T-66/19

Sąd2019-12-10
cjeuprawo_ue_ogolnerynek_wewnętrznyWysokasad_ogolny
jednolity portal cyfrowyrynek wewnętrznylegitymacja procesowadopuszczalność skargijednostki regionalnejęzykkompetencjeTFUE

Podsumowanie

Sąd odrzucił skargę regionów Flandrii na rozporządzenie dotyczące jednolitego portalu cyfrowego z powodu braku legitymacji procesowej czynnej skarżących.

Sąd Unii Europejskiej rozpatrzył skargę złożoną przez Vlaamse Gemeenschap i Vlaams Gewest (regiony Flandrii) na rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2018/1724 dotyczące utworzenia jednolitego portalu cyfrowego. Skarżące argumentowały, że rozporządzenie narusza ich kompetencje językowe. Sąd uznał jednak, że skarżące, jako jednostki niższego rzędu niż państwo, nie wykazały indywidualnego oddziaływania aktu na ich sytuację, co jest warunkiem dopuszczalności skargi o stwierdzenie nieważności. W konsekwencji skarga została odrzucona jako niedopuszczalna.

Skarga została złożona przez Vlaamse Gemeenschap i Vlaams Gewest (regiony Flandrii) przeciwko Parlamentowi Europejskiemu i Radzie Unii Europejskiej, domagając się stwierdzenia nieważności rozporządzenia (UE) 2018/1724 w sprawie utworzenia jednolitego portalu cyfrowego. Głównym zarzutem skarżących była niezgodność z prawem przepisów rozporządzenia, które nakładają na państwa członkowskie obowiązek udostępniania informacji i procedur w języku urzędowym Unii powszechnie rozumianym przez użytkowników transgranicznych. Skarżące twierdziły, że przepisy te naruszają ich kompetencje językowe, w szczególności wyłączne użycie języka niderlandzkiego w komunikacji z obywatelami, co jest zgodne z belgijską konstytucją. Sąd (dziewiąta izba) rozpatrzył zarzuty niedopuszczalności podniesione przez strony pozwane. Zgodnie z art. 263 akapit czwarty TFUE, jednostki niższego rzędu niż państwo mają legitymację procesową czynną, jeśli akt dotyczy ich bezpośrednio i indywidualnie. Sąd podkreślił, że indywidualne oddziaływanie wymaga, aby środek wpływał na sytuację skarżących ze względu na szczególne cechy lub sytuację faktyczną odróżniającą ich od wszystkich innych osób. W analizowanym przypadku, rozporządzenie 2018/1724 dotyczy wszystkich państw członkowskich i ich organów w ten sam sposób, a jego celem jest ułatwienie funkcjonowania rynku wewnętrznego poprzez dostęp do informacji. Sąd uznał, że rozporządzenie nie zostało przyjęte w celu wykonania kompetencji Unii w stosunku do konkretnych aktów wydanych przez skarżące, a jedynie w celu zapewnienia dostępu do informacji dla obywateli. Argumentacja skarżących, oparta na naruszeniu ich kompetencji językowych, nie wykazała indywidualnego oddziaływania aktu w rozumieniu art. 263 TFUE. W związku z tym, skarga została odrzucona jako niedopuszczalna. Sąd nie rozpatrywał wniosku Komisji o dopuszczenie do sprawy w charakterze interwenienta, a koszty postępowania obciążyły skarżące.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (2)

Odpowiedź sądu

Nie, jeśli akt nie dotyczy jej bezpośrednio i indywidualnie w rozumieniu art. 263 akapit czwarty TFUE.

Uzasadnienie

Sąd stwierdził, że rozporządzenie 2018/1724 dotyczy wszystkich państw członkowskich i ich organów w ten sam sposób, a jego celem jest ułatwienie funkcjonowania rynku wewnętrznego. Nie wykazano, aby akt wpływał na skarżących w sposób odróżniający ich od innych podmiotów, co jest warunkiem indywidualnego oddziaływania.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

oddalono_skarge

Strona wygrywająca

pozwana (Parlament Europejski i Rada Unii Europejskiej)

Strony

NazwaTypRola
Vlaamse Gemeenschaporgan_krajowyskarżący
Vlaams Gewestorgan_krajowyskarżący
Parlament Europejskiinstytucja_uepozwana
Rada Unii Europejskiejinstytucja_uepozwana
Komisja Europejskainstytucja_ueinterwenient

Przepisy (6)

Główne

TFUE art. 263 § akapit czwarty

Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej

Określa warunki dopuszczalności skargi o stwierdzenie nieważności dla osób fizycznych i prawnych innych niż adresaci aktu, wymagając bezpośredniego i indywidualnego oddziaływania.

Pomocnicze

TFUE art. 263 § akapit drugi

Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej

Definiuje pojęcie państwa członkowskiego jako obejmujące wyłącznie władze rządowe, wyłączając regiony i inne jednostki niższego rzędu.

TFUE art. 21

Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej

Podstawa prawna rozporządzenia dotycząca celów rynku wewnętrznego.

TFUE art. 114 § ust. 1

Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej

Podstawa prawna rozporządzenia dotycząca harmonizacji przepisów dla ustanowienia i funkcjonowania rynku wewnętrznego.

TFUE art. 289 § ust. 1

Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej

Definicja procedury ustawodawczej.

TFUE art. 294

Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej

Procedura ustawodawcza.

Argumenty

Skuteczne argumenty

Rozporządzenie 2018/1724 nie dotyczy skarżących indywidualnie, ponieważ nie wykazano szczególnych cech lub sytuacji faktycznej odróżniającej ich od innych podmiotów. Akt Unii nie został przyjęty w celu wykonania kompetencji Unii w stosunku do konkretnych aktów wydanych przez skarżące.

Odrzucone argumenty

Rozporządzenie 2018/1724 narusza kompetencje językowe skarżących, zmuszając do używania języków innych niż niderlandzki i podważając politykę integracji. Podział kompetencji językowych wynikający z konstytucji belgijskiej przyznaje skarżącym legitymację procesową.

Godne uwagi sformułowania

przesłanka, zgodnie z którą akt musi dotyczyć indywidualnie osób fizycznych lub prawnych innych niż adresaci tego aktu, wymaga, aby zaskarżony środek wpływał na ich sytuację ze względu na szczególne dla nich cechy charakterystyczne lub na sytuację faktyczną, która odróżnia ich od wszelkich innych osób podważałoby równowagę instytucjonalną przewidzianą przez traktat

Skład orzekający

M.J. Costeira

prezes

D. Gratsias

sprawozdawca

T. Perišin

sędzia

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Wysoka

Powoływalne dla: "Ustalenie ścisłych kryteriów dopuszczalności skargi o stwierdzenie nieważności dla jednostek niższego rzędu niż państwo, zwłaszcza w kontekście naruszenia kompetencji krajowych."

Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji jednostek regionalnych i ich legitymacji procesowej w postępowaniu przed TSUE.

Wartość merytoryczna

Ocena: 6/10

Sprawa dotyczy ważnego zagadnienia dopuszczalności skarg w prawie UE, a konkretnie tego, kiedy jednostki regionalne mogą kwestionować akty prawne UE, które wpływają na ich kompetencje. Jest to istotne dla prawników specjalizujących się w prawie UE i prawie administracyjnym.

Czy regiony mogą pozwać UE? Sąd UE stawia granice dopuszczalności skarg.

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI