T-628/17

Sąd UE oddalił skargę Aeris Invest Sàrl na decyzję SRB o restrukturyzacji Banco Popular Español, uznając, że przepisy rozporządzenia SRM dotyczące delegowania uprawnień, prawa własności i prawa do bycia wysłuchanym nie naruszają prawa Unii.

Skarga dotyczyła stwierdzenia nieważności decyzji SRB o restrukturyzacji Banco Popular Español oraz decyzji Komisji zatwierdzającej ten program. Skarżąca, Aeris Invest Sàrl, podniosła szereg zarzutów, w tym naruszenie prawa własności, prawa do bycia wysłuchanym, obowiązku uzasadnienia oraz zasad delegowania uprawnień. Sąd UE przeanalizował te zarzuty, odwołując się do orzecznictwa Trybunału Sprawiedliwości UE i Europejskiego Trybunału Praw Człowieka. Stwierdził, że przepisy rozporządzenia SRM są zgodne z prawem Unii, a ograniczenia praw akcjonariuszy są uzasadnione celem zapewnienia stabilności finansowej i nie naruszają istoty prawa własności ani prawa do bycia wysłuchanym, zwłaszcza w kontekście pilności procedury restrukturyzacji.

Skarga Aeris Invest Sàrl skierowana przeciwko Jednolitej Radzie ds. Restrukturyzacji i Uporządkowanej Likwidacji (SRB) oraz Komisji Europejskiej dotyczyła stwierdzenia nieważności decyzji SRB o przyjęciu programu restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji Banco Popular Español (dalej „Banco Popular”) oraz decyzji Komisji zatwierdzającej ten program. Skarżąca podniosła szereg zarzutów, w tym naruszenie prawa własności (art. 17 Karty praw podstawowych UE), zasady proporcjonalności (art. 5 ust. 4 TUE), prawa do bycia wysłuchanym (art. 41 Karty), obowiązku uzasadnienia (art. 296 TFUE) oraz zasad delegowania uprawnień (wyroki Meroni i Zjednoczone Królestwo/Parlament i Rada). Sąd UE oddalił zarzuty dotyczące naruszenia zasad delegowania uprawnień, uznając, że przepisy rozporządzenia (UE) nr 806/2014 (rozporządzenie SRM) nie powierzają SRB uprawnień autonomicznych, a decyzje w kluczowych aspektach wymagają zatwierdzenia przez instytucje UE (Komisję lub Radę). Odnosząc się do zarzutów naruszenia prawa własności i zasady proporcjonalności, Sąd stwierdził, że ograniczenia praw akcjonariuszy, wynikające z zasady „straty ponoszą najpierw akcjonariusze” (art. 15 rozporządzenia SRM) oraz możliwości obniżenia wartości i konwersji instrumentów kapitałowych (art. 22 rozporządzenia SRM), są uzasadnione celem zapewnienia stabilności systemu finansowego, który stanowi nadrzędny interes publiczny. Sąd podkreślił, że prawo własności nie jest prawem absolutnym i może podlegać ograniczeniom, jeśli są one konieczne i proporcjonalne do realizowanych celów. Mechanizm wyceny ex post i możliwość wypłaty rekompensaty z funduszu restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji (SRF) mają na celu zapewnienie, aby akcjonariusze i wierzyciele nie ponieśli strat większych niż w przypadku standardowego postępowania upadłościowego. Sąd oddalił również zarzuty dotyczące naruszenia prawa do bycia wysłuchanym. Stwierdził, że chociaż prawo do bycia wysłuchanym jest fundamentalną zasadą, jego ograniczenie jest uzasadnione w sytuacjach wymagających szybkiego działania w celu ochrony stabilności finansowej i uniknięcia efektu domina. Pilny charakter procedury restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji oraz konieczność uniknięcia pogorszenia się sytuacji banku przed podjęciem decyzji uzasadniają brak uprzedniego wysłuchania akcjonariuszy i wierzycieli. Ponadto, ze względu na płynny obrót akcjami i obligacjami, identyfikacja wszystkich zainteresowanych stron przed podjęciem decyzji byłaby praktycznie niemożliwa. Sąd uznał również, że uzasadnienie programu restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji jest wystarczające, a zarzuty dotyczące wewnętrznej sprzeczności lub braku dostępu do informacji poufnych zostały oddalone. Sąd podkreślił, że SRB ma obowiązek ochrony poufnych danych, a dostęp do dokumentów może być ograniczony w celu ochrony interesów handlowych i publicznych. Ostatecznie Sąd UE oddalił skargę w całości.

Zagadnienia prawne (5)

Rozstrzygnięcie

Strony

Przepisy (26)

Argumenty

Skład orzekający

Informacje dodatkowe

Powiązane tematy