T-550/11
Podsumowanie
Sąd odrzucił skargę o stwierdzenie nieważności decyzji Rady dotyczących środków ograniczających wobec Syrii z powodu braku interesu prawnego skarżącego.
Skarżący, Nizar Assaad, wniósł skargę o stwierdzenie nieważności decyzji Rady dotyczących środków ograniczających wobec Syrii. Sąd uznał skargę za niedopuszczalną, stwierdzając, że skarżący nie wykazał istnienia interesu prawnego, ponieważ nie był ani adresatem zaskarżonych aktów, ani osobą lub podmiotem, którego akty te dotyczą indywidualnie lub bezpośrednio. W konsekwencji, skarżący został obciążony kosztami postępowania.
Sąd rozpatrzył skargę Nizar Assaada o stwierdzenie nieważności decyzji Rady 2011/273/WPZiB oraz rozporządzenia Rady (UE) nr 442/2011, a także ich późniejszych aktów wykonawczych, dotyczących środków ograniczających w związku z sytuacją w Syrii. Sąd odrzucił skargę jako niedopuszczalną, powołując się na brak interesu prawnego skarżącego. Zgodnie z art. 263 akapit czwarty TFUE, skarga o stwierdzenie nieważności jest dopuszczalna tylko wtedy, gdy skarżący jest adresatem aktu, lub gdy dotyczy go on indywidualnie i bezpośrednio. W niniejszej sprawie skarżący nie wykazał takiego związku z zaskarżonymi aktami. W związku z tym, Sąd orzekł o odrzuceniu skargi i obciążeniu skarżącego kosztami postępowania.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (1)
Odpowiedź sądu
Nie, skarżący nie posiada interesu prawnego w takiej sytuacji.
Uzasadnienie
Sąd stwierdził, że aby skarga o stwierdzenie nieważności była dopuszczalna, skarżący musi wykazać istnienie istniejącego i aktualnego interesu prawnego. W przypadku braku indywidualnego i bezpośredniego dotknięcia przez zaskarżony akt, interes prawny nie jest spełniony.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
oddalono_skarge
Strona wygrywająca
Rada
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| Nizar Assaad | osoba_fizyczna | skarżący |
| Rada | instytucja_ue | pozwany |
Przepisy (1)
Główne
TFUE art. 263 § 4
Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej
Skarga o stwierdzenie nieważności jest dopuszczalna tylko w odniesieniu do aktów, których adresatem jest skarżący, lub które dotyczą go indywidualnie i bezpośrednio.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Brak interesu prawnego skarżącego, ponieważ nie jest on adresatem zaskarżonych aktów ani nie dotyczy go on indywidualnie i bezpośrednio.
Godne uwagi sformułowania
Brak interesu prawnego nie będący ani adresatem zaskarżonych aktów, ani osobą lub podmiotem, którego akty te dotyczą indywidulanie lub bezpośrednio
Skład orzekający
prezes
sędzia
sędzia
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Dopuszczalność skargi o stwierdzenie nieważności w kontekście środków ograniczających i wymogu posiadania interesu prawnego."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji braku indywidualnego i bezpośredniego dotknięcia przez akt.
Wartość merytoryczna
Ocena: 4/10
Sprawa dotyczy ważnego zagadnienia dopuszczalności skargi w kontekście sankcji UE, ale rozstrzygnięcie jest proceduralne i nie wnosi nowej wykładni prawa.
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI