T-618/21
Podsumowanie
Sąd stwierdził nieważność decyzji o zwolnieniu pracownika tymczasowego z powodu naruszenia przepisów dotyczących podstawy prawnej zwolnienia.
Pracownik tymczasowy został zwolniony z powodu nieusprawiedliwionej nieobecności, która nastąpiła po wyczerpaniu okresu płatnego zwolnienia chorobowego. Sąd uznał, że decyzja o zwolnieniu była wadliwa, ponieważ nie sprawdzono, czy spełniona została przesłanka przekroczenia okresu płatnego zwolnienia chorobowego, co stanowiło naruszenie przepisów. Żądanie odszkodowania zostało oddalone z powodu braku wykazania rzeczywistej szkody.
Skarżący, pracownik tymczasowy Centrum Tłumaczeń dla Organów Unii Europejskiej (CdT) zatrudniony od 1997 roku, wniósł skargę o stwierdzenie nieważności decyzji o rozwiązaniu z nim umowy o pracę bez wypowiedzenia oraz o odszkodowanie. Powodem zwolnienia była nieusprawiedliwiona nieobecność od maja 2020 r., która nastąpiła po okresie płatnego zwolnienia chorobowego. Skarżący twierdził, że nie mógł podjąć pracy z powodu stanu zdrowia i złożył wniosek o orzeczenie niepełnosprawności. Sąd (siódma izba) stwierdził nieważność zaskarżonej decyzji, uznając, że CdT naruszyło przepisy art. 48 lit. b) i art. 16 akapit drugi WZIP. Sąd wskazał, że CdT nie zweryfikowało, czy została spełniona kluczowa przesłanka dotycząca przekroczenia okresu płatnego zwolnienia chorobowego, a zamiast tego oparło decyzję na fakcie nieusprawiedliwionej nieobecności, co nie było przewidziane w przepisach jako podstawa do zwolnienia. Sąd oddalił żądania odszkodowawcze, stwierdzając, że skarżący nie wykazał rzeczywistej szkody majątkowej, gdyż od maja 2020 r. nie otrzymywał wynagrodzenia z powodu nieusprawiedliwionej nieobecności. Żądanie dotyczące wszczęcia postępowania w sprawie niepełnosprawności również zostało oddalone jako niedopuszczalne. Sąd uznał, że stwierdzenie nieważności decyzji o zwolnieniu stanowi wystarczające zadośćuczynienie za doznaną krzywdę.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (3)
Odpowiedź sądu
Nie, pracownik tymczasowy nie może zostać zwolniony bez wypowiedzenia na podstawie art. 48 lit. b) WZIP, jeśli nie została spełniona przesłanka przekroczenia okresu płatnego zwolnienia chorobowego, a decyzja opiera się jedynie na fakcie nieusprawiedliwionej nieobecności.
Uzasadnienie
Sąd stwierdził, że art. 48 lit. b) WZIP wymaga spełnienia dwóch przesłanek: przekroczenia okresu płatnego zwolnienia chorobowego oraz niemożności podjęcia obowiązków po tym terminie. W analizowanej sprawie CdT nie zweryfikowało pierwszej przesłanki, opierając decyzję na nieusprawiedliwionej nieobecności, co nie było przewidziane w przepisach jako podstawa do zwolnienia. W związku z tym decyzja była niezgodna z prawem.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
stwierdzono_niewaznosc
Strona wygrywająca
skarżący
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| WV | osoba_fizyczna | skarżący |
| Centrum Tłumaczeń dla Organów Unii Europejskiej (CdT) | instytucja_ue | pozwany |
Przepisy (4)
Główne
WZIP art. 16 § akapit drugi
Warunki zatrudnienia innych pracowników Unii Europejskiej
Określa maksymalny czas trwania płatnego zwolnienia chorobowego, który nie może przekraczać trzech miesięcy lub czasu przepracowanego, jeśli jest dłuższy, i nie może wykraczać poza okres obowiązywania umowy.
WZIP art. 48 § lit. b)
Warunki zatrudnienia innych pracowników Unii Europejskiej
Pozwala na rozwiązanie stosunku pracy bez wypowiedzenia, jeśli pracownik nie jest w stanie podjąć swoich obowiązków z końcem okresu płatnego zwolnienia lekarskiego.
TFUE art. 270
Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej
Podstawa prawna skarg pracowniczych przeciwko instytucjom UE.
Pomocnicze
Regulamin pracowniczy urzędników Unii Europejskiej art. 59 § ust. 1 akapit piąty
Dotyczy postępowania arbitrażowego w sprawach dotyczących zwolnienia chorobowego.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Naruszenie art. 48 lit. b) i art. 16 akapit drugi WZIP poprzez brak weryfikacji przesłanki przekroczenia okresu płatnego zwolnienia chorobowego jako podstawy do rozwiązania stosunku pracy.
Odrzucone argumenty
Żądanie odszkodowania za szkodę majątkową z powodu braku wykazania rzeczywistej szkody (utraconych zarobków od dnia 5 maja 2020 r.). Żądanie wszczęcia postępowania w sprawie orzeczenia niepełnosprawności jako niedopuszczalne.
Godne uwagi sformułowania
CdT zastosowało przesłankę nieobecności nieusprawiedliwionej, która nie została przewidziana w art. 48 lit. b) ani w art. 16 akapit drugi WZIP. Stwierdzenie nieważności niezgodnego z prawem aktu może samo w sobie stanowić stosowne i co do zasady wystarczające zadośćuczynienie za krzywdę.
Skład orzekający
R. da Silva Passos
prezes
L. Truchot
sprawozdawca
M. Sampol Pucurull
sędzia
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Wysoka
Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów dotyczących rozwiązania stosunku pracy z pracownikami tymczasowymi w instytucjach UE w przypadku nieobecności chorobowej i nieusprawiedliwionej nieobecności."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznych przepisów WZIP i regulaminu pracowniczego, stosowanych w instytucjach UE.
Wartość merytoryczna
Ocena: 6/10
Sprawa dotyczy ważnych kwestii prawa pracy w instytucjach UE, w tym interpretacji przepisów o zwolnieniach chorobowych i nieusprawiedliwionej nieobecności, co jest istotne dla prawników specjalizujących się w prawie pracy.
“Sąd UE unieważnia zwolnienie pracownika tymczasowego z powodu błędnej podstawy prawnej.”
Sektor
praca
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI