T-854/19
Podsumowanie
Sąd UE oddalił skargę na decyzję EUIPO dotyczącą unieważnienia znaku towarowego MONTANA, uznając, że Izba Odwoławcza prawidłowo oceniła dowody i argumenty stron.
Skarga dotyczyła decyzji EUIPO o odmowie unieważnienia znaku towarowego MONTANA. Strona skarżąca zarzuciła naruszenie przepisów dotyczących dopuszczania dowodów oraz badania stanu faktycznego z urzędu. Sąd UE oddalił skargę, stwierdzając, że Izba Odwoławcza prawidłowo zastosowała przepisy, oceniła dowody przedstawione przez strony i nie naruszyła zasady domniemania ważności znaku towarowego.
Skarga została wniesiona przez Franz Schröder GmbH & Co. KG przeciwko decyzji Czwartej Izby Odwoławczej EUIPO, która odmówiła unieważnienia słownego unijnego znaku towarowego MONTANA. Strona skarżąca podniosła zarzuty dotyczące naruszenia art. 95 ust. 1 i 2 rozporządzenia 2017/1001, w tym dopuszczenia dowodów przedstawionych z opóźnieniem oraz zbadania stanu faktycznego z urzędu. Sąd UE oddalił skargę. W odniesieniu do dopuszczenia dowodów, Sąd wskazał na szerokie uprawnienia dyskrecjonalne EUIPO oraz warunki określone w art. 27 ust. 4 rozporządzenia 2018/625. W kwestii badania stanu faktycznego z urzędu, Sąd przypomniał, że w postępowaniu o unieważnienie prawa do znaku, opartym na bezwzględnej podstawie odmowy rejestracji, EUIPO ogranicza się do zbadania podstaw i argumentów przedstawionych przez strony, jednakże nie jest wyłączone uwzględnienie faktów powszechnie znanych. Sąd uznał, że Izba Odwoławcza nie przekroczyła tych granic, a jej ustalenia stanowiły ponowną i całkowitą ocenę odwołania pod względem merytorycznym.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Tak, Izba Odwoławcza może dopuścić dowody przedstawione po raz pierwszy po upływie terminów, jeśli spełniają one określone wymogi (prima facie znaczenie dla wyniku sprawy i istotne przyczyny opóźnienia).
Uzasadnienie
Przepis art. 95 ust. 2 rozporządzenia 2017/1001 przyznaje EUIPO szerokie uprawnienia dyskrecjonalne w tym zakresie, a art. 27 ust. 4 rozporządzenia 2018/625 określa szczegółowe warunki dopuszczenia takich dowodów.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
oddalono_skarge
Strona wygrywająca
pozwany (EUIPO) i interwenient
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| Franz Schröder GmbH & Co. KG | spolka | skarżący |
| Urzad Unii Europejskiej ds. Wlasnosci Intelektualnej (EUIPO) | instytucja_ue | pozwany |
| RDS Design ApS | spolka | interwenient |
Przepisy (9)
Główne
Rozporządzenie 2017/1001 art. 95 § 1
Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/1001
Obowiązek zbadania stanu faktycznego z urzędu w postępowaniu o unieważnienie prawa do znaku.
Rozporządzenie 2017/1001 art. 95 § 2
Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/1001
Możliwość nieuwzględnienia stanu faktycznego lub dowodów przedstawionych po terminie.
Pomocnicze
Rozporządzenie 2017/1001 art. 7 § 1 lit. c
Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/1001
Bezwzględna podstawa odmowy rejestracji ze względu na charakter opisowy znaku.
Rozporządzenie 2017/1001 art. 94 § 1
Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/1001
Prawo do bycia wysłuchanym.
Rozporządzenie 2017/1001 art. 59
Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/1001
Podstawa unieważnienia prawa do znaku.
Rozporządzenie 2017/1001 art. 62
Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/1001
Uznanie prawa do znaku za nieważne.
Rozporządzenie 2017/1001 art. 71 § 1
Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/1001
Zakres kompetencji izby odwoławczej.
Rozporządzenie 2018/625 art. 27 § 4
Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2018/625
Reguluje korzystanie z uprawnień dyskrecjonalnych w odniesieniu do stanu faktycznego i dowodów przedstawionych po raz pierwszy przed izbą odwoławczą.
Rozporządzenie (WE) nr 207/2009 art. 7 § 1 lit. c
Rozporządzenie (WE) nr 207/2009
Poprzednik art. 7 ust. 1 lit. c rozporządzenia 2017/1001.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Izba Odwoławcza prawidłowo oceniła dowody przedstawione przez strony. Izba Odwoławcza nie naruszyła zasady badania stanu faktycznego z urzędu, stosując się do ograniczeń wynikających z domniemania ważności znaku towarowego. Ustalenia Izby Odwoławczej stanowiły ponowną i całkowitą ocenę odwołania pod względem merytorycznym.
Odrzucone argumenty
Zarzut naruszenia art. 95 ust. 2 rozporządzenia 2017/1001 dotyczący dopuszczenia dowodów przedstawionych z opóźnieniem. Zarzut naruszenia art. 95 ust. 1 rozporządzenia 2017/1001 dotyczący zbadania stanu faktycznego z urzędu.
Godne uwagi sformułowania
EUIPO „może” w takowym przypadku nie wziąć pod uwagę takich dowodów, art. 95 ust. 2 rozporządzenia 2017/1001 przyznaje mu w istocie szerokie uprawnienia dyskrecjonalne prawo do unijnego znaku towarowego jest uznawane za ważne, dopóki nie zostanie unieważnione przez EUIPO w następstwie postępowania w sprawie unieważnienia prawa do znaku. Korzysta on więc z domniemania ważności w ramach opartego na bezwzględnej podstawie odmowy rejestracji postępowania w sprawie unieważnienia prawa do znaku z uwagi na to, że zarejestrowany unijny znak towarowy korzysta z domniemania ważności, to do osoby wnoszącej o unieważnienie prawa do niego należy wskazanie przed EUIPO konkretnych okoliczności, które mogą podważyć jego ważność o ile domniemanie ważności rejestracji ogranicza obowiązek zbadania przez EUIPO istotnych okoliczności faktycznych, o tyle nie może ono jednak uniemożliwić mu, w szczególności w świetle dowodów powołanych przez stronę kwestionującą ważność spornego znaku towarowego, oparcia się na faktach powszechnie znanych
Skład orzekający
A.M. Collins
prezes
V. Kreuschitz
sędzia
G. De Baere
sprawozdawca
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Wysoka
Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów dotyczących dopuszczania dowodów i badania stanu faktycznego z urzędu w postępowaniach o unieważnienie znaków towarowych przed EUIPO, a także zasada domniemania ważności zarejestrowanych znaków."
Ograniczenia: Dotyczy specyfiki postępowań przed EUIPO i nie ma bezpośredniego zastosowania do krajowych postępowań dotyczących znaków towarowych, chyba że przepisy krajowe odsyłają do prawa UE.
Wartość merytoryczna
Ocena: 6/10
Sprawa dotyczy ważnych zasad proceduralnych w postępowaniach o znaki towarowe, w tym dopuszczania dowodów i zakresu badania przez urzędy. Jest to istotne dla praktyków prawa własności intelektualnej.
“Czy EUIPO może badać sprawę znaku towarowego z własnej inicjatywy? Sąd UE wyjaśnia granice postępowania.”
Sektor
własność intelektualna
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI