Ts 106/00
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuTrybunał Konstytucyjny odmówił nadania dalszego biegu skardze konstytucyjnej, ponieważ orzeczenie, które skarżący uznał za ostateczne, zostało uchylone przez Sąd Najwyższy.
Skarżący Jacek B. złożył skargę konstytucyjną kwestionującą przepisy ustawy o szkolnictwie wyższym oraz rozporządzenia dotyczące postępowania dyscyplinarnego wobec nauczycieli akademickich. Jako podstawę skargi wskazał orzeczenie Komisji Dyscyplinarnej przy Radzie Głównej Szkolnictwa Wyższego z dnia 27 kwietnia 2000 r., które utrzymało w mocy karę wydalenia z zawodu nauczycielskiego. Jednakże, Sąd Najwyższy uchylił wskazane orzeczenie Komisji, co spowodowało utratę podstawy dla skargi konstytucyjnej.
W skardze konstytucyjnej Jacek B. podniósł zarzuty niezgodności z Konstytucją RP szeregu przepisów ustawy z dnia 12 września 1990 r. o szkolnictwie wyższym oraz rozporządzenia z dnia 23 października 1991 r. w sprawie postępowania dyscyplinarnego wobec nauczycieli akademickich. Jako ostateczne orzeczenie, naruszające jego prawa konstytucyjne, wskazał decyzję Komisji Dyscyplinarnej przy Radzie Głównej Szkolnictwa Wyższego z dnia 27 kwietnia 2000 r., która utrzymała w mocy orzeczenie o ukaraniu go karą wydalenia z zawodu nauczycielskiego wraz z zakazem przyjmowania do pracy w tym zawodzie. Trybunał Konstytucyjny, po wstępnym rozpoznaniu sprawy, ustalił, że Sąd Najwyższy postanowieniem z dnia 9 lutego 2001 r. uchylił orzeczenie Komisji Dyscyplinarnej przy Radzie Głównej Szkolnictwa Wyższego z dnia 27 kwietnia 2000 r. i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania. W związku z tym, że orzeczenie, na którym skarżący oparł swoją skargę, zostało skasowane, Trybunał uznał, iż skarga konstytucyjna utraciła swoją podstawę prawną i nie może być rozpoznana merytorycznie. W konsekwencji, Trybunał Konstytucyjny postanowił odmówić nadania skardze konstytucyjnej dalszego biegu.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (1)
Odpowiedź sądu
Nie można merytorycznie rozpoznać skargi, ponieważ orzeczenie, które skarżący uznał za ostateczne, zostało uchylone przez Sąd Najwyższy.
Uzasadnienie
Sąd Najwyższy uchylił orzeczenie Komisji Dyscyplinarnej, które stanowiło podstawę skargi konstytucyjnej. W związku z tym, skarga utraciła swoją podstawę prawną i nie może być rozpoznana merytorycznie.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
odmowa nadania dalszego biegu skardze konstytucyjnej
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| Jacek B. | osoba_fizyczna | skarżący |
Przepisy (9)
Pomocnicze
u.s.w. art. 126
Ustawa o szkolnictwie wyższym
u.s.w. art. 127 § 1 pkt 6
Ustawa o szkolnictwie wyższym
u.s.w. art. 129 § 1 pkt 1b i 2b
Ustawa o szkolnictwie wyższym
u.s.w. art. 95 § 1 pkt 3
Ustawa o szkolnictwie wyższym
u.s.w. art. 135 § 4
Ustawa o szkolnictwie wyższym
r.p.d.n.a. art. 13 § 1
Rozporządzenie Rady Ministrów w sprawie postępowania dyscyplinarnego wobec nauczycieli akademickich
r.p.d.n.a. art. 37 § 2 pkt 1
Rozporządzenie Rady Ministrów w sprawie postępowania dyscyplinarnego wobec nauczycieli akademickich
Konstytucja RP art. 2
Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej
Konstytucja RP art. 42 § 1 i 3
Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej
Argumenty
Skuteczne argumenty
Uchylenie przez Sąd Najwyższy orzeczenia stanowiącego podstawę skargi konstytucyjnej.
Godne uwagi sformułowania
skarga utraciła swoją podstawę Wyklucza to możliwość jej merytorycznego rozpoznania. należało odmówić nadania skardze konstytucyjnej dalszego biegu.
Skład orzekający
Teresa Dębowska-Romanowska
przewodniczący
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Niska
Powoływalne dla: "Proceduralne aspekty rozpoznawania skarg konstytucyjnych w przypadku uchylenia orzeczenia przez sąd wyższej instancji."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji proceduralnej, nie rozstrzyga meritum.
Wartość merytoryczna
Ocena: 3/10
Sprawa ma charakter czysto proceduralny i dotyczy utraty podstawy skargi konstytucyjnej w wyniku uchylenia orzeczenia przez Sąd Najwyższy, co czyni ją mało interesującą dla szerszego grona odbiorców.
Sektor
edukacja
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmieniony182 POSTANOWIENIE z dnia 13 marca 2001 r. Sygn. Ts 106/00 Trybunał Konstytucyjny w składzie: Teresa Dębowska-Romanowska po wstępnym rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym skargi konstytucyjnej Jacka B. w sprawie zgodności: a) art. 126, art. 127 ust. 1 pkt 6 oraz art. 129 ust. 1 pkt 1b i 2b ustawy z dnia 12 września 1990 r. o szkolnictwie wyższym (Dz.U. Nr 65, poz. 385 ze zm.) z art. 2, art. 42 ust. 1 i 3 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej; b) art. 95 ust. 1 pkt 3 oraz art. 135 ust. 4 ustawy z dnia 12 września 1990 r. o szkolnictwie wyższym (Dz.U. Nr 65, poz. 385 ze zm.), a także § 13 ust. 1 i § 37 ust. 2 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 23 października 1991 r. w sprawie postępowania dyscyplinarnego wobec nauczycieli akademickich (Dz.U. Nr 99, poz. 440) z art. 2 oraz art. 42 ust. 3 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej, p o s t a n a w i a: odmówić nadania dalszego biegu skardze konstytucyjnej. Uzasadnienie: W skardze konstytucyjnej Jacka B. z 31 lipca 2000 r. zakwestionowano zgodność art. 126, art. 127 ust. 1 pkt 6 i art. 129 ust. 1 pkt 1b i 2b ustawy z dnia 12 września 1990 r. o szkolnictwie wyższym (Dz.U. Nr 65, poz. 385 ze zm.) z art. 2, art. 42 ust. 1 i 3 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej oraz zgodność art. 95 ust. 1 pkt 3 i art. 135 ust. 4 ustawy z dnia 12 września 1990 r. o szkolnictwie wyższym (Dz.U. Nr 65, poz. 385 ze zm.), a także § 13 ust. 1 i § 37 ust. 2 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 23 października 1991 r. w sprawie postępowania dyscyplinarnego wobec nauczycieli akademickich (Dz.U. Nr 99, poz. 440) z art. 2 oraz art. 42 ust. 3 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej. Jak wynika z treści skargi konstytucyjnej za ostateczne orzeczenie o prawach lub wolnościach konstytucyjnych skarżący uznał orzeczenie Komisji Dyscyplinarnej przy Radzie Głównej Szkolnictwa Wyższego w Warszawie z 27 kwietnia 2000 r. (sygn. akt WKD/RG/O/24/2000), utrzymujące w mocy orzeczenie Komisji Dyscyplinarnej dla Nauczycieli Akademickich Politechniki Wrocławskiej z 24 maja 1999 r. (sygn. akt KD-NA 7/98). Orzeczeniem tym skarżący został ukarany karą wydalenia z zawodu nauczycielskiego połączoną z zakazem przyjmowania do pracy w zawodzie nauczycielskim. Trybunał Konstytucyjny zważył, co następuje: Postanowieniem z 9 lutego 2001 r. Sąd Najwyższy uchylił dotyczące skarżącego orzeczenie Komisji Dyscyplinarnej przy Radzie Głównej Szkolnictwa Wyższego w Warszawie z 27 kwietnia 2000 r. (sygn. akt WKD/RG/O/24/2000), przekazując sprawę do ponownego rozpatrzenia. Uchylenie tego orzeczenia, określonego wprawdzie przez art. 135 ust. 4 ustawy z 12 września 1990 r., o szkolnictwie wyższym (Dz.U. Nr 65, poz. 385 ze zm.), jako “prawomocne orzeczenie komisji dyscyplinarnej przy Radzie Głównej, orzekające karę wydalenia z zawodu nauczycielskiego połączonego z zakazem przyjmowania ukaranego do pracy w zawodzie nauczycielskim” – spowodowało jednak ten skutek, iż wniesiona do Trybunału Konstytucyjnego skarga utraciła swoją podstawę. Wyklucza to możliwość jej merytorycznego rozpoznania. Orzeczenie Komisji Dyscyplinarnej przy Radzie Głównej Szkolnictwa Wyższego, z którym skarżący łączył naruszenie przysługujących mu praw i wolności konstytucyjnych zostało bowiem tym samym skasowane, tak że odwołanie skarżącego od orzeczenia Komisji Dyscyplinarnej dla Nauczycieli Akademickich Politechniki Wrocławskiej z 24 maja 1999 r. (sygn. akt KD-NA 7/98) będzie dopiero przedmiotem ponownego rozpoznania. W tym stanie rzeczy należało odmówić nadania skardze konstytucyjnej dalszego biegu.
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI