do wskazania orzeczenia wydanego na podstawie zakwestionowanych przepisów, czego nie uczynił. W związku z tym, odmowa nadania dalszego biegu skardze była uzasadniona, a zażalenie nie mogło zostać uwzględnione.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Nie, skarga konstytucyjna nie może być dalej procedowana z powodu braków formalnych.
Uzasadnienie
Trybunał odmówił nadania dalszego biegu skardze, ponieważ skarżący nie uzupełnił braków formalnych, w szczególności nie wskazał orzeczenia sądu lub organu administracji publicznej wydanego na podstawie zakwestionowanych przepisów, co jest wymogiem formalnym skargi konstytucyjnej.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
nie uwzględnić zażalenia
Strona wygrywająca
Trybunał Konstytucyjny
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| Jan F. | osoba_fizyczna | skarżący |
Przepisy (4)
Główne
u.o.TK art. 49
Ustawa o Trybunale Konstytucyjnym
Uzasadnia odmowę nadania dalszego biegu skardze konstytucyjnej w przypadku nieusunięcia braków formalnych.
u.o.TK art. 36 § ust. 3
Ustawa o Trybunale Konstytucyjnym
Uzasadnia odmowę nadania dalszego biegu skardze konstytucyjnej w przypadku nieusunięcia braków formalnych.
Pomocnicze
Ustawa z dnia 1 marca 1996 r. o zmianie Kodeksu postępowania cywilnego, rozporządzeń Prezydenta Rzeczypospolitej – Prawo upadłościowe i Prawo o postępowaniu układowym, Kodeksu postępowania administracyjnego, ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych oraz niektórych innych ustaw art. 1
Kwestionowany przepis przez skarżącego.
u.o.NSA
Ustawa z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym
Kwestionowany przepis przez skarżącego.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Niespełnienie wymogów formalnych skargi konstytucyjnej, w tym brak wskazania orzeczenia wydanego na podstawie zakwestionowanych przepisów. Brak odniesienia się skarżącego w zażaleniu do przyczyn odmowy nadania dalszego biegu skardze wskazanych przez Trybunał.
Odrzucone argumenty
Zarzuty skarżącego dotyczące niezgodności przepisów z Konstytucją RP w zakresie uprawnień RPO i terminów NSA. Zarzuty skarżącego dotyczące braku sprawności organów administracji i NSA oraz braku ochrony prawa własności.
Godne uwagi sformułowania
nie zapadło jeszcze ostateczne orzeczenie o przysługujących mu prawach lub wolnościach konstytucyjnych nie został przez skarżącego usunięte w wyznaczonym terminie nie odnosi się natomiast w swojej treści do przyczyn tej odmowy
Skład orzekający
Teresa Dębowska-Romanowska
przewodniczący
Lech Garlicki
sprawozdawca
Krzysztof Kolasiński
członek
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Niska
Powoływalne dla: "Proceduralne aspekty składania skargi konstytucyjnej i wymogi formalne."
Ograniczenia: Dotyczy konkretnego stanu faktycznego i proceduralnego, nie zawiera nowej wykładni prawa materialnego.
Wartość merytoryczna
Ocena: 3/10
Sprawa ma charakter czysto proceduralny i dotyczy braków formalnych skargi konstytucyjnej, co czyni ją mało interesującą dla szerszego grona odbiorców.
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmieniony11 POSTANOWIENIE z dnia 8 lutego 2000 r. Sygn. Ts 64/99 Trybunał Konstytucyjny w składzie: Teresa Dębowska-Romanowska – przewodniczący Lech Garlicki – sprawozdawca Krzysztof Kolasiński po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym zażalenia na postanowienie Trybunału Konstytucyjnego z 1 lipca 1999 r. o odmowie nadania dalszego biegu skardze konstytucyjnej Jana F., p o s t a n a w i a: nie uwzględnić zażalenia. Uzasadnienie: W skardze konstytucyjnej Jana F. zarzucono, iż art. 1 ustawy z 1 marca 1996 r. o zmianie Kodeksu postępowania cywilnego, rozporządzeń Prezydenta Rzeczypospolitej – Prawo upadłościowe i Prawo o postępowaniu układowym, Kodeksu postępowania administracyjnego, ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. Nr 43, poz. 189) oraz przepisy ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym (Dz.U. Nr 74, poz. 368 ze zm.) są niezgodne z art. 2, art. 21, art. 32, art. 45, art. 64, art. 79, art. 80, art. 87 oraz art. 208 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej. Zdaniem skarżącego, niezgodność ta polega na pozbawieniu Rzecznika Praw Obywatelskich uprawnienia do wnoszenia nadzwyczajnego środka odwoławczego o charakterze rewizji nadzwyczajnej, jak również na braku przepisów wyznaczających Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu termin wydania wyroku. Postanowieniem z 1 lipca 1999 r. Trybunał Konstytucyjny odmówił nadania dalszego biegu skardze konstytucyjnej stwierdzając, iż w sprawie skarżącego nie zapadło jeszcze ostateczne orzeczenie o przysługujących mu prawach lub wolnościach konstytucyjnych w rozumieniu art. 79 ust. 1 Konstytucji RP, w szczególności nie zostało jeszcze zakończone postępowanie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym. Na postanowienie to zażalenie złożył skarżący zarzucając w nim, iż Trybunał Konstytucyjny aprobuje brak sprawności w działaniach organów administracji państwowej oraz Naczelnego Sądu Administracyjnego a także taki sposób postępowania, który nie zapewnia ochrony prawa własności. Trybunał Konstytucyjny zważył co następuje: Zarządzeniem sędziego Trybunału Konstytucyjnego z 18 maja 1999 r. skarżący został wezwany do uzupełnienia braków formalnych skargi konstytucyjnej w szczególności poprzez wskazanie orzeczenia sądu lub organu administracji publicznej wydanego na podstawie zakwestionowanych w skardze konstytucyjnej przepisów. Braki te nie zostały przez skarżącego usunięte w wyznaczonym terminie, co zgodnie z art. 49 w związku z art. 36 ust. 3 ustawy z 1 sierpnia 1997 r. o Trybunale Konstytucyjnym w pełni uzasadniało odmowę nadania skardze konstytucyjnej dalszego biegu. Złożone przez skarżącego zażalenie nie odnosi się natomiast w swojej treści do przyczyn tej odmowy wskazanych w postanowieniu Trybunału Konstytucyjnego z 1 lipca 1999 r. W tym stanie rzeczy, uznając za zasadne postanowienie Trybunału Konstytucyjnego z 1 lipca 1999 r. o odmowie nadania dalszego biegu skardze konstytucyjnej należało nie uwzględniać zażalenia złożonego na to postanowienie.
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI