T-614/24
Podsumowanie
TSUE orzekł, że uzależnianie zwolnienia z akcyzy od alkoholu etylowego w substancjach aromatycznych od jego faktycznego użycia do produkcji napojów bezalkoholowych, a nie tylko od przeznaczenia, jest niezgodne z prawem UE.
Sprawa dotyczyła interpretacji dyrektywy 92/83/EWG w zakresie zwolnienia z podatku akcyzowego alkoholu etylowego zawartego w substancjach smakowo-aromatycznych. Czeska spółka AROCO kwestionowała odmowę zwolnienia, argumentując, że jej produkty są przeznaczone do produkcji napojów bezalkoholowych. Czeskie przepisy uzależniały zwolnienie od faktycznego użycia, a nie tylko przeznaczenia. Sąd UE uznał, że takie uzależnienie od faktycznego użycia jest niezgodne z dyrektywą, która skupia się na przeznaczeniu produktu, a nie na jego dalszej odsprzedaży.
Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym został złożony przez Nejvyšší správní soud (Republika Czeska) w związku ze sporem między spółką AROCO a czeską dyrekcją celną. Spółka AROCO produkująca substancje smakowo-aromatyczne z alkoholem etylowym została obciążona podatkiem akcyzowym od alkoholu zawartego w tych substancjach. Czeskie organy odmówiły zwolnienia z akcyzy, ponieważ substancje te były sprzedawane nie tylko bezpośrednim użytkownikom, ale także detalistom, którzy następnie odsprzedawali je dalej. Czeskie przepisy uzależniały zwolnienie od faktycznego użycia substancji do produkcji napojów bezalkoholowych o zawartości alkoholu poniżej 1,2% obj., a nie tylko od ich przeznaczenia. Sąd odsyłający miał wątpliwości co do zgodności tych przepisów z art. 27 ust. 1 lit. e) dyrektywy 92/83/EWG, która przewiduje zwolnienie dla substancji smakowo-aromatycznych używanych do produkcji napojów bezalkoholowych. Sąd UE, analizując brzmienie, kontekst i cele dyrektywy, stwierdził, że kluczowe jest przeznaczenie substancji, a nie ich dalsza odsprzedaż. Uzależnianie zwolnienia od faktycznego użycia, a nie od przeznaczenia, mogłoby podważyć cel dyrektywy, jakim jest zneutralizowanie wpływu akcyzy na alkohol będący półproduktem. W związku z tym Sąd UE orzekł, że przepisy krajowe uzależniające zwolnienie od wykazanego użycia, a nie od przeznaczenia, są niezgodne z prawem Unii.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Nie, art. 27 ust. 1 lit. e) dyrektywy 92/83/EWG należy interpretować w ten sposób, że stoi on na przeszkodzie przepisom krajowym, które uzależniają zwolnienie z podatku akcyzowego od alkoholu etylowego wchodzącego w skład substancji smakowo-aromatycznych od wykazanego użycia tych substancji do wytwarzania środków spożywczych i napojów bezalkoholowych o zawartości alkoholu nieprzekraczającej 1,2% obj., a nie od okoliczności, że owe substancje smakowo-aromatyczne są przeznaczone do tego celu.
Uzasadnienie
Sąd UE podkreślił, że celem dyrektywy jest zneutralizowanie wpływu akcyzy na alkohol będący półproduktem. Uzależnianie zwolnienia od faktycznego użycia, a nie od przeznaczenia, mogłoby zagrozić temu celowi, zwłaszcza gdy substancje są odsprzedawane. Kluczowe jest przeznaczenie produktu do produkcji napojów bezalkoholowych.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
odpowiedz_na_pytanie
Strona wygrywająca
skarżący (w postępowaniu głównym)
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| AROCO, spol. s.r.o. | spolka | skarżący |
| Generální ředitelství cel | organ_krajowy | pozwany |
| rząd czeski | panstwo_czlonkowskie | interwenient |
| Komisja Europejska | instytucja_ue | interwenient |
Przepisy (9)
Główne
Dyrektywa 92/83/EWG art. 27 § 1 lit. e)
Dyrektywa Rady 92/83/EWG z dnia 19 października 1992 r. w sprawie harmonizacji struktury podatków akcyzowych od alkoholu i napojów alkoholowych
Przepis ten należy interpretować w ten sposób, że stoi on na przeszkodzie przepisom krajowym, które uzależniają zwolnienie z podatku akcyzowego od alkoholu etylowego wchodzącego w skład substancji smakowo-aromatycznych od wykazanego użycia tych substancji do wytwarzania środków spożywczych i napojów bezalkoholowych o zawartości alkoholu nieprzekraczającej 1,2% obj., a nie od okoliczności, że owe substancje smakowo-aromatyczne są przeznaczone do tego celu.
Pomocnicze
Dyrektywa 92/83/EWG art. 19 § 1
Dyrektywa Rady 92/83/EWG z dnia 19 października 1992 r. w sprawie harmonizacji struktury podatków akcyzowych od alkoholu i napojów alkoholowych
Dyrektywa 92/83/EWG art. 20 § tiret pierwsze
Dyrektywa Rady 92/83/EWG z dnia 19 października 1992 r. w sprawie harmonizacji struktury podatków akcyzowych od alkoholu i napojów alkoholowych
Rozporządzenie 2658/87 art. Załącznik I
Rozporządzenie Rady (EWG) nr 2658/87 z dnia 23 lipca 1987 r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej taryfy celnej
Rozporządzenie 2015/1754
Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2015/1754 z dnia 6 października 2015 r.
Dyrektywa 92/12/EWG art. 24 § 1 i 4
Dyrektywa Rady 92/12/EWG z dnia 25 lutego 1992 r. w sprawie ogólnych warunków dotyczących wyrobów objętych podatkiem akcyzowym, ich przechowywania, przepływu oraz kontrolowania
ustawa czeska art. § 3 § lit. i)
Ustawa nr 353/2003 Sb., o spotřebních daních (ustawa o podatku akcyzowym)
ustawa czeska art. § 71 § ust. 1 lit. c)
Ustawa nr 353/2003 Sb., o spotřebních daních (ustawa o podatku akcyzowym)
ustawa czeska art. § 72 § ust. 1
Ustawa nr 353/2003 Sb., o spotřebních daních (ustawa o podatku akcyzowym)
Argumenty
Skuteczne argumenty
Art. 27 ust. 1 lit. e) dyrektywy 92/83/EWG należy interpretować w sposób, który skupia się na przeznaczeniu substancji smakowo-aromatycznych do produkcji napojów bezalkoholowych, a nie na ich faktycznym użyciu lub dalszej odsprzedaży. Cel dyrektywy, jakim jest zneutralizowanie wpływu akcyzy na alkohol będący półproduktem, jest realizowany poprzez zwolnienie, gdy substancje są przeznaczone do produkcji napojów bezalkoholowych.
Odrzucone argumenty
Przepisy krajowe, które uzależniają zwolnienie z akcyzy od faktycznego użycia substancji smakowo-aromatycznych do produkcji napojów bezalkoholowych, a nie tylko od ich przeznaczenia, są zgodne z prawem UE. Ograniczenie zwolnienia do pierwszego nabywcy, który sam użył substancji, jest uzasadnione w celu zapobiegania uchylaniu się od opodatkowania.
Godne uwagi sformułowania
elementem determinującym zwolnienie przewidziane w tym przepisie jest ostateczne wykorzystanie alkoholu etylowego zwolnienie produktów objętych art. 27 ust. 1 dyrektywy 92/83 stanowi zasadę, a odmowa jego przyznania – wyjątek cel zwolnień przewidzianych w dyrektywie 92/83 jest w szczególności zneutralizowanie wpływu akcyzy na alkohol będący półproduktem wchodzącym w skład innych produktów handlowych lub przemysłowych
Skład orzekający
S. Papasavvas
prezes
T. Pynnä
sędzia
J. Laitenberger
sędzia
M. Stancu
sprawozdawczyni
I. Dimitrakopoulos
sędzia
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Wysoka
Powoływalne dla: "interpretacja art. 27 ust. 1 lit. e) dyrektywy 92/83/EWG w kontekście zwolnień z podatku akcyzowego dla alkoholu etylowego w substancjach smakowo-aromatycznych, zwłaszcza w odniesieniu do rozróżnienia między przeznaczeniem a faktycznym użyciem produktu."
Ograniczenia: Orzeczenie dotyczy specyficznej interpretacji dyrektywy UE i może wymagać dostosowania do krajowych przepisów implementujących.
Wartość merytoryczna
Ocena: 6/10
Sprawa dotyczy ważnego aspektu prawa podatkowego UE, który ma bezpośrednie przełożenie na przedsiębiorców produkujących żywność i napoje. Rozróżnienie między przeznaczeniem a faktycznym użyciem produktu jest kluczowe dla zrozumienia zasad zwolnień podatkowych.
“Czy przeznaczenie produktu wystarczy do zwolnienia z akcyzy? TSUE rozstrzyga spór o alkohol w aromacie.”
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI