Orzeczenie · 2024-09-11

T-635/22

Sąd
Sąd
Data
2024-09-11
cjeusankcjeśrodki ograniczająceWysokasad_ogolny
sankcjeUEUkrainazamrożenie aktywówobowiązek zgłoszeniawspółpracadopuszczalnośćTFUEprawo UE

Podsumowanie

Skarżący, Mikhail Fridman, Petr Aven i German Khan, wnieśli skargę o stwierdzenie nieważności rozporządzenia Rady UE z dnia 21 lipca 2022 r., które wprowadziło obowiązek zgłaszania zamrożonych środków finansowych i zasobów gospodarczych oraz współpracy z właściwymi organami krajowymi. Przepisy te zostały wprowadzone w ramach wspólnej polityki zagranicznej i bezpieczeństwa w związku z działaniami Rosji wobec Ukrainy. Skarżący podnosili zarzuty dotyczące braku podstawy prawnej, naruszenia art. 215 TFUE, zasad proporcjonalności, pewności prawa oraz przekroczenia kompetencji Rady w zakresie prawa karnego. Sąd UE (wielka izba) uznał skargę za dopuszczalną, stwierdzając, że zaskarżone przepisy dotyczą skarżących bezpośrednio i nie wymagają środków wykonawczych. Następnie Sąd oddalił skargę jako bezzasadną. Uzasadnił, że obowiązki zgłoszenia i współpracy są środkami służącymi skutecznemu wykonaniu zamrożenia aktywów, a nie sankcjami, i zostały przyjęte na podstawie art. 215 TFUE. Sąd uznał, że przepisy te nie naruszają zasady proporcjonalności ani pewności prawa, a Rada nie przypisała sobie roli prawodawcy w sprawach karnych. W konsekwencji skarga została oddalona, a skarżący obciążeni kosztami postępowania.

Asystent · analiza prawna

Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.

Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.

Wypróbuj Asystenta

Wartość praktyczna

Siła precedensu: Wysoka
Do czego można powołać

Interpretacja art. 215 TFUE w kontekście środków ograniczających, dopuszczalność skarg na akty regulacyjne, zasada proporcjonalności i pewności prawa w prawie sankcji UE.

Ograniczenia stosowania

Dotyczy specyficznej sytuacji wprowadzenia nowych obowiązków w ramach sankcji UE wobec Rosji.

Zagadnienia prawne (3)

Czy rozporządzenie wprowadzające obowiązek zgłaszania zamrożonych aktywów i współpracy z organami krajowymi, przyjęte na podstawie art. 215 TFUE, jest zgodne z prawem UE?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Tak, rozporządzenie jest zgodne z prawem UE.

Uzasadnienie

Sąd uznał, że obowiązki zgłoszenia i współpracy nie są sankcjami, lecz środkami służącymi skutecznemu wykonaniu zamrożenia aktywów, i zostały przyjęte na podstawie art. 215 TFUE. Nie naruszają one zasady proporcjonalności ani pewności prawa, a Rada nie przekroczyła swoich kompetencji.

Czy skarżący posiadają legitymację procesową czynną do wniesienia skargi o stwierdzenie nieważności zaskarżonych przepisów?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Tak, skarżący posiadają legitymację procesową czynną.

Uzasadnienie

Sąd stwierdził, że zaskarżone przepisy dotyczą skarżących bezpośrednio i nie wymagają środków wykonawczych, co oznacza, że są oni uprawnieni do wniesienia skargi na podstawie art. 263 TFUE.

Czy Rada Unii Europejskiej, wprowadzając obowiązek zgłaszania i współpracy w zakresie zamrożonych aktywów, przypisała sobie rolę prawodawcy w sprawach karnych?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Nie, Rada nie przypisała sobie roli prawodawcy w sprawach karnych.

Uzasadnienie

Sąd uznał, że obowiązki te nie wchodzą w zakres prawa karnego, a państwa członkowskie zachowują swobodę w wyborze charakteru sankcji za ich naruszenie.

Rozstrzygnięcie
Decyzja
Oddalono skargę
Strona wygrywająca
Rada Unii Europejskiej

Strony

NazwaTypRola
Mikhail Fridmanosoba_fizycznaskarżący
Petr Avenosoba_fizycznaskarżący
German Khanosoba_fizycznaskarżący
Rada Unii Europejskiejinstytucja_uepozwany
Królestwo Belgiipanstwo_czlonkowskieinterwenient
Republika Łotewskapanstwo_czlonkowskieinterwenient
Komisja Europejskainstytucja_ueinterwenient

Przepisy (6)

Główne

TFUE art. 215

Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej

Podstawa prawna do przyjęcia środków ograniczających, w tym obowiązków zgłoszenia i współpracy, służących skutecznemu wykonaniu sankcji.

TFUE art. 263

Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej

Podstawa prawna do wnoszenia skarg o stwierdzenie nieważności aktów prawnych UE.

Rozporządzenie Rady (UE) nr 269/2014 art. 9 § ust. 1, 2, 3

Przepisy wprowadzające zakaz obchodzenia środków ograniczających oraz obowiązek zgłoszenia aktywów i współpracy.

Pomocnicze

TUE art. 29

Traktat o Unii Europejskiej

Podstawa do przyjmowania decyzji określających podejście Unii do danego problemu w ramach WPZiB.

TUE art. 40

Traktat o Unii Europejskiej

Dotyczy stosowania procedur i zakresu uprawnień instytucji UE.

Rozporządzenie Rady (UE) nr 269/2014 art. 15 § ust. 1

Przepisy dotyczące sankcji za naruszenie rozporządzenia.

Argumenty

Skuteczne argumenty

Obowiązki zgłoszenia i współpracy są środkami służącymi skutecznemu wykonaniu zamrożenia aktywów, a nie sankcjami. • Zaskarżone przepisy zostały przyjęte na podstawie art. 215 TFUE. • Przepisy nie naruszają zasady proporcjonalności ani pewności prawa. • Rada nie przekroczyła swoich kompetencji i nie przypisała sobie roli prawodawcy w sprawach karnych. • Skarżący posiadają legitymację procesową czynną do wniesienia skargi.

Odrzucone argumenty

Zaskarżone przepisy naruszają prawo UE, w tym zasady proporcjonalności i pewności prawa. • Rada przekroczyła swoje kompetencje, nakładając obowiązki pozytywne i przypisując sobie rolę prawodawcy w sprawach karnych. • Obowiązki zgłoszenia i współpracy są formą sankcji, a nie środkiem ograniczającym. • Przepisy naruszają prawo do życia prywatnego i mają zasięg eksterytorialny. • Przepisy są niejasne i naruszają zasadę pewności prawa.

Godne uwagi sformułowania

zaskarżone przepisy nie stanowią środków ograniczających jako takich, lecz są środkami związanymi z decyzją 2014/145, ponieważ mają zapewnić skuteczne i jednolite wykonanie na poziomie Unii środków ograniczających przewidzianych w rzecznej decyzji. • obowiązki zgłoszenia i współpracy wydają się zatem zarówno odpowiednim, jak i koniecznym wykonaniem zamrożenia środków finansowych. • nie można uwzględnić argumentu, zgodnie z którym poprzez przyjęcie zaskarżonych przepisów Rada ustanowiła obowiązki wchodzące w zakres spraw karnych na poziomie Unii i przypisała sobie tym samym rolę prawodawcy w tychże sprawach karnych.

Skład orzekający

M. van der Woude

prezes

S. Papasavvas

sędzia

D. Spielmann

sprawozdawca

M.J. Costeira

sędzia

K. Kowalik-Bańczyk

sędzia

S. Gervasoni

sędzia

L. Madise

sędzia

N. Półtorak

sędzia

M. Brkan

sędzia

I. Gâlea

sędzia

I. Dimitrakopoulos

sędzia

D. Kukovec

sędzia

S. Kingston

sędzia

T. Tóth

sędzia

S.L. Kalėda

sędzia

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Wysoka

Powoływalne dla: "Interpretacja art. 215 TFUE w kontekście środków ograniczających, dopuszczalność skarg na akty regulacyjne, zasada proporcjonalności i pewności prawa w prawie sankcji UE."

Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji wprowadzenia nowych obowiązków w ramach sankcji UE wobec Rosji.

Wartość merytoryczna

Ocena: 7/10

Sprawa dotyczy rosyjskich oligarchów i sankcji UE, co jest tematem o dużym zainteresowaniu publicznym i prawniczym. Wyrok wyjaśnia zasady dopuszczalności skarg i interpretację przepisów o sankcjach.

Rosyjscy oligarchowie przegrywają przed Sądem UE: obowiązek zgłaszania aktywów pozostaje w mocy.

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej.

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

  • Analiza orzecznictwa i przepisów
  • Drafting pism i dokumentów
  • Odpowiedzi na pytania prawne
  • Pogłębiona analiza z doktryny
Wypróbuj Asystenta AI za darmo
Powiązane tematy