Ts 138/03
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuTrybunał Konstytucyjny odmówił nadania dalszego biegu skardze konstytucyjnej Juliana Ciołka, uznając, że przedmiotem skargi mogą być jedynie akty normatywne, a nie akty stosowania prawa, takie jak orzeczenia sądowe.
Pełnomocnik Juliana Ciołka złożył skargę konstytucyjną kwestionującą wyroki Sądu Rejonowego w Kielcach (VGNs 2/96) i Sądu Okręgowego w Kielcach (GA 41/01). Skarga skupiała się na zarzutach wobec Sądu Okręgowego, dotyczących błędnych opinii biegłych i nieudokumentowanych faktów. Trybunał Konstytucyjny, powołując się na art. 79 ust. 1 Konstytucji RP, odmówił nadania dalszego biegu skardze, wyjaśniając, że przedmiotem skargi konstytucyjnej mogą być wyłącznie przepisy ustaw lub innych aktów normatywnych, a nie prawomocne orzeczenia sądowe.
Skarga konstytucyjna została złożona przez pełnomocnika Juliana Ciołka w dniu 30 lipca 2003 r., kwestionując wyroki Sądu Rejonowego w Kielcach (sygn. akt VGNs 2/96) oraz Sądu Okręgowego w Kielcach (sygn. akt GA 41/01). Głównym zarzutem skarżącego wobec Sądu Okręgowego było obniżenie kwoty zasądzonej przez Sąd Rejonowy, co miało nastąpić w oparciu o sprzeczne i błędne opinie biegłych oraz nieudokumentowane fakty. Skarga nie wskazywała jednak konkretnych naruszonych praw lub wolności konstytucyjnych, ani przepisów prawnych, których niezgodność z Konstytucją miałaby być przedmiotem kontroli. Trybunał Konstytucyjny, rozpatrując sprawę na posiedzeniu niejawnym, postanowił odmówić nadania dalszego biegu skardze. W uzasadnieniu wskazano, że zgodnie z art. 79 ust. 1 Konstytucji RP, przedmiotem skargi konstytucyjnej mogą być jedynie przepisy ustaw lub innych aktów normatywnych, a nie akty stosowania prawa, takie jak prawomocne orzeczenia lub ostateczne decyzje administracyjne. Trybunał podkreślił, że nie posiada kompetencji do kontroli prawidłowości ustaleń faktycznych czy sposobu zastosowania przepisów przez sądy, a jedynie do badania zgodności przepisów prawa z Konstytucją. Ponieważ przedmiot skargi sformułowany przez skarżącego wykraczał poza kompetencje Trybunału, postanowiono o odmowie przekazania skargi do merytorycznego rozpoznania.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Nie, przedmiotem skargi konstytucyjnej mogą być wyłącznie przepisy ustaw lub innych aktów normatywnych, a nie akty stosowania prawa.
Uzasadnienie
Trybunał Konstytucyjny podkreślił, że jego kompetencje w ramach skargi konstytucyjnej ograniczają się do kontroli zgodności przepisów prawa z Konstytucją, a nie do badania prawidłowości orzeczeń sądowych czy decyzji administracyjnych.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
odmowa nadania dalszego biegu skardze konstytucyjnej
Strona wygrywająca
Trybunał Konstytucyjny
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| Julian Ciołek | osoba_fizyczna | skarżący |
Przepisy (1)
Główne
Konstytucja RP art. 79 § 1
Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej
Przedmiotem skargi konstytucyjnej może być tylko zarzut niekonstytucyjności przepisów ustawy lub innego aktu normatywnego, na podstawie których ostatecznie rozstrzygnięto o prawach lub wolnościach konstytucyjnych przysługujących skarżącemu. Przedmiotem kontroli Trybunału Konstytucyjnego w drodze skargi konstytucyjnej nie mogą być zatem akty stosowania prawa, a więc prawomocne orzeczenia lub ostateczne decyzje zapadłe w indywidualnych sprawach, lecz wyłącznie akty normatywne, na podstawie których rozstrzygnięcia te zostały wydane.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Przedmiotem skargi konstytucyjnej mogą być wyłącznie przepisy prawa, a nie akty jego stosowania. Trybunał Konstytucyjny nie bada prawidłowości orzeczeń sądowych ani ustaleń faktycznych.
Godne uwagi sformułowania
przedmiotem skargi konstytucyjnej może być tylko zarzut niekonstytucyjności przepisów ustawy lub innego aktu normatywnego nie mogą być zatem akty stosowania prawa, a więc prawomocne orzeczenia lub ostateczne decyzje zapadłe w indywidualnych sprawach Trybunał Konstytucyjny nie posiada bowiem kompetencji do kontroli prawidłowości dokonanych przez sąd ustaleń, sposobu zastosowania czy też niezastosowania obowiązujących przepisów
Skład orzekający
Jerzy Stępień
przewodniczący
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Wysoka
Powoływalne dla: "Uzasadnienie kompetencji Trybunału Konstytucyjnego w zakresie skargi konstytucyjnej i rozróżnienia między aktem normatywnym a aktem stosowania prawa."
Ograniczenia: Dotyczy wyłącznie spraw rozstrzyganych w drodze skargi konstytucyjnej.
Wartość merytoryczna
Ocena: 5/10
Orzeczenie jasno definiuje zakres kompetencji Trybunału Konstytucyjnego w sprawach skarg konstytucyjnych, co jest kluczowe dla zrozumienia procedury i możliwości jej wniesienia.
“Kiedy skarga konstytucyjna nie ma szans? Wyjaśniamy, co można, a czego nie można kwestionować przed Trybunałem Konstytucyjnym.”
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmieniony268 POSTANOWIENIE z dnia 24 września 2003 r. Sygn. akt Ts 138/03 Trybunał Konstytucyjny w składzie: Jerzy Stępień po wstępnym rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym skargi konstytucyjnej Juliana Ciołka, p o s t a n a w i a: odmówić nadania dalszego biegu skardze konstytucyjnej. UZASADNIENIE: W skardze konstytucyjnej złożonej do Trybunału Konstytucyjnego 30 lipca 2003 r. pełnomocnik skarżącego wystąpił z wnioskiem o zbadanie, czy nie zostało naruszone prawo w wyrokach: Sądu Rejonowego w Kielcach (sygn. akt VGNs 2/96) oraz wyroku Sądu Okręgowego w Kielcach (sygn. akt GA 41/01). Uzasadnienie wniesionej skargi konstytucyjnej sprowadza się wyłącznie do przedstawienia zarzutów skierowanych przeciwko Sądowi Okręgowemu w Kielcach, który obniżając zasadzoną wyrokiem Sądu Rejonowego w Kielcach kwotę oparł się, zdaniem skarżącego, na sprzecznych i błędnych opiniach biegłych i na nieudokumentowanych faktach. W skardze nie wskazano ani naruszonego prawa lub wolności konstytucyjnej, których ochrony skarżący chciałby dochodzić w drodze skargi konstytucyjnej, ani nie określono przepisów ustawy lub innego aktu normatywnego, których niezgodność z Konstytucją mogłaby stanowić przedmiot skargi konstytucyjnej Trybunał Konstytucyjne zważył, co następuje: W świetle art. 79 ust. 1 Konstytucji RP przedmiotem skargi konstytucyjnej może być tylko zarzut niekonstytucyjności przepisów ustawy lub innego aktu normatywnego, na podstawie których ostatecznie rozstrzygnięto o prawach lub wolnościach konstytucyjnych przysługujących skarżącemu. Przedmiotem kontroli Trybunału Konstytucyjnego w drodze skargi konstytucyjnej nie mogą być zatem akty stosowania prawa, a więc prawomocne orzeczenia lub ostateczne decyzje zapadłe w indywidualnych sprawach, lecz wyłącznie akty normatywne, na podstawie których rozstrzygnięcia te zostały wydane. Trybunał Konstytucyjny nie posiada bowiem kompetencji do kontroli prawidłowości dokonanych przez sąd ustaleń, sposobu zastosowania czy też niezastosowania obowiązujących przepisów, tylko do orzekania w sprawie zgodności z Konstytucją przepisów prawa, w celu wyeliminowania z systemu prawnego przepisów z nią niezgodnych. We wniesionej skardze pełnomocnik skarżącego wnosi o zbadanie, czy prawa skarżącego „w wyrokach sądów nie zostały naruszone”. W świetle przedstawionego powyżej charakteru skargi konstytucyjnej nie budzi wątpliwości, iż rozpoznanie tak sformułowanego przedmiotu skargi wykracza poza kompetencje Trybunału Konstytucyjnego, co skutkować musi odmową przekazania skargi do merytorycznego rozpoznania. Biorąc powyższe pod uwagę należało orzec jak w sentencji. 2
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI