T-569/20

Sąd2021-12-15
cjeuochrona_srodowiskajakosc_powietrzaWysokasad_ogolny
ochrona środowiskajakość powietrzarozporządzenie Aarhusprocedura odwoławczaakt administracyjnyskarga o stwierdzenie nieważnościKomisja Europejskaprawo UE

Podsumowanie

Sąd oddalił skargę organizacji pozarządowej na decyzję Komisji odrzucającą wniosek o wewnętrzną procedurę odwoławczą w sprawie skargi dotyczącej jakości powietrza, uznając, że decyzja o umorzeniu postępowania w sprawie naruszenia nie jest aktem administracyjnym podlegającym takiej procedurze.

Organizacja pozarządowa zaskarżyła decyzję Komisji Europejskiej o odrzuceniu wniosku o wewnętrzną procedurę odwoławczą w sprawie skargi dotyczącej jakości powietrza. Skarga dotyczyła decyzji Komisji o umorzeniu postępowania w sprawie naruszenia prawa UE przez Niderlandy. Sąd uznał, że decyzja o umorzeniu postępowania w sprawie naruszenia, podjęta przez Komisję działającą jako administracyjny organ odwoławczy, nie jest aktem administracyjnym w rozumieniu rozporządzenia Aarhus i tym samym nie podlega wewnętrznej procedurze odwoławczej. Skarga została oddalona.

Stichting Comité N 65 Ondergronds Helvoirt, organizacja pozarządowa, złożyła skargę do Komisji Europejskiej na Królestwo Niderlandów w związku z zarzutami naruszenia dyrektywy w sprawie jakości powietrza. Komisja umorzyła postępowanie w sprawie skargi, uznając brak nowych istotnych okoliczności. Następnie organizacja złożyła wniosek o wewnętrzną procedurę odwoławczą na podstawie rozporządzenia Aarhus, który Komisja odrzuciła jako niedopuszczalny, twierdząc, że decyzja o umorzeniu postępowania w sprawie naruszenia nie jest aktem administracyjnym w rozumieniu tego rozporządzenia. Sąd UE rozpatrzył skargę organizacji na tę decyzję. Sąd orzekł, że decyzja Komisji o umorzeniu postępowania w sprawie naruszenia zobowiązań państwa członkowskiego, podjęta w ramach procedury skargowej (CHAP), nie stanowi aktu administracyjnego podlegającego wewnętrznej procedurze odwoławczej zgodnie z rozporządzeniem Aarhus. Sąd podkreślił, że postępowanie w sprawie naruszenia prawa UE przez państwo członkowskie, w tym jego umorzenie, nie jest aktem administracyjnym w rozumieniu rozporządzenia Aarhus, zwłaszcza gdy Komisja działa jako administracyjny organ odwoławczy. Argumenty organizacji dotyczące naruszenia konwencji z Aarhus i innych przepisów prawnych zostały oddalone. W konsekwencji, sąd oddalił skargę w całości, obciążając organizację kosztami postępowania.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (2)

Odpowiedź sądu

Nie, decyzja Komisji o umorzeniu postępowania w sprawie naruszenia, podjęta w ramach procedury skargowej i dotycząca oceny możliwości wszczęcia postępowania w sprawie uchybienia zobowiązaniom państwa członkowskiego, nie stanowi aktu administracyjnego w rozumieniu art. 2 ust. 1 lit. g) rozporządzenia Aarhus, ponieważ Komisja działała jako administracyjny organ odwoławczy, co jest wyłączone z zakresu definicji aktu administracyjnego na mocy art. 2 ust. 2 lit. b) tego rozporządzenia.

Uzasadnienie

Sąd wyjaśnił, że postępowanie w sprawie naruszenia prawa UE przez państwo członkowskie, w tym jego umorzenie, nie jest aktem administracyjnym w rozumieniu rozporządzenia Aarhus, gdy Komisja działa jako administracyjny organ odwoławczy. Procedura skargowa (CHAP) jest nierozerwalnie związana z postępowaniem w sprawie naruszenia zobowiązań państwa członkowskiego i służy wypełnieniu misji Komisji jako strażniczki traktatów. Dlatego wniosek o wewnętrzną procedurę odwoławczą od takiej decyzji jest niedopuszczalny.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

oddalono_skarge

Strona wygrywająca

Komisja Europejska i interwenienci

Strony

NazwaTypRola
Stichting Comité N 65 Ondergronds Helvoirtorgan_krajowyskarżący
Komisja Europejskainstytucja_uepozwany
Królestwo Niderlandówpanstwo_czlonkowskieinterwenient
Parlament Europejskiinstytucja_ueinterwenient
Rada Unii Europejskiejinstytucja_ueinterwenient

Przepisy (15)

Główne

TFUE art. 258

Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej

Postępowanie w sprawie uchybienia zobowiązaniom państwa członkowskiego.

TFUE art. 263

Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej

Skarga o stwierdzenie nieważności.

Rozporządzenie (WE) nr 1367/2006 art. 2 § ust. 1 lit. g)

Definicja aktu administracyjnego.

Rozporządzenie (WE) nr 1367/2006 art. 2 § ust. 2 lit. b)

Wyłączenie środków lub zaniechań instytucji działających jako administracyjny organ odwoławczy z definicji aktu administracyjnego.

Rozporządzenie (WE) nr 1367/2006 art. 10 § ust. 1

Wewnętrzna procedura odwoławcza.

Pomocnicze

TFUE art. 216

Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej

TFUE art. 3 § ust. 3

Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej

Wysoki poziom ochrony życia i zdrowia ludzkiego.

TFUE art. 9

Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej

Wysoki poziom ochrony życia i zdrowia ludzkiego.

TFUE art. 168 § ust. 1

Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej

Wysoki poziom ochrony życia i zdrowia ludzkiego.

TFUE art. 191 § ust. 1 i 2

Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej

Polityka Unii w dziedzinie ochrony środowiska.

Dyrektywa 2008/50/WE art. załącznik III

Ocena jakości powietrza i lokalizacja punktów pomiarowych.

Dyrektywa 2008/50/WE art. 6

Dyrektywa 2008/50/WE art. 7

Dyrektywa 2008/50/WE art. 23

Dyrektywa 2008/50/WE art. załącznik XI (sekcja B)

Argumenty

Skuteczne argumenty

Decyzja o umorzeniu postępowania w sprawie naruszenia prawa UE przez państwo członkowskie, podjęta przez Komisję działającą jako administracyjny organ odwoławczy, nie jest aktem administracyjnym w rozumieniu rozporządzenia Aarhus i tym samym nie podlega wewnętrznej procedurze odwoławczej. Art. 9 ust. 3 konwencji z Aarhus nie może stanowić podstawy do oceny legalności art. 10 rozporządzenia Aarhus, ponieważ nie jest wystarczająco precyzyjny i bezwarunkowy.

Odrzucone argumenty

Komisja naruszyła art. 1 i art. 9 ust. 2 i 3 konwencji z Aarhus, art. 216 TFUE, art. 1 ust. 1 lit. d), art. 2 ust. 1 lit. g), art. 2 ust. 2 oraz art. 10 rozporządzenia Aarhus. Przepisy art. 2 ust. 2 lit. b) i art. 10 rozporządzenia Aarhus są niezgodne z art. 9 ust. 3 konwencji z Aarhus. Komisja naruszyła art. 5 konwencji z Aarhus, art. 2 i 8 Konwencji o ochronie praw człowieka i podstawowych wolności, art. 2 i 7 karty praw podstawowych, art. 3 ust. 3, art. 9, art. 168 ust. 1 i art. 191 ust. 1 i 2 TFUE, a także art. 6, 7, 23, i załączników III i XI (sekcja B) do dyrektywy 2008/50.

Godne uwagi sformułowania

Komisja działała jako administracyjny organ odwoławczy w ramach postępowania w sprawie uchybienia zobowiązaniom państwa członkowskiego. Pismo z dnia 30 stycznia 2020 r. informujące stronę skarżącą, że Komisja postanowiła umorzyć postępowanie w sprawie skargi do Komisji, nie może stanowić aktu administracyjnego, który byłby przedmiotem wewnętrznej procedury odwoławczej na podstawie art. 10 rozporządzenia Aarhus. Artykuł 2 ust. 2 lit. b) tego rozporządzenia w jasny sposób wyłącza ten akt z zakresu pojęcia aktu administracyjnego zdefiniowanego w art. 2 ust. 1 lit. g) wspomnianego rozporządzenia. Art. 9 ust. 3 konwencji z Aarhus nie zawiera bezwarunkowego i dostatecznie precyzyjnego zobowiązania, które mogłoby regulować bezpośrednio sytuację prawną jednostek.

Skład orzekający

V. Tomljenović

prezes

F. Schalin

sędzia

I. Nõmm

sprawozdawca

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Wysoka

Powoływalne dla: "Interpretacja pojęcia aktu administracyjnego w kontekście rozporządzenia Aarhus i procedur skargowych Komisji Europejskiej, a także zgodność przepisów UE z konwencją z Aarhus w zakresie dostępu do wymiaru sprawiedliwości w sprawach środowiskowych."

Ograniczenia: Dotyczy specyficznej procedury skargowej (CHAP) i interpretacji rozporządzenia Aarhus w kontekście postępowań w sprawie naruszenia prawa UE.

Wartość merytoryczna

Ocena: 6/10

Sprawa dotyczy ważnego aspektu prawa ochrony środowiska i dostępu do wymiaru sprawiedliwości, a także interpretacji procedur administracyjnych w UE. Jest interesująca dla prawników specjalizujących się w prawie ochrony środowiska i prawie UE.

Czy decyzja o umorzeniu skargi środowiskowej może być zaskarżona? Sąd UE wyjaśnia granice procedury odwoławczej.

Sektor

ochrona_srodowiska

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI