T-535/23
Podsumowanie
Sąd UE oddalił skargę organizacji ekologicznych na decyzję Rady odrzucającą wniosek o dostęp do informacji dotyczących rozporządzenia ws. energii odnawialnej, uznając, że rozporządzenie to nie jest aktem administracyjnym w rozumieniu Konwencji z Aarhus.
Dwie organizacje ekologiczne złożyły skargę do Sądu UE, domagając się stwierdzenia nieważności decyzji Rady, która odrzuciła ich wniosek o dostęp do informacji dotyczących rozporządzenia ws. energii odnawialnej. Skarżące argumentowały, że rozporządzenie to, przyjęte na podstawie art. 122 TFUE, powinno być traktowane jako akt administracyjny w rozumieniu Konwencji z Aarhus, co dawałoby im prawo do procedury odwoławczej. Sąd UE oddalił skargę, uznając, że rozporządzenie przyjęte przez Radę działającą jako prawodawca, nawet jeśli nie na podstawie zwykłej procedury ustawodawczej, nie jest aktem administracyjnym w rozumieniu Konwencji z Aarhus.
Skarga organizacji ekologicznych CEE Bankwatch Network i Ökobüro – Allianz der Umweltbewegung została skierowana przeciwko Radzie Unii Europejskiej w związku z decyzją odrzucającą ich wniosek o wszczęcie wewnętrznej procedury odwoławczej dotyczącej rozporządzenia Rady (UE) 2022/2577 ustanawiającego ramy służące przyspieszeniu wdrażania rozwiązań w zakresie energii odnawialnej. Organizacje te, działające na rzecz ochrony środowiska, złożyły wniosek w oparciu o rozporządzenie (WE) nr 1367/2006 (rozporządzenie Aarhus), które zapewnia dostęp do informacji dotyczących środowiska. Kluczowym zagadnieniem było ustalenie, czy rozporządzenie 2022/2577, przyjęte na podstawie art. 122 ust. 1 TFUE w celu zaradzenia kryzysowi energetycznemu, stanowiło „akt administracyjny” w rozumieniu rozporządzenia Aarhus. Rada odrzuciła wniosek, argumentując, że rozporządzenie to, ze względu na jego podstawę prawną i charakter, nie jest aktem administracyjnym, lecz aktem ustawodawczym. Sąd UE, analizując pojęcie „aktu administracyjnego” w kontekście Konwencji z Aarhus i rozporządzenia Aarhus, przyjął wykładnię funkcjonalną. Stwierdził, że rozporządzenie 2022/2577 zostało przyjęte przez Radę działającą jako prawodawca, a zatem nie jest aktem administracyjnym w rozumieniu rozporządzenia Aarhus. W konsekwencji, skarga została oddalona jako niedopuszczalna, a organizacje ekologiczne obciążone kosztami postępowania.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Nie, rozporządzenie 2022/2577 nie stanowi aktu administracyjnego w rozumieniu rozporządzenia Aarhus, ponieważ zostało przyjęte przez Radę działającą jako prawodawca.
Uzasadnienie
Sąd UE dokonał wykładni pojęcia „aktu administracyjnego” w rozumieniu rozporządzenia Aarhus, uwzględniając jego brzmienie, kontekst oraz cel, a także postanowienia Konwencji z Aarhus. Stwierdzono, że pojęcie „władzy ustawodawczej” w rozumieniu Konwencji z Aarhus nie ogranicza się wyłącznie do aktów przyjętych w ramach zwykłej lub specjalnej procedury ustawodawczej zgodnie z art. 289 TFUE. Rozporządzenie 2022/2577, przyjęte przez Radę na podstawie art. 122 ust. 1 TFUE, zostało uznane za akt przyjęty w ramach działalności ustawodawczej, a zatem nie jest aktem administracyjnym.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
oddalono_skarge
Strona wygrywająca
Rada Unii Europejskiej
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| CEE Bankwatch Network z.s. | inne | skarżący |
| Ökobüro – Allianz der Umweltbewegung | inne | skarżący |
| Rada Unii Europejskiej | instytucja_ue | pozwana |
| Komisja Europejska | instytucja_ue | interwenient |
Przepisy (13)
Główne
TFUE art. 263
Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej
Podstawa prawna skargi o stwierdzenie nieważności.
TFUE art. 122 § 1
Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej
Podstawa prawna przyjęcia rozporządzenia 2022/2577.
rozporządzenie Aarhus art. 10 § 1
Rozporządzenie (WE) nr 1367/2006
Reguluje wniosek o wszczęcie wewnętrznej procedury odwoławczej dotyczącej aktów administracyjnych.
rozporządzenie Aarhus art. 2 § 1 lit. g)
Rozporządzenie (WE) nr 1367/2006
Definicja „aktu administracyjnego”.
rozporządzenie Aarhus art. 2 § 1 lit. c)
Rozporządzenie (WE) nr 1367/2006
Definicja „instytucji lub organu Unii” wykluczająca działanie jako władza sądownicza lub ustawodawcza.
Konwencja z Aarhus art. 9 § 3
Konwencja z Aarhus
Zapewnia dostęp do procedury umożliwiającej kwestionowanie działań naruszających prawo ochrony środowiska.
Konwencja z Aarhus art. 2 § 2
Konwencja z Aarhus
Wyłącza z zakresu stosowania konwencji akty o charakterze ustawodawczym.
Pomocnicze
TFUE art. 289
Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej
Definiuje akty ustawodawcze i wykonawcze.
Dyrektywa 2011/92/UE
Dotyczy oceny skutków wywieranych przez niektóre przedsięwzięcia na środowisko.
Dyrektywa Rady 92/43/EWG art. 12 § 1
Dotyczy ochrony siedlisk przyrodniczych oraz dzikiej fauny i flory.
Dyrektywa 2009/147/WE art. 5
Dotyczy ochrony dzikiego ptactwa.
TUE art. 16 § 1
Traktat o Unii Europejskiej
Określa status Rady jako instytucji posiadającej funkcje ustawodawcze.
TFUE art. 291 § 2
Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej
Dotyczy powierzania uprawnień wykonawczych.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Rozporządzenie 2022/2577, przyjęte na podstawie art. 122 ust. 1 TFUE, zostało przyjęte przez Radę działającą jako prawodawca, a zatem nie jest aktem administracyjnym w rozumieniu rozporządzenia Aarhus. Pojęcie „władzy ustawodawczej” w rozumieniu Konwencji z Aarhus nie ogranicza się wyłącznie do aktów przyjętych w ramach zwykłej lub specjalnej procedury ustawodawczej zgodnie z art. 289 TFUE. Wykładnia funkcjonalna pojęcia „władzy ustawodawczej” jest właściwa dla stosowania Konwencji z Aarhus.
Odrzucone argumenty
Rozporządzenie 2022/2577, niebędące aktem ustawodawczym w rozumieniu art. 289 TFUE, powinno być traktowane jako akt administracyjny w rozumieniu rozporządzenia Aarhus. Rozporządzenie 2022/2577, przyjęte na podstawie art. 122 ust. 1 TFUE, stanowiło akt ustawodawczy w rozumieniu Konwencji z Aarhus, ale nie było przyjęte w ramach procedury ustawodawczej z art. 289 TFUE, co czyniło je przedmiotem procedury odwoławczej. Art. 122 ust. 1 TFUE nie stanowił stosownej podstawy prawnej dla przyjęcia rozporządzenia 2022/2577. Zaskarżona decyzja była obarczona oczywistym błędem w ocenie.
Godne uwagi sformułowania
rozporządzenie 2022/2577 nie stanowi aktu administracyjnego w rozumieniu art. 2 ust. 1 lit. g) rozporządzenia Aarhus interpretowanego w świetle konwencji z Aarhus. pojęcie „władzy ustawodawczej”, o którym mowa w art. 2 ust. 1 lit. c) rozporządzenia Aarhus, nie można interpretować w ten sposób, że obejmuje ono wyłącznie akty, które zostały przyjęte w drodze zwykłej lub specjalnej procedury ustawodawczej zgodnie z art. 289 ust. 1 i 2 TFUE. przyjmowanie istotnych norm w danej dziedzinie jest zastrzeżone do kompetencji prawodawcy Unii.
Skład orzekający
L. Truchot
prezes
H. Kanninen
sędzia
M. Sampol Pucurull
sprawozdawca
T. Perišin
sędzia
H. Cassagnabère
sędzia
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Wysoka
Powoływalne dla: "Interpretacja pojęcia „aktu administracyjnego” w kontekście dostępu do informacji o środowisku i roli prawodawcy w UE."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji przyjęcia aktu prawnego na podstawie art. 122 TFUE i jego relacji z rozporządzeniem Aarhus.
Wartość merytoryczna
Ocena: 7/10
Sprawa dotyczy ważnego zagadnienia dostępu do informacji o środowisku w kontekście pilnych działań legislacyjnych UE w dziedzinie energii, co jest aktualnym tematem.
“Czy pilne przepisy dotyczące energii odnawialnej mogą ograniczać dostęp do informacji o środowisku? Sąd UE rozstrzyga.”
Sektor
energia
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI