TS 105/01
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSkarga konstytucyjna Janusza R. skierowana przeciwko art. 10 ust. 1 dekretu Rady Ministrów z dnia 26 października 1950 r. o należnościach świadków, biegłych i stron w postępowaniu sądowym, dotyczyła zarzutu niezgodności z art. 32 ust. 2 Konstytucji RP (zakaz dyskryminacji). Skarżący, biegły sądowy, wskazał, że sądy niższych instancji (Sąd Rejonowy w Gliwicach i Sąd Okręgowy w Gliwicach) ustaliły jego wynagrodzenie na poziomie rażąco odbiegającym od czasu pracy przez niego określonego, co jego zdaniem stanowiło naruszenie zasady równości w życiu gospodarczym. Zarzucił również sprzeczność zakwestionowanej regulacji z § 11 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 1975 r. Trybunał Konstytucyjny uznał przedstawione zarzuty za oczywiście bezzasadne. Stwierdził, że zakwestionowana regulacja pozwala sądowi na określenie wynagrodzenia biegłego z uwzględnieniem kwalifikacji, nakładu pracy i czasu, co jest oczywistym sposobem ustalania wynagrodzenia za wykonaną pracę i nie prowadzi do nieuzasadnionego zróżnicowania sytuacji prawnej biegłych. Trybunał podkreślił, że naruszenie zasady równości wymagałoby wykazania nieuzasadnionego zróżnicowania w stosunku do innych podmiotów posiadających tę samą cechę istotną. Ponadto, uznał zarzut naruszenia rozporządzenia wykonawczego za bezzasadny, wskazując, że rozporządzenie to zostało wydane na podstawie dekretu i nie zawierało regulacji wiążącej dla sądu w kwestii kwoty wynagrodzenia. W konsekwencji, Trybunał Konstytucyjny postanowił odmówić nadania dalszego biegu skardze konstytucyjnej.
Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.
Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.
Wartość praktyczna
Siła precedensu: NiskaUstalanie wynagrodzenia biegłych sądowych przez sądy i interpretacja zasady równości w tym kontekście.
Dotyczy konkretnego stanu prawnego i faktycznego; orzeczenie Trybunału Konstytucyjnego o odmowie nadania biegu skardze.
Zagadnienia prawne (2)
Czy art. 10 ust. 1 dekretu Rady Ministrów z dnia 26 października 1950 r. o należnościach świadków, biegłych i stron w postępowaniu sądowym, który pozwala sądowi na ustalenie wynagrodzenia biegłego, narusza zasadę równości i zakaz dyskryminacji w życiu gospodarczym (art. 32 ust. 2 Konstytucji RP)?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, zarzuty są oczywiście bezzasadne.
Uzasadnienie
Sposób ustalania wynagrodzenia przez sąd, uwzględniający kwalifikacje, nakład pracy i czas, jest uzasadniony i nie prowadzi do nieuzasadnionego zróżnicowania biegłych. Naruszenie zasady równości wymagałoby wykazania nieuzasadnionego zróżnicowania w stosunku do innych podmiotów.
Czy art. 10 ust. 1 dekretu Rady Ministrów z dnia 26 października 1950 r. jest sprzeczny z § 11 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 18 grudnia 1975 r. w sprawie kosztów przeprowadzania dowodu z opinii biegłych w postępowaniu sądowym?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, zarzut jest oczywiście bezzasadny.
Uzasadnienie
Rozporządzenie wykonawcze zostało wydane na podstawie dekretu i nie zawierało regulacji wiążącej dla sądu w kwestii kwoty wynagrodzenia biegłego.
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| Janusz R. | osoba_fizyczna | skarżący |
Przepisy (3)
Główne
Dz.U. Nr 49, poz. 445 art. 10 § ust. 1
Dekret Rady Ministrów z dnia 26 października 1950 r. o należnościach świadków, biegłych i stron w postępowaniu sądowym
Pozwala sądowi na określenie wynagrodzenia biegłego z uwzględnieniem kwalifikacji, nakładu pracy i poświęconego czasu.
Dz.U. z 1997 r. Nr 78, poz. 483 art. 32 § ust. 2
Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej
Zakaz dyskryminacji w życiu gospodarczym.
Pomocnicze
Dz.U. Nr 46, poz. 254 ze zm. art. 11
Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 18 grudnia 1975 r. w sprawie kosztów przeprowadzania dowodu z opinii biegłych w postępowaniu sądowym
Argumenty
Skuteczne argumenty
Sposób ustalania wynagrodzenia biegłego przez sąd jest zgodny z prawem i nie narusza zasady równości. • Rozporządzenie wykonawcze nie zawiera regulacji wiążącej dla sądu w kwestii wysokości wynagrodzenia biegłego. • Zarzuty skargi są oczywiście bezzasadne.
Odrzucone argumenty
Art. 10 ust. 1 dekretu narusza zasadę równości i zakaz dyskryminacji (art. 32 ust. 2 Konstytucji RP). • Art. 10 ust. 1 dekretu jest sprzeczny z § 11 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 1975 r.
Godne uwagi sformułowania
zarzuty mają charakter oczywiście bezzasadny • sama zaś zasada określania przez sąd wynagrodzenia biegłego według potrzebnego do wydania opinii nakładu pracy i poświęconego czasu przy uwzględnieniu kwalifikacji biegłego i poniesionych przez niego wydatków wydaje się być oczywistym sposobem ustalania wynagrodzenia za wykonaną pracę
Skład orzekający
Krzysztof Kolasiński
przewodniczący
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Niska
Powoływalne dla: "Ustalanie wynagrodzenia biegłych sądowych przez sądy i interpretacja zasady równości w tym kontekście."
Ograniczenia: Dotyczy konkretnego stanu prawnego i faktycznego; orzeczenie Trybunału Konstytucyjnego o odmowie nadania biegu skardze.
Wartość merytoryczna
Ocena: 3/10
Sprawa dotyczy rutynowej kwestii proceduralnej związanej z wynagrodzeniem biegłego, bez nietypowych faktów czy zaskakującego rozstrzygnięcia.
Twój asystent do analizy prawnej.
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
- Analiza orzecznictwa i przepisów
- Drafting pism i dokumentów
- Odpowiedzi na pytania prawne
- Pogłębiona analiza z doktryny
Pełny tekst orzeczenia
Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.