T-536/22
Podsumowanie
Sąd oddalił skargę organizacji Pesticide Action Network Europe (PAN Europe) na decyzję Komisji Europejskiej odrzucającą wniosek o wszczęcie wewnętrznej procedury odwoławczej dotyczącej rozporządzenia wykonawczego w sprawie odnowienia zatwierdzenia substancji czynnej cypermetryna.
Organizacja PAN Europe zaskarżyła decyzję Komisji Europejskiej, która oddaliła jej wniosek o wszczęcie wewnętrznej procedury odwoławczej dotyczącej rozporządzenia wykonawczego w sprawie odnowienia zatwierdzenia substancji czynnej cypermetryna. Skarżąca zarzucała naruszenie zasady ostrożności i obowiązku zapewnienia wysokiego poziomu ochrony środowiska. Sąd uznał skargę za niedopuszczalną, oddalając zarzuty dotyczące roli Komisji jako podmiotu zarządzającego ryzykiem, zasady ostrożności oraz roli państw członkowskich.
Sąd UE oddalił skargę organizacji Pesticide Action Network Europe (PAN Europe) przeciwko Komisji Europejskiej, dotyczącą decyzji odrzucającej wniosek o wszczęcie wewnętrznej procedury odwoławczej w sprawie rozporządzenia wykonawczego odnawiającego zatwierdzenie substancji czynnej cypermetryna. PAN Europe zarzucała naruszenie zasady ostrożności i obowiązku ochrony środowiska. Sąd rozpatrzył kwestie proceduralne, w tym początek biegu terminu do wniesienia skargi oraz zasadę zgodności między wnioskiem o procedurę odwoławczą a samą skargą. Analizując merytorycznie zarzuty skarżącej, Sąd odniósł się do roli Komisji jako podmiotu zarządzającego ryzykiem, podkreślając, że choć Komisja musi uwzględniać oceny naukowe EFSA, nie jest nimi związana w sposób bezwzględny, a jej uprawnienia dyskrecjonalne są ograniczone przepisami prawa i zasadą ostrożności. Sąd uznał, że identyfikacja obszarów budzących obawy przez EFSA nie pozbawia Komisji uprawnień do zarządzania ryzykiem, pod warunkiem przestrzegania kryteriów zatwierdzenia i zasady ostrożności. Odnosząc się do roli państw członkowskich, Sąd stwierdził, że Komisja prawidłowo wskazała na ich kompetencje w zakresie udzielania zezwoleń na środki ochrony roślin, w tym na obowiązek oceny porównawczej dla substancji kwalifikujących się do zastąpienia. Sąd oddalił wszystkie zarzuty skarżącej, uznając skargę za bezzasadną i obciążając PAN Europe kosztami postępowania.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (3)
Odpowiedź sądu
Tak, Komisja jako podmiot zarządzający ryzykiem nie jest zobowiązana do bezwzględnego stosowania się do wniosków oceny naukowej, ale musi je uwzględnić. Może podejmować decyzje w oparciu o szerszy zakres czynników, w tym zarządzać ryzykiem poprzez nałożenie środków ograniczających, pod warunkiem przestrzegania kryteriów zatwierdzenia i zasady ostrożności.
Uzasadnienie
Sąd wyjaśnił, że zasada ostrożności i przepisy rozporządzenia nr 1107/2009 przyznają Komisji szerokie uprawnienia dyskrecjonalne w zarządzaniu ryzykiem. Identyfikacja przez EFSA obszarów budzących obawy nie pozbawia Komisji tych uprawnień, o ile środki ograniczające ryzyko zapewniają zgodność z kryteriami zatwierdzenia i są proporcjonalne. Komisja może odnowić zatwierdzenie, jeśli wykaże, że ryzyko jest dopuszczalne przy zastosowaniu odpowiednich środków.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
oddalono_skarge
Strona wygrywająca
pozwana (Komisja Europejska)
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| Pesticide Action Network Europe (PAN Europe) | inne | skarżący |
| Komisja Europejska | instytucja_ue | pozwana |
Przepisy (17)
Główne
TFUE art. 263
Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej
Dotyczy terminu do wniesienia skargi.
TFUE art. 114 § ust. 3
Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej
Obowiązek Komisji przyjmowania wysokiego poziomu ochrony środowiska w swoich wnioskach dotyczących rynku wewnętrznego.
TFUE art. 191 § ust. 1 i 2
Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej
Cel polityki Unii w dziedzinie ochrony środowiska, w tym zasada ostrożności.
Rozporządzenie (WE) nr 1367/2006 art. 10 § ust. 1
Uprawnienie organizacji pozarządowych do wszczęcia wewnętrznej procedury odwoławczej.
Rozporządzenie (WE) nr 1367/2006 art. 12
Możliwość wniesienia skargi do sądu po odpowiedzi na wniosek o procedurę odwoławczą.
Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1107/2009 art. 4
Kryteria zatwierdzania substancji czynnych.
Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1107/2009 art. 50
Ocena porównawcza dla substancji kwalifikujących się do zastąpienia.
Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2021/2049
Dotyczy odnowienia zatwierdzenia substancji czynnej cypermetryna.
Pomocnicze
Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1107/2009 art. 6
Warunki i ograniczenia zatwierdzenia, w tym środki ograniczające ryzyko.
Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1107/2009 art. 40 i nast.
Zasada wzajemnego uznawania zezwoleń.
Rozporządzenie Rady nr 1 z dnia 15 kwietnia 1958 r. art. 2
System językowy instytucji UE.
Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 540/2011
Wykaz zatwierdzonych substancji czynnych.
Rozporządzenie (WE) nr 178/2002 art. 3
Definicja podmiotu zarządzającego ryzykiem.
Rozporządzenie (WE) nr 178/2002 art. 34
Podstawa decyzji w zakresie zarządzania ryzykiem.
Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 844/2012 art. 14 § ust. 1 akapit drugi
Obowiązek Komisji uwzględniania wyników oceny ryzyka.
Karta art. 35
Karta praw podstawowych Unii Europejskiej
Prawo do ochrony zdrowia.
Karta art. 37
Karta praw podstawowych Unii Europejskiej
Wysoki poziom ochrony środowiska.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Komisja, jako podmiot zarządzający ryzykiem, ma uprawnienia dyskrecjonalne w zakresie odnawiania zatwierdzeń substancji czynnych, nawet w obliczu zidentyfikowanych przez EFSA obszarów budzących obawy, pod warunkiem przestrzegania przepisów prawa i zasady ostrożności. Podział kompetencji między Komisją (zatwierdzanie substancji czynnych) a państwami członkowskimi (udzielanie zezwoleń na środki ochrony roślin) jest zgodny z rozporządzeniem nr 1107/2009, a państwa członkowskie mają obowiązek oceny porównawczej dla substancji kwalifikujących się do zastąpienia. Skarga o stwierdzenie nieważności decyzji oddalającej wniosek o procedurę odwoławczą nie może opierać się na nowych argumentach lub dowodach, które nie zostały przedstawione we wniosku o procedurę.
Odrzucone argumenty
Komisja nie może odnawiać zatwierdzeń substancji, które nie spełniają kryteriów określonych w załączniku II do rozporządzenia nr 1107/2009, bez możliwości zastosowania środków ograniczających ryzyko. Komisja naruszyła prawo, przenosząc swoje obowiązki na państwa członkowskie i ignorując potencjalne problemy związane z wzajemnym uznawaniem zezwoleń. Zasada ostrożności wymaga bezwzględnego odrzucenia zatwierdzenia substancji, jeśli istnieją jakiekolwiek wątpliwości co do jej bezpieczeństwa.
Godne uwagi sformułowania
Komisja działa jako podmiot zarządzający ryzykiem w rozumieniu art. 3 rozporządzenia (WE) nr 178/2002. Jako podmiot zarządzający ryzykiem nie jest zobowiązana do zastosowania się w swoich decyzjach regulacyjnych do wniosków wyciągniętych z naukowej oceny ryzyka, lecz że wykorzystuje je jako podstawę do podejmowania świadomych decyzji w zakresie zarządzania ryzykiem. Zasada ostrożności stanowi ogólną zasadę prawa Unii zobowiązującą zainteresowane organy do podjęcia [...] odpowiednich środków w celu zapobieżenia pewnym potencjalnym zagrożeniom. Szerokie uprawnienia dyskrecjonalne Komisji jako podmiotu zarządzającego ryzykiem pozostają obwarowane koniecznością przestrzegania przepisów rozporządzenia nr 1107/2009, w szczególności jego art. 4 w związku z załącznikiem II do tego rozporządzenia, a także zasadą ostrożności.
Skład orzekający
R. da Silva Passos
prezes
I. Reine
sędzia
T. Pynnä
sprawozdawczyni
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Wysoka
Powoływalne dla: "Interpretacja roli Komisji jako podmiotu zarządzającego ryzykiem w procesie zatwierdzania substancji czynnych środków ochrony roślin, zastosowanie zasady ostrożności oraz podział kompetencji między UE a państwami członkowskimi w kontekście rozporządzenia nr 1107/2009."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznego przypadku cypermetryny i procedury odwoławczej w ramach rozporządzenia nr 1367/2006, ale zasady ogólne mają szersze zastosowanie.
Wartość merytoryczna
Ocena: 6/10
Sprawa dotyczy ważnej kwestii bezpieczeństwa środków ochrony roślin i ochrony środowiska, a także relacji między oceną naukową a decyzjami politycznymi. Pokazuje złożoność procesu decyzyjnego w UE.
“Czy nauka zawsze wygrywa? Sąd UE rozstrzyga o losach pestycydów i roli Komisji w zarządzaniu ryzykiem.”
Sektor
rolnictwo
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI