T-530/19
Podsumowanie
Sąd odrzucił skargę spółki Nord Stream AG na dyrektywę UE dotyczącą rynku gazu, uznając ją za niedopuszczalną z powodu braku bezpośredniego i indywidualnego oddziaływania na skarżącą.
Spółka Nord Stream AG wniosła skargę o stwierdzenie nieważności dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2019/692, która zmieniła dyrektywę 2009/73 dotyczącą rynku wewnętrznego gazu ziemnego. Skarżąca kwestionowała nowy art. 49a ust. 3 tej dyrektywy, dotyczący terminu przyznawania odstępstw od niektórych przepisów. Sąd uznał skargę za niedopuszczalną, stwierdzając, że dyrektywa nie dotyczy skarżącej bezpośrednio ani indywidualnie, ponieważ jej skutki prawne zależą od przepisów krajowych państw członkowskich, a sama skarżąca nie wykazała szczególnych cech odróżniających ją od innych podmiotów.
Spółka Nord Stream AG, operator gazociągu Nord Stream, zaskarżyła dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2019/692, która wprowadziła zmiany do dyrektywy 2009/73 dotyczącej wspólnych zasad rynku wewnętrznego gazu ziemnego. Zmiany te miały na celu objęcie dyrektywą 2009/73 również linii przesyłowych gazu do i z państw trzecich oraz wprowadzenie możliwości przyznawania odstępstw od niektórych przepisów. Skarżąca domagała się stwierdzenia częściowej nieważności dyrektywy w zakresie, w jakim wprowadzała ona nowy art. 49a ust. 3, określający termin 24 maja 2020 r. na przyjmowanie decyzji w sprawie odstępstw. Sąd (ósma izba) rozpoznał zarzuty niedopuszczalności podniesione przez Parlament Europejski i Radę Unii Europejskiej. Sąd stwierdził, że zaskarżona dyrektywa, będąca aktem ustawodawczym przyjętym w zwykłej procedurze ustawodawczej, nie dotyczy skarżącej bezpośrednio ani indywidualnie. Bezpośrednie oddziaływanie na skarżącą mogłyby wywołać jedynie przepisy krajowe państw członkowskich, które miały transponować dyrektywę, a nie sama dyrektywa. Ponadto, skarżąca nie wykazała, aby dyrektywa dotyczyła jej indywidualnie, mimo że należała do ograniczonego kręgu operatorów istniejących gazociągów łączących UE z państwami trzecimi. Sąd podkreślił, że stosowanie dyrektywy wynika z obiektywnej sytuacji prawnej i faktycznej, a nie ze szczególnych cech skarżącej. W konsekwencji, skarga została odrzucona jako niedopuszczalna, a skarżąca została obciążona kosztami postępowania.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Nie, skarga jest niedopuszczalna, ponieważ dyrektywa nie dotyczy skarżącej bezpośrednio ani indywidualnie.
Uzasadnienie
Sąd uznał, że dyrektywa jako akt ustawodawczy nie wywołuje bezpośrednich skutków prawnych dla skarżącej, gdyż jej zastosowanie zależy od przepisów krajowych państw członkowskich. Ponadto, skarżąca nie wykazała, aby dyrektywa dotyczyła jej indywidualnie ze względu na szczególne cechy odróżniające ją od innych podmiotów, mimo że należała do ograniczonej grupy operatorów istniejących gazociągów.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
inne
Strona wygrywająca
pozwani (Parlament Europejski i Rada UE)
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| Nord Stream AG | spolka | skarżący |
| Parlament Europejski | instytucja_ue | pozwany |
| Rada Unii Europejskiej | instytucja_ue | pozwany |
| Rzeczpospolita Polska | panstwo_czlonkowskie | interwenient |
| Komisja Europejska | instytucja_ue | interwenient |
| Republika Litewska | panstwo_czlonkowskie | interwenient |
| Republika Estońska | panstwo_czlonkowskie | interwenient |
| Republika Łotewska | panstwo_czlonkowskie | interwenient |
Przepisy (12)
Główne
TFUE art. 263 § akapit czwarty
Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej
Określa warunki dopuszczalności skargi o stwierdzenie nieważności wnoszonej przez osoby fizyczne lub prawne, wymagając bezpośredniego i indywidualnego oddziaływania aktu.
Dyrektywa (UE) 2019/692 art. 1
Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2019/692
Zmienia dyrektywę 2009/73/WE, wprowadzając m.in. art. 49a.
Dyrektywa (UE) 2019/692 art. art. 49a § ust. 1
Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2019/692
Możliwość przyznania odstępstw od przepisów dyrektywy 2009/73 dla linii przesyłowych gazu do i z państw trzecich.
Dyrektywa (UE) 2019/692 art. art. 49a § ust. 3 zdanie pierwsze
Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2019/692
Termin na przyjmowanie decyzji w sprawie odstępstw (do 24 maja 2020 r.).
Pomocnicze
TFUE art. 288 § akapit trzeci
Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej
Definiuje dyrektywę jako akt wiążący państwa członkowskie co do rezultatu, pozostawiając im swobodę wyboru formy i środków wykonania.
TFUE art. 194 § ust. 2
Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej
Podstawa prawna przyjęcia zaskarżonej dyrektywy w ramach zwykłej procedury ustawodawczej.
TFUE art. 294
Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej
Opisuje zwykłą procedurę ustawodawczą.
Dyrektywa 2009/73/WE art. 36
Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/73/WE
Dotyczy możliwości zwolnienia infrastruktury gazowej z niektórych obowiązków.
Dyrektywa 2009/73/WE art. 9
Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/73/WE
Obowiązek rozdziału systemów przesyłowych i operatorów.
Dyrektywa 2009/73/WE art. 32
Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/73/WE
Obowiązek dostępu stron trzecich do gazociągu.
Dyrektywa 2009/73/WE art. 41 § ust. 1 i 6
Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/73/WE
Obowiązki taryfowe.
Dyrektywa (UE) 2019/692 art. 2
Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2019/692
Określa termin transpozycji dyrektywy przez państwa członkowskie.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Zaskarżona dyrektywa nie dotyczy skarżącej bezpośrednio, ponieważ jej skutki prawne zależą od przepisów krajowych państw członkowskich. Zaskarżona dyrektywa nie dotyczy skarżącej indywidualnie, ponieważ jej zastosowanie wynika z obiektywnej sytuacji prawnej i faktycznej, a nie ze szczególnych cech odróżniających skarżącą od innych podmiotów.
Odrzucone argumenty
Zaskarżona dyrektywa dotyczy skarżącej bezpośrednio, ponieważ wprowadza nowe obowiązki prawne, które wpłyną na jej działalność. Zaskarżona dyrektywa dotyczy skarżącej indywidualnie, ponieważ należy ona do ograniczonego kręgu pięciu operatorów gazociągów, na które dyrektywa ma szczególny wpływ.
Godne uwagi sformułowania
nie wykazała ona, że ma legitymację procesową do wniesienia skargi o stwierdzenie częściowej nieważności zaskarżonej dyrektywy. nie może tworzyć samoistnie obowiązków po stronie jednostki, a zatem organy krajowe nie mogą powoływać się na dyrektywę jako taką wobec operatorów w braku wcześniejszego przyjęcia przez te organy przepisów transponujących daną dyrektywę. okoliczność, że zaskarżona dyrektywa ma regulować jedynie ograniczoną liczbę podmiotów, zidentyfikowanych lub możliwych do zidentyfikowania w chwili przyjęcia tej dyrektywy, nie pozwala uznać, że rzeczona dyrektywa dotyczyła tych podmiotów indywidualnie, tak jak adresatów tego aktu lub adresatów decyzji indywidualnych.
Skład orzekający
J. Svenningsen
prezes
R. Barents
sędzia
C. MacEochaidh
sędzia
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Wysoka
Powoływalne dla: "Dopuszczalność skargi o stwierdzenie nieważności aktów prawa UE, w szczególności dyrektyw, przez osoby fizyczne lub prawne, które nie są ich bezpośrednimi adresatami. Kryteria bezpośredniego i indywidualnego oddziaływania aktu UE."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji operatorów infrastruktury gazowej łączącej UE z państwami trzecimi, ale zasady dotyczące dopuszczalności skarg są uniwersalne.
Wartość merytoryczna
Ocena: 6/10
Sprawa dotyczy ważnego aspektu prawa UE – dopuszczalności skarg indywidualnych na akty prawne, co jest kluczowe dla prawników. Choć fakty są specyficzne dla sektora energetycznego, zasady prawne mają szersze zastosowanie.
“Kiedy możesz pozwać UE? Sąd wyjaśnia, dlaczego operator gazociągu Nord Stream nie mógł zaskarżyć unijnej dyrektywy.”
Sektor
energia
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI