T-82/14
Podsumowanie
Sąd oddalił skargę na decyzję EUIPO, potwierdzając, że zgłoszenie znaku towarowego LUCEO przez Copernicus-Trademarks Ltd było dokonane w złej wierze w celu obejścia przepisów o rejestracji znaków.
Sprawa dotyczyła skargi na decyzję EUIPO o unieważnieniu prawa do znaku towarowego LUCEO. Skarżąca, Copernicus-Trademarks Ltd, zarzuciła naruszenie przepisów dotyczących rejestracji znaków i złej wiary. Sąd analizował strategię zgłoszeń znaków towarowych stosowaną przez A. (reprezentującego skarżącą), która polegała na wielokrotnym zgłaszaniu krajowych znaków towarowych w celu obejścia okresów do namysłu i blokowania zgłoszeń konkurencji. Sąd uznał, że zgłoszenie znaku LUCEO było częścią tej strategii, miało na celu uniemożliwienie rejestracji znaku LUCEA LED przez konkurenta i było dokonane w złej wierze, co uzasadniało unieważnienie prawa do znaku.
Sąd rozpatrzył skargę Copernicus-Trademarks Ltd na decyzję EUIPO, która unieważniła prawo do unijnego znaku towarowego LUCEO ze względu na złą wiarę zgłaszającego. Skarżąca kwestionowała ustalenia Izby Odwoławczej EUIPO, twierdząc, że jej strategia zgłoszeń znaków towarowych była zgodna z prawem i służyła rozwojowi portfela znaków. Sąd szczegółowo analizował strategię stosowaną przez A., reprezentującego skarżącą, która polegała na wielokrotnym zgłaszaniu krajowych znaków towarowych w Austrii i Niemczech, często bez uiszczania opłat, w celu obejścia sześciomiesięcznego okresu do namysłu i możliwości blokowania zgłoszeń konkurencji. Sąd uznał, że zgłoszenie znaku LUCEO było częścią tej nadużywającej prawa strategii, mającej na celu uniemożliwienie rejestracji konkurencyjnego znaku LUCEA LED przez Maquet GmbH i uzyskanie z tego korzyści gospodarczych. Sąd odrzucił argumenty skarżącej dotyczące zgodności z prawem jej modelu gospodarczego, braku złej wiary oraz przejrzystości działań. Stwierdzono, że zgłoszenie znaku LUCEO było spekulacyjne i miało na celu jedynie blokowanie konkurencji, a nie zapewnienie konsumentom możliwości identyfikacji pochodzenia towarów. W związku z tym skarga została oddalona, a skarżąca obciążona kosztami postępowania.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (3)
Odpowiedź sądu
Tak, zgłoszenie znaku towarowego dokonane w ramach strategii polegającej na wielokrotnym zgłaszaniu krajowych znaków towarowych w celu obejścia okresów do namysłu i blokowania zgłoszeń konkurencji, a nie w celu zapewnienia konsumentom możliwości identyfikacji pochodzenia towarów, stanowi złą wiarę.
Uzasadnienie
Sąd uznał, że strategia zgłoszeń stosowana przez A. (reprezentującego skarżącą), polegająca na wielokrotnym zgłaszaniu krajowych znaków towarowych w celu obejścia przepisów i blokowania konkurencji, była niezgodna z celami rozporządzenia nr 207/2009. Zgłoszenie znaku LUCEO było częścią tej strategii i miało na celu uniemożliwienie rejestracji konkurencyjnego znaku LUCEA LED, a nie zapewnienie funkcji znaku towarowego. W związku z tym stwierdzono złą wiarę zgłaszającego.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
oddalono_skarge
Strona wygrywająca
pozwany i interwenient
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| Copernicus-Trademarks Ltd | spolka | skarżący |
| Urzad Unii Europejskiej ds. Wlasnosci Intelektualnej (EUIPO) | instytucja_ue | pozwany |
| Maquet GmbH | spolka | interwenient |
Przepisy (6)
Główne
Rozporządzenie nr 207/2009 art. 52 § 1 lit. b
Rozporządzenie Rady (WE) nr 207/2009 z dnia 26 lutego 2009 r. w sprawie znaku towarowego Unii Europejskiej
Prawo do unijnego znaku towarowego unieważnia się, gdy zgłaszający działał w złej wierze w momencie zgłoszenia.
Pomocnicze
Rozporządzenie nr 207/2009 art. 8 § 2
Rozporządzenie Rady (WE) nr 207/2009 z dnia 26 lutego 2009 r. w sprawie znaku towarowego Unii Europejskiej
Zasada 'pierwszego zgłaszającego'.
Rozporządzenie nr 207/2009 art. 29 § 1
Rozporządzenie Rady (WE) nr 207/2009 z dnia 26 lutego 2009 r. w sprawie znaku towarowego Unii Europejskiej
Określa sześciomiesięczny okres do namysłu dla zgłaszającego krajowy znak towarowy.
Rozporządzenie nr 207/2009 art. 51 § 1 lit. a
Rozporządzenie Rady (WE) nr 207/2009 z dnia 26 lutego 2009 r. w sprawie znaku towarowego Unii Europejskiej
Określa pięcioletni dodatkowy okres, po którym znak może wygasnąć z powodu nieużywania.
Rozporządzenie nr 207/2009 art. 75 § zdanie drugie
Rozporządzenie Rady (WE) nr 207/2009 z dnia 26 lutego 2009 r. w sprawie znaku towarowego Unii Europejskiej
Decyzje EUIPO opierają się na przyczynach i materiale dowodowym, co do których strony miały możliwość przedstawienia uwag.
Rozporządzenie nr 207/2009 art. 76 § 1
Rozporządzenie Rady (WE) nr 207/2009 z dnia 26 lutego 2009 r. w sprawie znaku towarowego Unii Europejskiej
Obowiązek rozpatrzenia z urzędu okoliczności faktycznych.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Strategia zgłoszeń znaków towarowych stosowana przez A. była niezgodna z prawem i stanowiła nadużycie. Zgłoszenie znaku LUCEO było dokonane w złej wierze w celu obejścia przepisów i zablokowania konkurencji. Brak przejrzystości strategii zgłoszeń potwierdza jej spekulacyjny charakter.
Odrzucone argumenty
Strategia zgłoszeń znaków towarowych była zgodna z prawem i stanowiła legalny model gospodarczy. Zgłoszenie znaku LUCEO nie było dokonane w złej wierze. Interwenient działał w złej wierze. Brak przejrzystości nie jest podstawą do stwierdzenia złej wiary. Naruszenie prawa do bycia wysłuchanym.
Godne uwagi sformułowania
strategia dokonywania zgłoszeń znaków towarowych mająca na celu zastrzeżenie pierwszeństwa dla danego zgłoszenia unijnego znaku towarowego poprzez obejście sześciomiesięcznego okresu do namysłu zgłoszenie spornego znaku towarowego zostało dokonane jedynie w celu uzyskania możliwości wniesienia sprzeciwu wobec dokonanego przez interwenienta zgłoszenia unijnego znaku towarowego LUCEA LED pojęcie złej wiary odnosi się do subiektywnej motywacji osoby dokonującej zgłoszenia znaku towarowego, to jest nieuczciwego zamiaru lub innego szkodliwego motywu zachowanie odbiegające od przyjętych zasad etycznego zachowania lub uczciwych praktyk zawodowych lub handlowych zamiar uniemożliwienia wprowadzenia danego towaru do obrotu może w pewnych okolicznościach świadczyć o złej wierze zgłaszającego nie chodzi o dzieło przypadku, lecz o konsekwencję przyjętej przez A. strategii dokonywania zgłoszeń nie można przyrównać do działalności wykonywanej zgodnie z prawem przez agencję znaków towarowych, lecz działania te mają na celu uzyskanie przez niego możliwości blokowania zgłoszeń nie chodzi o dzieło przypadku, lecz o konsekwencję przyjętej przez A. strategii dokonywania zgłoszeń zła wiara istnieje w szczególności, gdy zgłoszenia znaków towarowych odbiegają od swojego pierwotnego celu i są dokonywane w sposób spekulacyjny lub jedynie w celu uzyskania odszkodowań pieniężnych
Skład orzekający
G. Berardis
prezes
O. Czúcz
sprawozdawca
A. Popescu
sędzia
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Wysoka
Powoływalne dla: "Interpretacja pojęcia złej wiary w kontekście zgłoszeń znaków towarowych, ocena strategii zgłoszeń mających na celu obejście przepisów prawa UE, zasady dobrej administracji w postępowaniach przed EUIPO."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej strategii zgłoszeń znaków towarowych i jej oceny w świetle prawa UE. Konieczność indywidualnej oceny każdej sprawy.
Wartość merytoryczna
Ocena: 7/10
Sprawa pokazuje, jak można próbować obejść przepisy prawa znaków towarowych UE za pomocą złożonych strategii zgłoszeń, co jest interesujące dla prawników specjalizujących się w własności intelektualnej i dla przedsiębiorców.
“Jak strategia zgłoszeń znaków towarowych może prowadzić do unieważnienia prawa do znaku?”
Sektor
wlasnosc_intelektualna
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI