T-579/19
Podsumowanie
Sąd uchylił decyzję EUIPO odmawiającą uznania prawa pierwszeństwa dla zgłoszenia wzorów wspólnotowych, stwierdzając, że termin sześciu miesięcy jest nieprawidłowy, a powinno się zastosować dwunastomiesięczny termin wynikający z konwencji paryskiej dla zgłoszeń patentowych.
Skarżąca wniosła o rejestrację dwunastu wzorów wspólnotowych, zastrzegając prawo pierwszeństwa na podstawie wcześniejszego międzynarodowego zgłoszenia patentowego PCT. EUIPO odmówiło uznania prawa pierwszeństwa, twierdząc, że termin sześciu miesięcy od zgłoszenia wzoru został przekroczony. Sąd uznał, że choć zgłoszenie PCT może stanowić podstawę prawa pierwszeństwa, to termin sześciu miesięcy jest nieprawidłowy w przypadku zgłoszenia patentowego. Sąd uchylił decyzję EUIPO, wskazując na konieczność zastosowania dwunastomiesięcznego terminu pierwszeństwa wynikającego z konwencji paryskiej.
Skarżąca, The KaiKai Company Jaeger Wichmann GbR, dokonała zgłoszenia zbiorowego dwunastu wzorów wspólnotowych, zastrzegając prawo pierwszeństwa na podstawie międzynarodowego zgłoszenia patentowego PCT/EP2017/077469 z dnia 26 października 2017 r. Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (EUIPO) odmówił uznania tego prawa pierwszeństwa, ponieważ zgłoszenie wzorów wspólnotowych nastąpiło ponad sześć miesięcy po dacie zgłoszenia patentowego, a zgodnie z art. 41 rozporządzenia nr 6/2002 termin na zastrzeżenie pierwszeństwa dla wzorów wynosi sześć miesięcy. Skarżąca odwołała się do konwencji paryskiej, argumentując, że dla zgłoszeń patentowych powinien obowiązywać dwunastomiesięczny termin pierwszeństwa. Izba Odwoławcza EUIPO oddaliła odwołanie, uznając, że rozporządzenie nr 6/2002 stanowi wyczerpujące uregulowanie i nie ma potrzeby odwoływania się do konwencji paryskiej. Sąd (trzecia izba) uchylił decyzję Izby Odwoławczej. Sąd stwierdził, że choć art. 41 rozporządzenia nr 6/2002 nie reguluje wprost sytuacji zastrzeżenia pierwszeństwa na podstawie zgłoszenia patentowego, to należy go interpretować w świetle konwencji paryskiej. Sąd uznał, że ogólna zasada systemu pierwszeństwa, wynikająca z konwencji paryskiej, stanowi, iż to charakter wcześniejszego prawa (w tym przypadku patentu) jest rozstrzygający dla długości terminu pierwszeństwa, który powinien wynosić dwanaście miesięcy. W związku z tym, Izba Odwoławcza popełniła błąd, stosując sześciomiesięczny termin. Sąd uchylił zaskarżoną decyzję i obciążył EUIPO kosztami postępowania.
Potrzebujesz głębszej analizy? Agent AI przeanalizuje tę sprawę na tle orzecznictwa i odpowiedniego stanu prawnego.
SprawdźZagadnienia prawne (3)
Odpowiedź sądu
Nie, termin sześciu miesięcy nie ma zastosowania. W przypadku zastrzeżenia prawa pierwszeństwa dla zgłoszenia wzoru wspólnotowego, opartego na wcześniejszym międzynarodowym zgłoszeniu patentowym PCT, należy zastosować dwunastomiesięczny termin pierwszeństwa wynikający z konwencji paryskiej.
Uzasadnienie
Sąd uznał, że choć rozporządzenie nr 6/2002 nie reguluje wprost tej sytuacji, należy je interpretować w świetle konwencji paryskiej. Ogólna zasada systemu pierwszeństwa stanowi, że charakter wcześniejszego prawa (patent) jest rozstrzygający dla długości terminu pierwszeństwa, który powinien wynosić dwanaście miesięcy, a nie sześć miesięcy przewidzianych dla wzorów.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
stwierdzono_niewaznosc
Strona wygrywająca
skarżący
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| The KaiKai Company Jaeger Wichmann GbR | spolka | skarżący |
| Urzad Unii Europejskiej ds. Wlasnosci Intelektualnej (EUIPO) | instytucja_ue | pozwany |
Przepisy (9)
Główne
rozporządzenie nr 6/2002 art. 41 § 1
Rozporządzenie Rady (WE) nr 6/2002 z dnia 12 grudnia 2001 r. w sprawie wzorów wspólnotowych
Przepis ten ustanawia sześciomiesięczny termin na zastrzeżenie prawa pierwszeństwa dla zgłoszeń wzorów wspólnotowych, ale należy go interpretować w świetle konwencji paryskiej w przypadku zgłoszeń patentowych.
Pomocnicze
konwencja paryska art. 4 § Sekcja A ust. 1
Konwencja paryska o ochronie własności przemysłowej
Stanowi podstawę prawa pierwszeństwa dla zgłoszeń.
konwencja paryska art. 4 § Sekcja C ust. 1
Konwencja paryska o ochronie własności przemysłowej
Przewiduje dwanaście miesięcy dla patentów i wzorów użytkowych oraz sześć miesięcy dla wzorów przemysłowych i znaków towarowych.
konwencja paryska art. 4 § Sekcja E ust. 1
Konwencja paryska o ochronie własności przemysłowej
Dotyczy sytuacji, gdy wzór przemysłowy jest zgłaszany z prawem pierwszeństwa opartym na zgłoszeniu wzoru użytkowego, termin jest taki sam jak dla wzorów przemysłowych (sześć miesięcy).
konwencja paryska art. 4 § Sekcja E ust. 2
Konwencja paryska o ochronie własności przemysłowej
Pozwala na zgłoszenie wzoru użytkowego z prawem pierwszeństwa opartym na zgłoszeniu patentowym i odwrotnie.
porozumienie TRIPS art. 2 § ust. 1
Porozumienie w sprawie handlowych aspektów praw własności intelektualnej (TRIPS)
Państwa członkowskie stosują się do wymogów konwencji paryskiej.
PCT art. 1 § ust. 2
Układ o współpracy patentowej
Nie ogranicza praw wynikających z konwencji paryskiej.
PCT art. 2 § ppkt (ii)
Układ o współpracy patentowej
Definicja 'patent' obejmuje wzory użytkowe.
PCT art. 3 § ust. 1
Układ o współpracy patentowej
Zgłoszenia o ochronę wynalazków mogą być wnoszone jako zgłoszenia międzynarodowe.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Zastosowanie dwunastomiesięcznego terminu pierwszeństwa wynikającego z konwencji paryskiej dla zgłoszeń patentowych, zamiast sześciomiesięcznego terminu dla wzorów. Interpretacja art. 41 rozporządzenia nr 6/2002 w świetle konwencji paryskiej, uwzględniająca charakter wcześniejszego prawa (patent).
Odrzucone argumenty
Argumentacja EUIPO, że rozporządzenie nr 6/2002 stanowi wyczerpujące uregulowanie i nie wymaga odwoływania się do konwencji paryskiej. Stosowanie sześciomiesięcznego terminu pierwszeństwa do zgłoszenia patentowego. Odrzucenie części żądań skarżącej jako niedopuszczalnych (dotyczących decyzji eksperta i nakazów wobec EUIPO).
Godne uwagi sformułowania
ogólna zasada leżąca u podstaw konwencji paryskiej stanowi, że charakter wcześniejszego prawa jest rozstrzygający dla określenia długości terminu pierwszeństwa. nie chodzi tu o kwestię priorytetu konwencji paryskiej przed rozporządzeniem nr 6/2002. Jak wynika bowiem z pkt 56 i 57 powyżej, odwołanie się do tej konwencji ma na celu wypełnienie luki w omawianym rozporządzeniu, w którym brak jest wzmianki co do terminu pierwszeństwa wynikającego z międzynarodowego zgłoszenia patentowego.
Skład orzekający
A.M. Collins
prezes
G. De Baere
sędzia
G. Steinfatt
sprawozdawca
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Wysoka
Powoływalne dla: "Interpretacja prawa pierwszeństwa dla wzorów wspólnotowych w kontekście wcześniejszych zgłoszeń patentowych, znaczenie konwencji paryskiej dla wykładni prawa UE."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji zastrzegania pierwszeństwa dla wzorów na podstawie zgłoszenia patentowego PCT.
Wartość merytoryczna
Ocena: 7/10
Sprawa dotyczy ważnej kwestii interpretacji przepisów dotyczących prawa pierwszeństwa w dziedzinie własności intelektualnej, z praktycznymi implikacjami dla zgłaszających wzory i patenty. Pokazuje, jak prawo UE odnosi się do międzynarodowych konwencji.
“Sąd UE: Dwunastomiesięczne prawo pierwszeństwa dla patentów, nie sześciomiesięczne dla wzorów!”
Sektor
wlasnosc_intelektualna
Masz pytanie dotyczące tej sprawy?
Zapytaj AI Research — przeanalizuje to orzeczenie w kontekście ponad 1,4 mln innych spraw i aktualnych przepisów.
Powiązane tematy
Nie znalazłeś odpowiedzi?
Zadaj pytanie naszemu agentowi AI — przeszuka orzecznictwo i przepisy za Ciebie.
Rozpocznij analizę