T-585/14
Podsumowanie
Sąd odrzucił skargę Republiki Słowenii na pismo Komisji Europejskiej dotyczące obowiązku zapłaty utraconych środków własnych, uznając pismo za akt niepodlegający zaskarżeniu.
Republika Słowenii wniosła skargę o stwierdzenie nieważności pisma Komisji Europejskiej, które miało nakładać na nią obowiązek zapłaty kwoty odpowiadającej utraconym środkom własnym z budżetu Unii Europejskiej. Sąd uznał jednak, że pismo to nie jest aktem podlegającym zaskarżeniu, ponieważ nie wywołuje wiążących skutków prawnych. Sąd podkreślił, że obowiązek udostępniania środków własnych leży po stronie państw członkowskich, a Komisja jedynie wyraża opinię, nie mając kompetencji do wydawania wiążących decyzji w tej sprawie. W konsekwencji skargę odrzucono jako niedopuszczalną.
Republika Słowenii zaskarżyła pismo Dyrekcji Generalnej ds. Budżetu Komisji Europejskiej z dnia 2 czerwca 2014 r., w którym Komisja uznała Słowenię za finansowo odpowiedzialną za utratę tradycyjnych środków własnych dla budżetu UE w związku z wydaniem pozwolenia na przywóz cukru. Komisja wezwała Słowenię do udostępnienia budżetowi Unii kwoty odpowiadającej utraconym środkom. Słowenia wniosła skargę o stwierdzenie nieważności, argumentując, że pismo Komisji jest wiążącą decyzją, która przekracza jej kompetencje. Komisja wniosła o odrzucenie skargi jako niedopuszczalnej, twierdząc, że pismo ma charakter przygotowawczy i nie wywołuje wiążących skutków prawnych. Sąd, rozpatrując zarzut niedopuszczalności, odwołał się do utrwalonego orzecznictwa, zgodnie z którym zaskarżalne są jedynie akty wywołujące wiążące skutki prawne. Sąd podkreślił, że obowiązek ustalenia i udostępnienia środków własnych Unii spoczywa na państwach członkowskich, a Komisja nie ma kompetencji do wydawania wiążących decyzji w tej sprawie. Pismo Komisji zostało uznane za akt o charakterze informacyjnym i zwykłe wezwanie, niepodlegające zaskarżeniu na podstawie art. 263 TFUE. W związku z tym Sąd odrzucił skargę jako niedopuszczalną i umorzył postępowanie w przedmiocie wniosków o dopuszczenie do sprawy w charakterze interwenientów złożonych przez Portugalię i Hiszpanię. Kosztami postępowania obciążono Republikę Słowenii.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (1)
Odpowiedź sądu
Nie, pismo to nie stanowi aktu podlegającego zaskarżeniu, ponieważ nie wywołuje wiążących skutków prawnych. Jest to jedynie wyraz opinii Komisji o charakterze informacyjnym i zwykłe wezwanie.
Uzasadnienie
Sąd stwierdził, że obowiązek udostępniania środków własnych spoczywa na państwach członkowskich, a Komisja nie ma kompetencji do wydawania wiążących decyzji w tej sprawie. Pismo Komisji nie narusza wyłącznej kompetencji Trybunału do orzekania o zgodności zachowania państwa członkowskiego z prawem UE.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
odrzucenie_skargi
Strona wygrywająca
Komisja Europejska
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| Republika Słowenii | panstwo_czlonkowskie | skarżący |
| Komisja Europejska | instytucja_ue | pozwana |
| Republika Portugalska | panstwo_czlonkowskie | interwenient |
| Królestwo Hiszpanii | panstwo_czlonkowskie | interwenient |
Przepisy (11)
Główne
TFUE art. 263
Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej
Określa akty podlegające zaskarżeniu jako te, które mają na celu wywołanie wiążących skutków prawnych. Akty przygotowawcze, potwierdzające wcześniejsze decyzje, czysto wykonawcze, zwykłe zalecenia i opinie nie podlegają kontroli sądowej.
Decyzja Rady 2007/436/WE, Euratom art. 2 § ust. 1 lit. a)
Określa składniki środków własnych zapisanych w budżecie ogólnym Unii, w tym cła pobierane na podstawie Wspólnej Taryfy Celnej.
Decyzja Rady 2007/436/WE, Euratom art. 8 § ust. 1
Państwa członkowskie mają obowiązek pobierania i udostępniania Komisji środków własnych.
Rozporządzenie Rady (WE, Euratom) nr 1150/2000 art. 2 § ust. 1
Państwa członkowskie nie mogą zaniechać stwierdzania wierzytelności, nawet jeśli je kwestionują, aby zachować równowagę finansową Unii.
Rozporządzenie Rady (WE, Euratom) nr 1150/2000 art. 9 § ust. 1
Państwa członkowskie zapisują środki własne na rachunek otwarty w imieniu Komisji.
Rozporządzenie Rady (WE, Euratom) nr 1150/2000 art. 17 § ust. 1 i 2
Państwa członkowskie są zobowiązane do podjęcia wszystkich wymaganych środków w celu zapewnienia udostępnienia kwoty odpowiadającej tytułom dochodów budżetowych, z wyjątkiem siły wyższej lub niemożliwości uzyskania.
Pomocnicze
Rozporządzenie Rady (WE, Euratom) nr 1150/2000 art. 11
Dotyczy odsetek za zwłokę od nieudostępnionych środków własnych.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 891/2009 art. 9 § ust. 1 lit. a)
Dotyczy powiadamiania Komisji o wnioskach o wydanie pozwolenia na przywóz cukru.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 891/2009 art. 9 § ust. 1 ppkt i)
Dotyczy powiadamiania Komisji o wydaniu pozwolenia na przywóz cukru.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 891/2009 art. 9 § ust. 2 ppkt i)
Dotyczy okresu do powiadomienia Komisji o wydanych pozwoleniach.
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1301/2006 art. 7 § ust. 1
Stanowi, że żadne pozwolenie na przywóz nie może zostać wydane dla ilości, które nie zostały zgłoszone Komisji.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Pismo Komisji Europejskiej nie jest aktem podlegającym zaskarżeniu, ponieważ nie wywołuje wiążących skutków prawnych. Obowiązek udostępniania środków własnych spoczywa na państwach członkowskich, a Komisja nie ma kompetencji do wydawania wiążących decyzji w tej sprawie. Komisja nie może naruszać wyłącznej kompetencji Trybunału do orzekania o zgodności zachowania państwa członkowskiego z prawem UE.
Odrzucone argumenty
Zaskarżone pismo stanowi wiążącą decyzję Komisji. Komisja przekroczyła swoje kompetencje, wydając decyzję bez podstawy prawnej. Zaskarżone pismo wywołuje skutki prawne wobec osób trzecich.
Godne uwagi sformułowania
za akty zaskarżalne w rozumieniu art. 263 TFUE uważa się wszelkie przepisy przyjęte przez instytucje, bez względu na ich formę, które mają na celu wywołanie wiążących skutków prawnych kontroli sądowej przewidzianej w art. 263 TFUE nie podlegają nie tylko akty przygotowawcze, lecz także wszelkie akty niewywołujące wiążących skutków prawnych to do samych państw członkowskich należy ocena, czy doszło do utraty tradycyjnych środków własnych, a także ocena istnienia obowiązku zapłaty takich środków żadne postanowienie decyzji 2007/436 czy też rozporządzenia nr 1150/2000 nie przyznaje Komisji kompetencji do rozstrzygnięcia w drodze decyzji o przewidzianym w tych aktach obowiązku udostępnienia tradycyjnych środków własnych zaskarżone pismo może być uznane jedynie za mające walor informacyjny i za zwykłe wezwanie skierowane do Republiki Słowenii udostępnienie tradycyjnych środków własnych należy do państw członkowskich i Komisja może jedynie wyrazić swoją opinię, która nie jest wiążąca dla państw członkowskich
Skład orzekający
S. Papasavvas
prezes
N.J. Forwood
sędzia
I. Labucka
sędzia
E. Bieliūnas
sprawozdawca
V. Kreuschitz
sędzia
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Wysoka
Powoływalne dla: "Ustalenie, że pisma Komisji o charakterze informacyjnym lub wzywającym do zapłaty środków własnych, które nie wywołują wiążących skutków prawnych, nie podlegają zaskarżeniu na podstawie art. 263 TFUE. Potwierdzenie kompetencji państw członkowskich w zakresie oceny obowiązku udostępniania środków własnych."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji związanej ze środkami własnymi UE i obowiązkami państw członkowskich w tym zakresie. Interpretacja art. 263 TFUE w kontekście aktów instytucji UE.
Wartość merytoryczna
Ocena: 5/10
Sprawa dotyczy ważnego aspektu prawa finansowego UE i relacji między państwami członkowskimi a Komisją, ale jej proceduralny charakter (niedopuszczalność skargi) może być mniej interesujący dla szerszej publiczności.
“Czy pismo Komisji może zmusić Cię do zapłaty? Sąd UE wyjaśnia, kiedy takie wezwania są niewiążące.”
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI