Orzeczenie · 2008-11-25

TS 166/08

Sąd

Trybunał Konstytucyjny

Data

2008-11-25

SAOSRodzinnealimentyWysokakonstytucyjny

alimentyrozwódkodeks rodzinny i opiekuńczyTrybunał Konstytucyjnyskarga konstytucyjnanieograniczony obowiązeksprawiedliwość społeczna

Podsumowanie

Przejdź do pełnego tekstu

Skarga konstytucyjna Romana Ziółkowskiego vel Żukowskiego dotyczyła zgodności z Konstytucją art. 60 § 1 i § 3 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego (k.r.o.), w zakresie w jakim obciąża małżonka rozwiedzionego, który nie został uznany za wyłącznie winnego rozkładu pożycia, nieograniczonym w czasie obowiązkiem dostarczania środków utrzymania drugiemu małżonkowi. Skarżący argumentował, że przepis ten pozbawia go środków finansowych wypracowanych bez pomocy byłej żony. Sprawa wywodziła się z postępowania rozwodowego, w którym sąd uznał winę obojga małżonków, a następnie przyznał świadczenia alimentacyjne byłej żonie. Trybunał Konstytucyjny odmówił nadania dalszego biegu skardze, powołując się na art. 39 ust. 1 pkt 1 ustawy o TK. Stwierdzono, że kwestionowane przepisy były już przedmiotem rozważań Trybunału w wyroku z 11 kwietnia 2006 r. (SK 57/04), w którym uznano je za zgodne z Konstytucją. Trybunał podkreślił, że obowiązek alimentacyjny między byłymi małżonkami stanowi kontynuację obowiązku wzajemnej pomocy, a jego istnienie jest uzależnione od niedostatku uprawnionego małżonka i możliwości zarobkowych zobowiązanego. Z uwagi na to, że sprawa była już rozstrzygnięta przez Trybunał, dalsze jej rozpoznanie uznano za zbędne.

Asystent · analiza prawna

Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.

Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.

Wypróbuj Asystenta

Wartość praktyczna

Siła precedensu: Wysoka

Do czego można powołać

Potwierdzenie zgodności z Konstytucją nieograniczonego w czasie obowiązku alimentacyjnego po rozwodzie dla małżonka nie będącego wyłącznie winnym rozkładu pożycia, pod warunkiem niedostatku.

Ograniczenia stosowania

Dotyczy sytuacji, gdy oboje małżonkowie zostali uznani za winnych rozkładu pożycia lub gdy sąd nie orzekał o winie.

Zagadnienia prawne (1)

Czy art. 60 § 1 i § 3 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego, w zakresie w jakim obciąża małżonka rozwiedzionego, który nie został uznany za wyłącznie winnego rozkładu pożycia, nieograniczonym w czasie obowiązkiem dostarczania środków utrzymania drugiemu małżonkowi, jest zgodny z art. 2, art. 31 ust. 3 oraz art. 64 ust. 3 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Nie, przepis ten jest zgodny z Konstytucją.

Uzasadnienie

Trybunał Konstytucyjny uznał, że obowiązek alimentacyjny między byłymi małżonkami stanowi kontynuację obowiązku wzajemnej pomocy powstałego przez zawarcie małżeństwa i może mieć charakter 'dożywotni'. Obowiązek ten jest pochodną obowiązków istniejących w czasie trwania małżeństwa, uprawnionym jest małżonek znajdujący się w niedostatku, a zakres zobowiązania uwarunkowany jest możliwościami zarobkowymi i majątkowymi zobowiązanego.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

Odmowa nadania dalszego biegu skardze konstytucyjnej

Strona wygrywająca

Trybunał Konstytucyjny

Strony

Nazwa	Typ	Rola
Roman Ziółkowski vel Żukowski	osoba_fizyczna	skarżący
była małżonka skarżącego	osoba_fizyczna	uczestnik postępowania

Przepisy (9)

Główne

k.r.o. art. 60 § § 1 i § 3

Kodeks rodzinny i opiekuńczy

Przepis ten, w zakresie w jakim stanowi, że wynikający z art. 60 § 1 k.r.o. obowiązek dostarczania przez rozwiedzionego małżonka, który został uznany za winnego rozkładu pożycia, środków utrzymania drugiemu rozwiedzionemu małżonkowi, nie wygasa wskutek upływu czasu, jest zgodny z art. 64 w związku z art. 31 ust. 3 Konstytucji i z nakazem urzeczywistniania zasad sprawiedliwości społecznej wyrażonym w art. 2 Konstytucji.

Pomocnicze

Konstytucja art. 2

Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej

Konstytucja art. 31 § ust. 3

Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej

Konstytucja art. 64 § ust. 3

Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej

ustawa o TK art. 79 § ust. 1