Ts 147/09

Trybunał Konstytucyjny2011-06-08

SAOSpodatkowepodatek od towarów i usługkonstytucyjny

podatek akcyzowyustawa o podatku od towarów i usługzarządzenie ministra finansówskarga konstytucyjnaTrybunał Konstytucyjnyzasady konstytucyjneprawa podmiotowe

Podsumowanie

Przejdź do pełnego tekstu

Trybunał Konstytucyjny nie uwzględnił zażalenia na postanowienie o odmowie nadania dalszego biegu skardze konstytucyjnej, uznając, że skarżąca nie wykazała naruszenia praw konstytucyjnych przez kwestionowane przepisy.

Skarżąca spółka SHH „YASZMAK” zaskarżyła przepisy ustawy o podatku od towarów i usług oraz załącznik do zarządzenia Ministra Finansów, zarzucając ich niezgodność z Konstytucją. Trybunał Konstytucyjny odmówił nadania dalszego biegu skardze, wskazując na brak uzasadnienia naruszenia praw konstytucyjnych oraz użycie jako wzorców kontroli przepisów, z których nie wynikają prawa podmiotowe. Skarżąca wniosła zażalenie, argumentując inaczej. Trybunał rozpatrzył zażalenie, stwierdzając, że postanowienie o odmowie było prawidłowe, a zarzuty zażalenia nie zasługują na uwzględnienie.

Trybunał Konstytucyjny rozpoznał zażalenie na postanowienie z dnia 18 stycznia 2011 r., którym odmówiono nadania dalszego biegu skardze konstytucyjnej złożonej przez SHH „YASZMAK” A. i G. Knysak Spółka Jawna. Skarżąca zarzuciła niezgodność przepisów ustawy o podatku od towarów i usług oraz załącznika do zarządzenia Ministra Finansów z przepisami Konstytucji, w tym z art. 2, 84, 87 ust. 1 i art. 217 Konstytucji oraz z ustawą konstytucyjną z 1992 r. Trybunał pierwotnie odmówił nadania dalszego biegu skardze, wskazując na niedopuszczalność skargi w zakresie, w jakim nie uzasadniono niezgodności z art. 87 Konstytucji, a także na brak wskazania konstytucyjnych praw podmiotowych naruszonych przez kwestionowane przepisy. Skarżąca wniosła zażalenie, kwestionując te ustalenia i podnosząc, że art. 2 Konstytucji może być samodzielną podstawą orzekania, a brak powołania art. 92 Konstytucji nie stoi na przeszkodzie ocenie zgodności z przepisami o analogicznej treści. Trybunał Konstytucyjny, rozpatrując zażalenie, stwierdził, że zaskarżone postanowienie jest prawidłowe, a zarzuty zażalenia nie zasługują na uwzględnienie. Podkreślono, że przepisy art. 84 i 217 Konstytucji nie mogą być samodzielną podstawą skargi, ponieważ nie proklamują praw ani wolności, a ustawa konstytucyjna z 1992 r. nie zawierała ich odpowiedników. Ponadto, art. 2 Konstytucji co do zasady nie może stanowić samoistnej podstawy kontroli w postępowaniu skargowym, a art. 87 ust. 1 Konstytucji określa źródła prawa, a nie prawa podmiotowe. Trybunał zaznaczył również, że nie zawsze istnieje obowiązek wzywania do uzupełnienia braków formalnych skargi, zwłaszcza gdy są one nieusuwalne.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism

Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (4)

Odpowiedź sądu

Nie, przepisy takie jak art. 2, 84, 87 ust. 1 i art. 217 Konstytucji, które wyrażają zasady przedmiotowe, nie mogą stanowić samodzielnej podstawy skargi konstytucyjnej, ponieważ nie proklamują konkretnych praw ani wolności człowieka i obywatela.

Uzasadnienie

Trybunał uznał, że skarga konstytucyjna może być oparta jedynie na przepisach Konstytucji, z których wynikają prawa podmiotowe lub wolności jednostki. Przepisy dotyczące zasad ustrojowych lub obowiązków finansowych nie mogą być samodzielnymi wzorcami kontroli w postępowaniu skargowym, chyba że skarżący wykaże naruszenie konkretnych praw konstytucyjnych.

Strony

Nazwa	Typ	Rola
SHH „YASZMAK” A. i G. Knysak Spółka Jawna	spółka	skarżąca