Ts 11/97

Trybunał Konstytucyjny1997-12-03
SAOSinnekontrola konstytucyjnościŚredniakonstytucyjny
Trybunał Konstytucyjnyskarga konstytucyjnawymogi formalnebrak podstawprawo konstytucyjne

Trybunał Konstytucyjny odmówił nadania dalszego biegu skardze konstytucyjnej z powodu braku wskazania konkretnych przepisów prawnych, których skarżący domagał się zbadania pod kątem zgodności z konstytucją.

Skarżący Mirosław R. złożył skargę konstytucyjną, domagając się zbadania zgodności z konstytucją przepisów prawnych. Trybunał Konstytucyjny, po wstępnym rozpoznaniu, odmówił nadania dalszego biegu skardze, ponieważ skarżący nie wskazał precyzyjnie, które ustawy lub akty normatywne naruszają jego konstytucyjne prawa i wolności. Mimo wezwania do uzupełnienia braków, skarżący nie sprecyzował swoich zarzutów, co skutkowało odmową wszczęcia postępowania.

Trybunał Konstytucyjny rozpoznał skargę konstytucyjną złożoną przez Mirosława R. Postanowieniem z dnia 3 grudnia 1997 r. Trybunał odmówił nadania dalszego biegu tej skardze. Podstawą takiej decyzji był art. 47 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 1 sierpnia 1997 r. o Trybunale Konstytucyjnym, który wymaga, aby skarga konstytucyjna precyzyjnie określała ustawę lub inny akt normatywny, na podstawie którego orzeczono o prawach skarżącego, a którego zgodności z konstytucją skarżący domaga się stwierdzenia. W analizowanej sprawie skarżący nie spełnił tego wymogu, nie wskazując konkretnych przepisów, którym zarzuca niezgodność z konstytucją. Nawet po wezwaniu do uzupełnienia braków formalnych, skarżący nie sprecyzował swoich zarzutów. W związku z tym, na mocy art. 49 w związku z art. 36 ust. 1 i 3 ustawy o Trybunale Konstytucyjnym, Trybunał uznał, że brak ten nie został usunięty i postanowił odmówić nadania skardze dalszego biegu.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (1)

Odpowiedź sądu

Nie, skarga konstytucyjna nie może być rozpoznana, jeśli nie spełnia wymogu dokładnego określenia przepisu prawnego, któremu skarżący zarzuca niezgodność z konstytucją.

Uzasadnienie

Ustawa o Trybunale Konstytucyjnym wymaga precyzyjnego wskazania przepisu prawnego, który narusza konstytucyjne prawa skarżącego. Brak takiego wskazania, nawet po wezwaniu do uzupełnienia, skutkuje odmową nadania dalszego biegu skardze.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

odmowa nadania dalszego biegu skardze konstytucyjnej

Strona wygrywająca

Trybunał Konstytucyjny

Strony

NazwaTypRola
Mirosław R.osoba_fizycznaskarżący

Przepisy (4)

Główne

u.T.K. art. 47 § ust. 1 pkt 1

Ustawa o Trybunale Konstytucyjnym

Warunkiem rozpoznania skargi konstytucyjnej jest dokładne określenie w skardze ustawy lub innego aktu normatywnego, na podstawie którego orzeczono ostatecznie o wolnościach lub prawach skarżącego określonych w konstytucji, a w stosunku do którego skarżący domaga się stwierdzenia niezgodności z konstytucją.

u.T.K. art. 36 § ust. 1

Ustawa o Trybunale Konstytucyjnym

Trybunał Konstytucyjny może odmówić nadania dalszego biegu skardze konstytucyjnej.

u.T.K. art. 49

Ustawa o Trybunale Konstytucyjnym

Odmowa nadania dalszego biegu skardze konstytucyjnej następuje w przypadku, gdy braków formalnych nie usunięto w wyznaczonym terminie.

Pomocnicze

u.T.K. art. 36 § ust. 3

Ustawa o Trybunale Konstytucyjnym

Argumenty

Skuteczne argumenty

Niespełnienie przez skarżącego wymogu precyzyjnego wskazania przepisu prawnego, któremu zarzuca niezgodność z konstytucją.

Godne uwagi sformułowania

nie wskazuje przepisu, któremu skarżący zarzuca niezgodność z konstytucją brak ten nie został usunięty w wyznaczonym terminie

Skład orzekający

Janusz Trzciński

przewodniczący

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Średnia

Powoływalne dla: "Wymogi formalne skargi konstytucyjnej i konsekwencje ich niespełnienia."

Ograniczenia: Dotyczy konkretnej ustawy o TK z 1997 r., ale zasada formalna pozostaje aktualna.

Wartość merytoryczna

Ocena: 3/10

Jest to orzeczenie proceduralne dotyczące wymogów formalnych skargi konstytucyjnej, co jest istotne dla prawników specjalizujących się w tej dziedzinie, ale niekoniecznie dla szerszej publiczności.

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginał, niezmieniony
POSTANOWIENIE* z dnia 3 grudnia 1997 r. Sygn. Ts 11/97 Trybunał Konstytucyjny w składzie: Janusz Trzciński na posiedzeniu niejawnym po wstępnym rozpoznaniu na mocy art. 36 ust. 1 ustawy z dnia 1 sierpnia 1997 r. o Trybunale Konstytucyjnym (Dz.U. Nr 102, poz. 643) skargi konstytucyjnej Mirosława R., na mocy art. 49 w związku z art. 36 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 1 sierpnia 1997 r. o Trybunale Konstytucyjnym (Dz.U. Nr 102, poz. 643) p o s t a n o w i ł: odmówić nadania dalszego biegu skardze konstytucyjnej. Uzasadnienie: Zgodnie z art. 47 ust. 1 pkt 1 ustawy z 1 sierpnia 1997 r. o Trybunale Konstytucyjnym, warunkiem rozpoznania przez Trybunał Konstytucyjny skargi konstytucyjnej jest dokładne określenie w skardze ustawy lub innego aktu normatywnego, na podstawie którego sąd lub organ administracji publicznej orzekł ostatecznie o wolnościach lub prawach skarżącego określonych w konstytucji, a w stosunku do którego skarżący domaga się stwierdzenia niezgodności z konstytucją. Jak wynika z treści złożonej skargi, nie spełnia ona powyższego wymogu, ponieważ nie wskazuje przepisu, któremu skarżący zarzuca niezgodność z konstytucją. W piśmie procesowym złożonym przez skarżącego po wezwaniu do uzupełnienia braków, w dalszym ciągu nie określono przepisów ustawy lub innego aktu normatywnego, w stosunku do których skarżący domaga się stwierdzenia ich niezgodności z konstytucją. W tym stanie rzeczy należy uznać, że brak ten nie został usunięty w wyznaczonym terminie, co na mocy art. 49 w związku z art. 36 ust. 1 i 3 ustawy z 1 sierpnia 1997 r. o Trybunale Konstytucyjnym prowadzi do wydania postanowienia o odmowie nadania skardze konstytucyjnej dalszego biegu.

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI