T-94/23

Sąd2025-11-19
cjeuochrona_srodowiskasrodki_ochrony_roslinWysokasad_ogolny
boskalidsrodki ochrony roslinzatwierdzenie substancji czynnejprzedluzenie zatwierdzeniazasada ostroznosciprocedura odwoławczaprawo srodowiskoweTSUESąd UE

Podsumowanie

Sąd stwierdził nieważność decyzji Komisji oddalającej wniosek o wewnętrzną procedurę odwoławczą dotyczącą przedłużenia zatwierdzenia substancji czynnej boskalid, uznając, że Komisja błędnie zinterpretowała przepisy dotyczące przedłużania okresów zatwierdzenia.

Skarżąca Pollinis France wniosła o stwierdzenie nieważności decyzji Komisji oddalającej jej wniosek o wewnętrzną procedurę odwoławczą w sprawie przedłużenia zatwierdzenia substancji czynnej boskalid. Sąd uznał, że Komisja błędnie zinterpretowała art. 17 rozporządzenia nr 1107/2009, nie stosując prawidłowo zasady ostrożności i nie analizując indywidualnie każdego przypadku przedłużenia. W konsekwencji Sąd stwierdził nieważność zaskarżonej decyzji w części dotyczącej boskalidu.

Skarżąca Pollinis France zaskarżyła decyzję Komisji Europejskiej, która oddaliła jej wniosek o wszczęcie wewnętrznej procedury odwoławczej dotyczącej rozporządzenia wykonawczego przedłużającego okres zatwierdzenia substancji czynnej boskalid. Skarżąca zarzuciła Komisji błędną wykładnię art. 17 rozporządzenia nr 1107/2009, naruszenie zasady ostrożności oraz brak odpowiedniego uzasadnienia decyzji. Sąd, badając sprawę, przypomniał o znaczeniu zasady ostrożności w prawie ochrony środowiska i zdrowia, która powinna przyświecać działaniom Komisji. Sąd uznał, że Komisja błędnie zinterpretowała art. 17 rozporządzenia nr 1107/2009, uznając, że akapit trzeci tego artykułu ma zastosowanie wyłącznie do sytuacji objętych akapitem drugim. Ponadto Sąd stwierdził, że Komisja nie dokonała indywidualnej oceny każdego przypadku przedłużenia, stosując ten sam okres przedłużenia do wielu substancji bez odpowiedniego uzasadnienia. Sąd podkreślił, że przedłużenie okresu zatwierdzenia ma charakter tymczasowy i wyjątkowy, a jego długość powinna być dostosowana do konkretnych okoliczności sprawy. W konsekwencji Sąd stwierdził nieważność zaskarżonej decyzji w zakresie, w jakim dotyczyła ona przedłużenia zatwierdzenia boskalidu, obciążając Komisję kosztami postępowania.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (3)

Odpowiedź sądu

Nie, Komisja Europejska błędnie zinterpretowała art. 17 rozporządzenia nr 1107/2009, nie stosując prawidłowo zasady ostrożności i nie dokonując indywidualnej oceny każdego przypadku przedłużenia.

Uzasadnienie

Sąd uznał, że przedłużenie okresu zatwierdzenia ma charakter tymczasowy i wyjątkowy, a jego długość powinna być dostosowana do konkretnych okoliczności sprawy. Komisja naruszyła prawo, nie stosując akapitu trzeciego art. 17 rozporządzenia nr 1107/2009 i nie analizując indywidualnie każdego przypadku, co doprowadziło do systematycznego przedłużania zatwierdzeń bez należytego uwzględnienia zasady ostrożności i wymogu szybkości postępowania.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

stwierdzono_niewaznosc

Strona wygrywająca

skarżący

Strony

NazwaTypRola
Pollinis Francespolkaskarżący
Komisja Europejskainstytucja_uepozwana
Parlament Europejskiinstytucja_ueinterwenient
Rada Unii Europejskiejinstytucja_ueinterwenient
BASF SEspolkainterwenient
CropLife Europespolkainterwenient

Przepisy (17)

Główne

TFUE art. 263

Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej

Podstawa prawna skargi o stwierdzenie nieważności.

TFUE art. 191

Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej

Zasada ostrożności w polityce ochrony środowiska.

TFUE art. 114 § 3

Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej

Obowiązek uwzględniania wysokiego poziomu ochrony środowiska przy zbliżaniu ustawodawstw.

Rozporządzenie nr 1107/2009 art. 17 § 1

Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1107/2009

Przedłużenie okresu zatwierdzenia substancji czynnej z przyczyn niezależnych od wnioskodawcy.

Rozporządzenie nr 1107/2009 art. 17 § 3

Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1107/2009

Elementy, które należy wziąć pod uwagę przy ustalaniu okresu przedłużenia.

Rozporządzenie wykonawcze nr 844/2012

Rozporządzenie Komisji (UE) nr 844/2012

Procedura odnowienia zatwierdzenia substancji czynnych.

Rozporządzenie nr 1367/2006 art. 10 § 1

Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1367/2006

Prawo organizacji pozarządowych do złożenia wniosku o wewnętrzną procedurę odwoławczą.

Rozporządzenie nr 1367/2006 art. 12 § 1

Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1367/2006

Prawo organizacji pozarządowych do wniesienia skargi do TSUE.

Pomocnicze

Rozporządzenie nr 1107/2009 art. 4

Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1107/2009

Kryteria zatwierdzania substancji czynnych.

Rozporządzenie nr 1107/2009 art. 5

Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1107/2009

Ograniczenie okresu zatwierdzenia do dziesięciu lat.

Rozporządzenie nr 1107/2009 art. 14 § 2

Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1107/2009

Okres ważności odnowienia zatwierdzenia.

Rozporządzenie nr 1107/2009 art. 15

Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1107/2009

Termin składania wniosku o odnowienie.

Rozporządzenie nr 1107/2009 art. 18

Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1107/2009

Spójny program prac.

Rozporządzenie nr 1107/2009 art. 19

Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1107/2009

Uprawnienie Komisji do przyjęcia przepisów wykonawczych.

Rozporządzenie nr 1107/2009 art. 20 § 1

Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1107/2009

Przyjęcie rozporządzenia w sprawie odnowienia zatwierdzenia.

Karta art. 35

Karta praw podstawowych Unii Europejskiej

Prawo do wysokiego poziomu ochrony zdrowia.

Dyrektywa 91/414/EWG

Dyrektywa Rady 91/414/EWG

Poprzedni akt prawny dotyczący środków ochrony roślin.

Argumenty

Skuteczne argumenty

Błędna wykładnia art. 17 rozporządzenia nr 1107/2009 przez Komisję. Naruszenie zasady ostrożności. Brak indywidualnej oceny każdego przypadku przedłużenia. Niewłaściwa ocena przyczyn opóźnienia w procedurze odnowienia. Systematyczne stosowanie mechanizmu przedłużenia zatwierdzenia, sprzeczne z jego tymczasowym i wyjątkowym charakterem.

Odrzucone argumenty

Argumenty Komisji dotyczące dopuszczalności zarzutu pierwszego (odrzucone). Argumenty Komisji dotyczące stosowania art. 17 ust. 3 rozporządzenia nr 1107/2009 (odrzucone). Argumenty Komisji dotyczące braku sumowania okresów przedłużenia (odrzucone).

Godne uwagi sformułowania

przedłużenie, które ma jedynie umożliwić zakończenie procedury odnowienia, może mieć wyłącznie charakter tymczasowy zasada ostrożności leży u podstaw wszystkich przepisów rozporządzenia nr 1107/2009 nie można przyjąć, że przedłużenie zatwierdzenia, które ma charakter tymczasowy i wyjątkowy, pozwala na utrzymanie na rynku substancji czynnej przez okres znacznie przekraczający okres pierwotnego zatwierdzenia, gdyż w przeciwnym razie ustanowiony tym rozporządzeniem system odnowienia zostałby pozbawiony wszelkiej skuteczności (effet utile) art. 17 rozporządzenia nr 1107/2009 należy interpretować w ten sposób, że wymaga on obiektywnej analizy in concreto przyczyn opóźnienia w celu wykazania, że opóźnienie to jest niezależne od woli wnioskodawcy

Skład orzekający

R. da Silva Passos

prezes

N. Półtorak

sędzia

I. Reine

sędzia

T. Pynnä

sprawozdawczyni

H. Cassagnabère

sędzia

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Wysoka

Powoływalne dla: "Interpretacja art. 17 rozporządzenia nr 1107/2009, stosowanie zasady ostrożności w procedurach administracyjnych dotyczących substancji chemicznych, ocena przyczyn opóźnień w postępowaniach administracyjnych UE."

Ograniczenia: Dotyczy specyficznej procedury przedłużania zatwierdzenia substancji czynnych w UE, ale zasady interpretacji przepisów i stosowania zasady ostrożności mają szersze zastosowanie.

Wartość merytoryczna

Ocena: 7/10

Sprawa dotyczy przedłużania zatwierdzenia substancji chemicznych stosowanych w rolnictwie, co ma bezpośredni wpływ na środowisko i zdrowie publiczne. Pokazuje złożoność procedur administracyjnych UE i znaczenie zasady ostrożności.

UE przedłuża zatwierdzenie pestycydów: czy procedury są zbyt powolne i czy zasada ostrożności jest wystarczająco stosowana?

Sektor

rolnictwo

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI