T-576/11

Sąd2015-04-16
cjeupodatkicłoWysokasad_ogolny
cło antydumpingoweglifosatagent celnypochodzenie towarówumorzenie należności celnychszczególna sytuacjaoczywiste zaniedbaniekodeks celnypostępowanie celne

Podsumowanie

Sąd oddalił skargę agencji celnej Schenker Customs Agency BV na decyzję Komisji Europejskiej odmawiającą umorzenia należności celnych przywozowych, uznając, że nie zaszła ani szczególna sytuacja, ani brak oczywistego zaniedbania.

Schenker Customs Agency BV, działając jako agent celny, wniosła o umorzenie należności celnych przywozowych związanych z importem glifosatu, który mimo zgłoszenia pochodzenia z Tajwanu, faktycznie pochodził z Chin i podlegał cłom antydumpingowym. Skarżąca argumentowała, że znalazła się w szczególnej sytuacji i nie dopuściła się oczywistego zaniedbania. Sąd oddalił skargę, stwierdzając, że ani błędne świadectwa pochodzenia, ani zachowanie organów celnych, ani własne procedury skarżącej nie uzasadniały umorzenia należności, a doświadczenie skarżącej i wskazówki na brak staranności wykluczały możliwość umorzenia.

Sprawa dotyczyła wniosku agencji celnej Schenker Customs Agency BV o stwierdzenie nieważności decyzji Komisji Europejskiej odmawiającej umorzenia należności celnych przywozowych. Schenker, działając jako agent celny, zgłosiła do wolnego obrotu 52 przesyłki glifosatu, wskazując Tajwan jako kraj pochodzenia, opierając się na świadectwach pochodzenia wydanych przez tajwańskie izby handlowe. W rzeczywistości glifosat pochodził z Chin i podlegał cłom antydumpingowym. Po kontrolach celnych stwierdzono, że świadectwa pochodzenia były niewiarygodne, a importer wiedział o chińskim pochodzeniu towaru. Niderlandzkie organy celne nałożyły na Schenker należności celne w wysokości ponad 1,6 mln EUR. Schenker wniosła o umorzenie należności na podstawie art. 239 Wspólnotowego kodeksu celnego, powołując się na "szczególną sytuację" i brak "oszustwa lub oczywistego zaniedbania". Komisja Europejska decyzją z 27 lipca 2011 r. odmówiła umorzenia, uznając, że nie zaszła ani szczególna sytuacja (błędne świadectwa pochodzenia, zachowanie organów celnych, własne procedury skarżącej nie uzasadniały umorzenia), ani nie można było mówić o braku oczywistego zaniedbania (doświadczenie skarżącej jako agenta celnego, wskazówki na brak staranności, takie jak faktury wskazujące Chiny jako port wysyłki i niespójności w świadectwach pochodzenia). Sąd UE (szósta izba) oddalił skargę Schenker, podzielając argumentację Komisji. Sąd podkreślił, że procedury umorzenia należności celnych stanowią wyjątek i powinny być interpretowane ściśle. Stwierdził, że błędne świadectwa pochodzenia nie tworzą same w sobie szczególnej sytuacji, a odpowiedzialność za prawidłowość zgłoszeń spoczywa na agencie celnym. Brak oczywistego zaniedbania nie został wykazany, biorąc pod uwagę doświadczenie Schenker i dowody wskazujące na brak należytej staranności. Sąd oddalił również zarzut naruszenia obowiązku uzasadnienia decyzji Komisji.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (4)

Odpowiedź sądu

Nie, okoliczność, że organy celne państwa członkowskiego dokonują retrospektywnego pokrycia należności celnych, gdy świadectwa pochodzenia okazują się być nieważne wskutek kontroli następczej, stanowi zwykłe ryzyko handlowe, które powinien uwzględnić każdy przezorny podmiot gospodarczy. Organy państwa trzeciego nie są właściwe w zakresie stosowania przepisów antydumpingowych Unii.

Uzasadnienie

Sąd podkreślił, że zaufanie do ważności świadectw pochodzenia, które okażą się sfałszowane, nie prowadzi samo w sobie do powstania szczególnej sytuacji uzasadniającej umorzenie należności celnych. Kontrole po zwolnieniu towarów byłyby pozbawione celu, gdyby użycie takich świadectw mogło samo w sobie uzasadnić umorzenie. Rozwiązanie przeciwne zniechęcałoby podmioty gospodarcze do weryfikacji dokumentów.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

oddalono_skarge

Strona wygrywająca

Komisja Europejska

Strony

NazwaTypRola
Schenker Customs Agency BVspolkaskarżący
Komisja Europejskainstytucja_uepozwana

Przepisy (9)

Główne

k.c. art. 239

Wspólnotowy kodeks celny

Umorzenie lub zwrot przywozowych należności celnych może nastąpić w sytuacjach szczególnych, wynikających z okoliczności innych niż te spowodowane nieuczciwym działaniem lub oczywistym niedbalstwem ze strony osoby zainteresowanej.

rozporządzenie wykonawcze art. 905

Rozporządzenie Komisji (EWG) nr 2454/93 ustanawiające przepisy w celu wykonania kodeksu celnego

Organy państwa członkowskiego przekazują Komisji wnioski o umorzenie należności celnych, jeżeli do wniosku załączone są dowody, które mogą stanowić o wyjątkowej, wynikającej z okoliczności sytuacji niespowodowanej ani podstępem, ani oczywistym zaniedbaniem osoby zainteresowanej.

Pomocnicze

k.c. art. 201 § ust. 2

Wspólnotowy kodeks celny

Dług celny powstaje w chwili przyjęcia zgłoszenia celnego.

k.c. art. 201 § ust. 3

Wspólnotowy kodeks celny

Dłużnikiem należności celnych przywozowych jest zgłaszający, a w przypadku przedstawicielstwa również osoba, na rzecz której składane jest zgłoszenie celne.

k.c. art. 213

Wspólnotowy kodeks celny

Jeżeli w odniesieniu do tego samego długu celnego występuje kilku dłużników, są oni solidarnie zobowiązani do pokrycia tego długu.

k.c. art. 62

Wspólnotowy kodeks celny

Do zgłaszającego należy przedstawienie dokumentów i informacji koniecznych do zastosowania właściwego reżimu celnego.

Rozporządzenie wykonawcze art. 199

Złożenie zgłoszenia celnego czyni zgłaszającego odpowiedzialnym za prawdziwość informacji i autentyczność dokumentów.

k.c. art. 5 § ust. 2

Wspólnotowy kodeks celny

Definicja przedstawicielstwa bezpośredniego i pośredniego w postępowaniu celnym.

TFUE art. 296

Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej

Wymogi dotyczące uzasadnienia aktów instytucji Unii.

Argumenty

Skuteczne argumenty

Błędne świadectwa pochodzenia nie tworzą szczególnej sytuacji uzasadniającej umorzenie należności celnych. Doświadczony agent celny, który nie dochował należytej staranności i nie powziął wątpliwości co do pochodzenia towaru, dopuścił się oczywistego zaniedbania. Komisja wywiązała się ze swoich obowiązków koordynacji i nadzoru, nie mając obowiązku informowania importerów o podejrzeniach. Decyzja Komisji była wystarczająco uzasadniona.

Odrzucone argumenty

Zachowanie organów niderlandzkich i tajwańskich oraz Komisji postawiło skarżącą w szczególnej sytuacji. Skarżąca nie dopuściła się oczywistego zaniedbania. Decyzja Komisji była nieprawidłowo uzasadniona.

Godne uwagi sformułowania

Zaufanie co do ważności świadectw pochodzenia, które okażą się być sfałszowane, podrobione lub nieważne, nie prowadzi samo w sobie do powstania szczególnej sytuacji uzasadniającej umorzenie należności celnych. Kontrole po zwolnieniu towarów byłyby bowiem w dużej mierze pozbawione celu, gdyby użycie tego rodzaju świadectw mogło samo w sobie uzasadnić przyznanie umorzenia. Okoliczność, że organy celne państwa członkowskiego dokonują retrospektywnego pokrycia należności celnych, gdy świadectwa pochodzenia okazują się być nieważne wskutek kontroli następczej dokonanej przez organy tego państwa, stanowi zwykłe ryzyko handlowe, które powinien uwzględnić każdy przezorny i znający przepisy podmiot gospodarczy. Agent celny z uwagi na charakter swych funkcji ponosi odpowiedzialność zarówno za zapłatę należności celnych przywozowych, jak i prawidłowość dokumentów przedstawianych organom celnym. Wewnętrzne procedury skarżącej [...] nie mogą stanowić uzasadnienia umożliwiającego zwolnienie jej z obowiązków związanych z funkcją agenta celnego i poniesienie konsekwencji przez budżet Unii.

Skład orzekający

S. Frimodt Nielsen

prezes

F. Dehousse

sędzia

A.M. Collins

sprawozdawca

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Wysoka

Powoływalne dla: "Interpretacja art. 239 kodeksu celnego dotyczącego umorzenia należności celnych, odpowiedzialność agenta celnego, znaczenie \"szczególnej sytuacji\" i \"oczywistego zaniedbania\", a także obowiązki Komisji w zakresie koordynacji dochodzeń celnych."

Ograniczenia: Orzeczenie dotyczy specyficznej sytuacji związanej z cłami antydumpingowymi i importem glifosatu, ale jego zasady dotyczące odpowiedzialności agenta celnego i interpretacji klauzuli słuszności mają szersze zastosowanie w prawie celnym.

Wartość merytoryczna

Ocena: 6/10

Sprawa pokazuje, jak ważne jest dokładne sprawdzanie dokumentów przez agentów celnych i jakie mogą być konsekwencje niedbalstwa, nawet jeśli towar pochodzi z kraju objętego cłami antydumpingowymi. Pokazuje również granice odpowiedzialności Komisji w koordynacji dochodzeń.

Agent celny zapłaci miliony za niedbalstwo: Sąd UE potwierdza odpowiedzialność za błędne dokumenty celne.

Sektor

transport

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI