T-8/95 i T-9/95
Podsumowanie
Sąd uwzględnił częściowo skargi producentów mleka o odszkodowanie za szkody wynikające z wadliwego unijnego rozporządzenia, stwierdzając jednak częściowe przedawnienie roszczeń.
Skarżący, producenci mleka z Niemiec, domagali się odszkodowania za szkody poniesione wskutek stosowania rozporządzenia Rady (EWG) nr 857/84, które uniemożliwiło im ponowne podjęcie produkcji mleka po wygaśnięciu zobowiązań w ramach systemu premii za niewprowadzanie mleka do obrotu. Sąd uznał, że Wspólnota ponosi odpowiedzialność, ale kluczową kwestią stało się przedawnienie roszczeń. Po analizie przepisów dotyczących przedawnienia i zobowiązań instytucji UE do niepodnoszenia zarzutu przedawnienia, Sąd stwierdził, że część roszczeń uległa przedawnieniu, a część jest zasadna. W konsekwencji wezwał strony do zawarcia ugody w sprawie wysokości odszkodowania za okres od 5 grudnia 1987 r. do 28 marca 1989 r. (sprawa T-8/95) oraz od 27 listopada 1986 r. do 28 marca 1989 r. (sprawa T-9/95).
Sprawa dotyczy skargi o odszkodowanie złożonej przez dwóch niemieckich producentów mleka, Wilhelma Pellego (T-8/95) i Ernsta-Reinharda Konrada (T-9/95), przeciwko Radzie i Komisji Unii Europejskiej. Skarżący domagali się naprawienia szkody wynikającej z zastosowania rozporządzenia Rady (EWG) nr 857/84, które wprowadziło opłatę dodatkową od ilości mleka przekraczającej ilość referencyjną. Problem polegał na tym, że rozporządzenie to nie przewidywało przyznania ilości referencyjnej producentom, którzy w ramach wcześniejszego programu premii za niewprowadzanie mleka do obrotu (rozporządzenie 1078/77) nie produkowali mleka w roku referencyjnym. Sąd uznał, że Wspólnota ponosi odpowiedzialność za szkody poniesione przez tych producentów, zgodnie z wcześniejszym orzecznictwem Trybunału Sprawiedliwości (wyrok Mulder II). Kluczowym zagadnieniem stał się jednak zarzut przedawnienia roszczeń podniesiony przez pozwane instytucje. Sąd szczegółowo analizował przepisy dotyczące pięcioletniego terminu przedawnienia, przerwania jego biegu oraz zobowiązania instytucji UE do niepodnoszenia zarzutu przedawnienia, wynikające z komunikatu z 5 sierpnia 1992 r. i rozporządzenia 2187/93. Po analizie dat złożenia wniosków, doręczenia ofert odszkodowawczych i upływu terminów, Sąd stwierdził, że część roszczeń skarżących uległa przedawnieniu. Jednakże, uwzględniając orzecznictwo dotyczące zawieszenia biegu przedawnienia, Sąd określił okresy, za które odszkodowanie jest należne: od 5 grudnia 1987 r. do 28 marca 1989 r. dla W. Pellego oraz od 27 listopada 1986 r. do 28 marca 1989 r. dla E.R. Konrada. W pozostałym zakresie skargi zostały oddalone jako przedawnione. Sąd wezwał strony do zawarcia ugody w sprawie wysokości odszkodowania za te okresy, a w przypadku braku porozumienia, do przedstawienia swoich wniosków.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (3)
Odpowiedź sądu
Częściowo tak, częściowo nie. Sąd ustalił, że część roszczeń uległa przedawnieniu, ale część jest zasadna.
Uzasadnienie
Sąd analizował bieg pięcioletniego terminu przedawnienia, przerwanie jego biegu przez złożenie wniosków do instytucji UE oraz zobowiązanie instytucji do niepodnoszenia zarzutu przedawnienia. Stwierdził, że mimo zobowiązań instytucji, część roszczeń uległa przedawnieniu przed wniesieniem skargi, ale określił okresy, za które odszkodowanie jest należne.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
czesciowo_uwzgledniono
Strona wygrywająca
skarżący (częściowo)
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| Wilhelm Pelle | osoba_fizyczna | skarżący |
| Ernst-Reinhard Konrad | osoba_fizyczna | skarżący |
| Rada Unii Europejskiej | instytucja_ue | pozwany |
| Komisja Wspólnot Europejskich | instytucja_ue | pozwany |
Przepisy (13)
Główne
TWE art. 178
Traktat WE
Podstawa skargi o odszkodowanie.
TWE art. 215 § akapit drugi
Traktat WE
Podstawa skargi o odszkodowanie.
Rozporządzenie Rady (EWG) nr 857/84
Wprowadziło opłatę dodatkową i zasady stosowania ilości referencyjnej, co było przyczyną szkody.
Rozporządzenie (EWG) nr 2187/93 art. 10 ust. 2
Przewiduje ofertę odszkodowań i zasady składania wniosków.
Rozporządzenie (EWG) nr 2187/93 art. 14
Określa zasady przedstawiania i odrzucania ofert odszkodowań.
Statut TS art. 43
Statut Trybunału Sprawiedliwości
Reguluje przedawnienie roszczeń z tytułu odpowiedzialności pozaumownej.
Pomocnicze
Rozporządzenie Rady (EWG) nr 804/68 art. 5c
Dotyczy opłaty wyrównawczej w sektorze mleka.
Rozporządzenie Rady (EWG) nr 1078/77
Wprowadzało system premii za niewprowadzanie mleka do obrotu.
Rozporządzenie Komisji (EWG) nr 1371/84
Uzupełniało rozporządzenie 857/84.
Rozporządzenie Rady (EWG) nr 764/89
Umożliwiło przyznanie specjalnej ilości referencyjnej producentom SLOM I.
Statut TS art. 46
Statut Trybunału Sprawiedliwości
Obecnie art. 46 Statutu TS.
TWE art. 230
Traktat WE
Dotyczy skargi o stwierdzenie nieważności.
TWE art. 232 § drugi akapit
Traktat WE
Dotyczy skargi na bezczynność.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Wspólnota ponosi odpowiedzialność za szkody wynikające z wadliwego rozporządzenia 857/84. Zobowiązanie instytucji UE do niepodnoszenia zarzutu przedawnienia ma wpływ na obliczenie terminu przedawnienia. Część roszczeń skarżących nie uległa przedawnieniu i jest zasadna.
Odrzucone argumenty
Roszczenia skarżących uległy w całości przedawnieniu. Oferta odszkodowania złożona na podstawie rozporządzenia 2187/93 została dorozumianie odrzucona, co skutkuje przedawnieniem. Błąd skarżących co do momentu rozpoczęcia biegu terminu przedawnienia nie jest usprawiedliwiony. Zasady europejskiego prawa umów nie mają zastosowania do odpowiedzialności pozaumownej.
Godne uwagi sformułowania
Szkoda ta, powstająca każdego dnia, miała charakter ciągły. Bieg terminu przedawnienia ulega przerwaniu poprzez wniesienie skargi do sądu wspólnotowego lub przez uprzednie złożenie wniosku do właściwej instytucji Wspólnoty. Odstąpienie przez pozwane instytucje od korzystania z zarzutu przedawnienia [...] ma znaczenie dla obliczania terminu przedawnienia.
Skład orzekający
M. Vilaras
prezes
M.E. Martins Ribeiro
sędzia
K. Jürimäe
sędzia
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Wysoka
Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów dotyczących przedawnienia roszczeń odszkodowawczych w prawie UE, w szczególności w kontekście zobowiązań instytucji do niepodnoszenia zarzutu przedawnienia oraz wpływu wadliwych aktów normatywnych na odpowiedzialność odszkodowawczą."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji producentów mleka objętych systemem premii i późniejszymi regulacjami, ale zasady przedawnienia i odpowiedzialności pozaumownej mają szersze zastosowanie.
Wartość merytoryczna
Ocena: 7/10
Sprawa dotyczy konkretnych rolników i ich walki o odszkodowanie za błędy legislacyjne UE, co ma wymiar ludzki. Kwestia przedawnienia roszczeń jest zawsze istotna praktycznie.
“Rolnicy kontra Bruksela: Czy unijne błędy legislacyjne przedawniają się wraz z czasem?”
Sektor
rolnictwo
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI