Ts 135/98
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuTrybunał Konstytucyjny nie uwzględnił zażalenia na postanowienie o odmowie nadania dalszego biegu skardze konstytucyjnej, uznając, że skarżący nie wyczerpał toku instancji.
Władysława W. wniosła skargę konstytucyjną zarzucając niezgodność kilku ustaw z Konstytucją RP. Trybunał Konstytucyjny odmówił nadania biegu skardze, ponieważ skarżąca nie wyczerpała toku instancji, nie składając wniosku o uzasadnienie wyroku i tym samym nie wnosząc apelacji. Skarżąca wniosła zażalenie, które zostało rozpatrzone przez Trybunał. Trybunał uznał, że brak zachowania terminu do wniesienia środka odwoławczego uniemożliwia spełnienie przesłanki wyczerpania toku instancji.
Trybunał Konstytucyjny rozpatrywał zażalenie Władysławy W. na postanowienie o odmowie nadania dalszego biegu skardze konstytucyjnej. Skarżąca zarzuciła niezgodność z Konstytucją RP kilku ustaw, w tym ustawy o Rzeczniku Praw Obywatelskich, ustawy o zmianie ustawy o zasiłkach rodzinnych i pielęgnacyjnych oraz art. 327 § 2 k.p.c. i art. 28 ust. 3 ustawy o ubezpieczeniu społecznym rolników. Trybunał Konstytucyjny pierwotnie odmówił nadania biegu skardze, wskazując, że skarżąca nie wyczerpała przysługującego jej toku instancji, ponieważ nie złożyła wniosku o sporządzenie uzasadnienia pozbawiając się tym samym możliwości wniesienia apelacji. Trybunał podkreślił, że nie jest powołany do oceny zasadności stanowiska sądu niższej instancji. W zażaleniu skarżąca nie przedstawiła argumentów podważających prawidłowość ustaleń Trybunału. Trybunał Konstytucyjny podzielił stanowisko, że brak zachowania terminu do wniesienia środka odwoławczego skutkuje niespełnieniem przesłanki wyczerpania toku instancji, co uniemożliwia merytoryczne rozpoznanie skargi konstytucyjnej. Dodatkowo, skarga została wniesiona po upływie terminu przewidzianego w ustawie.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Nie, skarżący nie wyczerpał toku instancji.
Uzasadnienie
Brak zachowania terminu do wniesienia środka odwoławczego, w tym wniosku o sporządzenie uzasadnienia, skutkuje niespełnieniem przesłanki wyczerpania toku instancji, co uniemożliwia merytoryczne rozpoznanie skargi konstytucyjnej.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
nie uwzględnić zażalenia
Strona wygrywająca
Trybunał Konstytucyjny
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| Władysława W. | osoba_fizyczna | skarżąca |
Przepisy (14)
Główne
Ustawa o Trybunale Konstytucyjnym art. 46
Przesłanka 'wyczerpania toku instancyjnego' nie jest spełniona, gdy kończące sprawę orzeczenie stało się prawomocne wskutek niezachowania terminu do wniesienia środka odwoławczego.
Pomocnicze
Ustawa o Rzeczniku Praw Obywatelskich
Ustawa o zmianie ustawy o zasiłkach rodzinnych i pielęgnacyjnych oraz o zmianie innych ustaw art. 7
k.p.c. art. 327 § § 2
Kodeks postępowania cywilnego
Ustawa o ubezpieczeniu społecznym rolników art. 28 § ust. 3
Konstytucja RP art. 80
Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej
Konstytucja RP art. 208
Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej
Konstytucja RP art. 32
Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej
Konstytucja RP art. 33
Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej
Konstytucja RP art. 67
Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej
Konstytucja RP art. 78
Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej
Konstytucja RP art. 79
Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej
Konstytucja RP art. 2
Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej
Konstytucja RP art. 31
Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej
Argumenty
Skuteczne argumenty
Niespełnienie przesłanki wyczerpania toku instancji z powodu niezachowania terminu do wniesienia apelacji. Wniesienie skargi konstytucyjnej po upływie ustawowego terminu.
Godne uwagi sformułowania
nie wyczerpał przysługującego mu toku instancji nie jest spełniona przewidziana w art. 46 ustawy o Trybunale Konstytucyjnym przesłanka 'wyczerpania toku instancji' brak warunków do merytorycznego rozpoznania skargi konstytucyjnej
Skład orzekający
Biruta Lewaszkiewicz-Petrykowska
przewodnicząca
Andrzej Mączyński
sprawozdawca
Jadwiga Skórzewska-Łosiak
członek
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Interpretacja przesłanki wyczerpania toku instancji w postępowaniu przed Trybunałem Konstytucyjnym, zwłaszcza w kontekście niezachowania terminów procesowych."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej procedury skargi konstytucyjnej i jej wymogów formalnych.
Wartość merytoryczna
Ocena: 4/10
Sprawa dotyczy formalnych wymogów proceduralnych w postępowaniu przed Trybunałem Konstytucyjnym, co jest istotne dla prawników, ale może być mniej interesujące dla szerszej publiczności.
“Nawet skarga konstytucyjna ma swoje formalne wymogi – co się stanie, gdy ich nie spełnisz?”
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmieniony29 POSTANOWIENIE z dnia 23 lutego 1999 r. Sygn. Ts 135/98 Trybunał Konstytucyjny w składzie: Biruta Lewaszkiewicz-Petrykowska – przewodnicząca Andrzej Mączyński – sprawozdawca Jadwiga Skórzewska-Łosiak po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym zażalenia Władysławy W. z 4 grudnia 1998 r. na postanowienie Trybunału Konstytucyjnego z 3 listopada 1998 r. o odmowie nadania dalszego biegu skardze konstytucyjnej wniesionej 29 września 1998 roku. p o s t a n a w i :a nie uwzględnić zażalenia. Uzasadnienie: W skardze konstytucyjnej Władysławy W. zarzucono niezgodność: – ustawy z dnia 15 lipca 1987 r. o Rzeczniku Praw Obywatelskich w całości (Dz.U. Nr 21, poz. 123 ze zm.) z art. 80 i 208 Konstytucji RP; – art. 7 ustawy z dnia 27 czerwca 1997 r. o zmianie ustawy o zasiłkach rodzinnych i pielęgnacyjnych oraz o zmianie innych ustaw (Dz.U. Nr 93, poz. 569) z art. 32, 33 i 67 Konstytucji RP, – art. 327 § 2 kpc z art. 78 i 79 Konstytucji RP, – art. 28 ust. 3 ustawy z dnia 20 grudnia 1990 r. o ubezpieczeniu społecznym rolników (Dz.U. Nr 7, poz. 25) z art. 2 i 31 Konstytucji RP. Do skargi załączono m.in. postanowienie Sądu Wojewódzkiego w K. z 25 maja 1998 r., odmawiające przywrócenia terminu do wniesienia apelacji od wyroku tegoż Sądu z 5 marca 1998 roku. Postanowieniem z 3 listopada 1998 r. Trybunał Konstytucyjny odmówił nadania biegu skardze konstytucyjnej. W uzasadnieniu tego postanowienia wskazano, że skarżący nie wyczerpał przysługującego mu toku instancji, albowiem nie złożywszy w przepisowym terminie wniosku o sporządzenie uzasadnienia pozbawił się możliwości wniesienia apelacji od niekorzystnego dla niego wyroku. Wyjaśniono także, że Trybunał Konstytucyjny nie jest powołany do oceny zasadności stanowiska zajętego przez rozstrzygający sprawę skarżącego Sąd Wojewódzki. Na postanowienie to skarżący wniósł zażalenie, datowane 4 grudnia 1998 roku. Trybunał Konstytucyjny zważył co następuje: Ani w zażaleniu, ani w uzupełniającym je piśmie z 5 grudnia 1998 r. skarżący nie zawarł danych podważających prawidłowość ustaleń dokonanych w uzasadnieniu postanowienia z 3 listopada 1998 roku. Trybunał Konstytucyjny podziela stanowisko, według którego w sytuacji, gdy kończące sprawę orzeczenie stało się prawomocne wskutek tego, że skarżący nie zachował terminu do wniesienia przysługującego mu środka odwoławczego, nie jest spełniona przewidziana w art. 46 ustawy o Trybunale Konstytucyjnym przesłanka “wyczerpania toku instancyjnego”. W tej sytuacji nie ma znaczenia, który z zaskarżonych przepisów ustawowych stanowił podstawę niekorzystnego dla skarżącej rozstrzygnięcia. Nadto Trybunał Konstytucyjny wziął pod uwagę fakt, że skarga konstytucyjna została wniesiona po upływie dwumiesięcznego terminu, przewidzianego w powołanym wyżej art. 46 ustawy o Trybunale Konstytucyjnym. W tym stanie rzeczy brak warunków do merytorycznego rozpoznania skargi konstytucyjnej.
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI