T-455/17

Sąd2021-07-07
cjeusankcjeśrodki ograniczające wobec IranuWysokasad_ogolny
sankcjeIranodpowiedzialność pozaumownaprzedawnienieochrona sądowaWPZiBTSUESąd

Podsumowanie

Sąd oddalił skargę o odszkodowanie Naser Bateni przeciwko Radzie UE, uznając roszczenie za przedawnione w części i niezasadne w pozostałej, ze względu na brak wystarczająco istotnego naruszenia prawa.

Skarżący, Naser Bateni, domagał się odszkodowania od Rady UE za szkody rzekomo poniesione w wyniku umieszczenia go na listach sankcyjnych związanych z irańskim programem nuklearnym. Sąd uznał część roszczenia za przedawnioną, a pozostałą część za niezasadną, stwierdzając brak wystarczająco istotnego naruszenia prawa przez Radę. Sąd podkreślił, że Rada dysponowała poszlakami uzasadniającymi sankcje, a jej działania mieściły się w granicach ostrożności.

Skarżący, Naser Bateni, obywatel Iranu zamieszkały w Niemczech, wniósł skargę o odszkodowanie przeciwko Radzie Unii Europejskiej, domagając się zadośćuczynienia za krzywdę wynikającą z wielokrotnego umieszczenia jego nazwiska na listach sankcyjnych związanych z irańskim programem nuklearnym. Skarga opierała się na zarzutach wystarczająco istotnego naruszenia materialnych przesłanek umieszczenia w wykazie, prawa do skutecznej ochrony sądowej oraz praw podstawowych do poszanowania życia prywatnego, ochrony danych, wolności gospodarczej i prawa własności. Rada podniosła zarzut przedawnienia części roszczenia, argumentując, że bieg terminu rozpoczął się wraz z przyjęciem aktów prawnych nakładających sankcje. Sąd uznał, że roszczenie dotyczące pierwszego umieszczenia w wykazie uległo przedawnieniu, ponieważ wniosek o odszkodowanie został złożony po upływie pięciu lat od wystąpienia skutków prawnych. W odniesieniu do drugiego i trzeciego umieszczenia w wykazach, sąd uznał skargę za złożoną w terminie. Jednakże, analizując zarzuty dotyczące naruszenia prawa, Sąd stwierdził, że Rada dysponowała poszlakami uzasadniającymi umieszczenie skarżącego na listach sankcyjnych, w tym jego związki z IRISL i działalność w ramach HTTS. Sąd podkreślił, że ocena wystarczająco istotnego naruszenia musi uwzględniać moment przyjęcia aktu oraz zakres swobody decyzyjnej instytucji, zwłaszcza w kontekście środków ograniczających. Sąd oddalił zarzut naruszenia prawa do skutecznej ochrony sądowej, wskazując, że skarżący miał możliwość kwestionowania sankcji i doprowadził do stwierdzenia ich nieważności. Zarzuty dotyczące naruszenia praw podstawowych zostały odrzucone jako niedopuszczalne z powodu braku wystarczającego uzasadnienia w skardze. W konsekwencji, Sąd oddalił skargę w całości, obciążając skarżącego kosztami postępowania.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (5)

Odpowiedź sądu

Tak, Sąd jest właściwy do orzekania w przedmiocie skargi o odszkodowanie i zadośćuczynienie w zakresie, w jakim skarga ta zmierza do uzyskania odszkodowania za szkodę lub krzywdę, jakie miały zostać poniesione z powodu środków ograniczających przyjętych wobec osób fizycznych lub prawnych i przewidzianych w decyzjach WPZiB.

Uzasadnienie

Zasada skutecznej ochrony sądowej wymaga, aby TSUE mógł orzekać w przedmiocie skargi o odszkodowanie lub zadośćuczynienie wniesionej przez osoby lub podmioty, do których skierowane są środki ograniczające, w celu uzyskania odszkodowania za szkody lub krzywdy spowodowane tymi środkami.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

inne

Strona wygrywająca

Rada Unii Europejskiej

Strony

NazwaTypRola
Naser Bateniosoba_fizycznaskarżący
Rada Unii Europejskiejinstytucja_uepozwana
Komisja Europejskainstytucja_ueinterwenient

Przepisy (7)

Główne

TFUE art. 268

Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej

TFUE art. 340

Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej

Statut TSUE art. 46

Statut Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej

Określa pięcioletni termin przedawnienia dla roszczeń odszkodowawczych.

Statut TSUE art. 53 § 1

Statut Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej

Stosowanie art. 46 do postępowań przed Sądem.

Regulamin postępowania art. 76 § d

Regulamin postępowania przed Sądem

Wymogi dotyczące treści skargi, w tym zwięzłe omówienie zarzutów.

Regulamin postępowania art. 134 § 1

Regulamin postępowania przed Sądem

Obciążenie kosztami strony przegrywającej.

Regulamin postępowania art. 138 § 1

Regulamin postępowania przed Sądem

Pokrywanie własnych kosztów przez interwenientów.

Argumenty

Skuteczne argumenty

Część roszczenia odszkodowawczego uległa przedawnieniu. Rada dysponowała poszlakami uzasadniającymi umieszczenie skarżącego na listach sankcyjnych. Działania Rady mieściły się w granicach ostrożności i nie stanowiły rażącego naruszenia prawa. Prawo do skutecznej ochrony sądowej nie zostało naruszone, gdyż skarżący miał możliwość kwestionowania sankcji. Zarzuty dotyczące naruszenia praw podstawowych były niedopuszczalne z powodu braku uzasadnienia.

Odrzucone argumenty

Rada naruszyła obowiązek weryfikacji stanu faktycznego i przedstawienia dowodów. Rada dopuściła się oczywistego błędu w ocenie. Naruszenie prawa do skutecznej ochrony sądowej. Naruszenie praw podstawowych do poszanowania życia prywatnego i rodzinnego, ochrony danych, wolności gospodarczej i prawa własności. Roszczenie odszkodowawcze nie uległo przedawnieniu.

Godne uwagi sformułowania

zasada skutecznej ochrony sądowej osób lub podmiotów, do których skierowane są środki ograniczające, wymaga, w celu zapewnienia pełnej ochrony, aby Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej mógł orzekać w przedmiocie skargi o odszkodowanie lub zadośćuczynienie roszczenia wynikające z odpowiedzialności pozaumownej Unii ulegają przedawnieniu z upływem pięciu lat po zaistnieniu zdarzenia stanowiącego podstawę tej odpowiedzialności stwierdzenie niezgodności z prawem aktu prawnego Unii, jakkolwiek godne ubolewania, nie jest wystarczające, by uznać, że została spełniona przesłanka powstania odpowiedzialności pozaumownej Unii dotycząca bezprawności zachowania zarzucanego instytucjom niezwykle istotne naruszenie normy prawnej mającej na celu przyznanie praw jednostkom organ administracji działający ze zwykłą ostrożnością i starannością nie dopuściłby się go w podobnych okolicznościach

Skład orzekający

H. Kanninen

prezes

M. Jaeger

sędzia

O. Porchia

sprawozdawca

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Wysoka

Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów dotyczących odpowiedzialności pozaumownej Unii, przedawnienia roszczeń odszkodowawczych, wymogów dotyczących wystarczająco istotnego naruszenia prawa w kontekście środków ograniczających oraz oceny dowodów przez instytucje UE."

Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji związanej z sankcjami wobec Iranu, jednak zasady prawne są uniwersalne dla odpowiedzialności pozaumownej UE.

Wartość merytoryczna

Ocena: 6/10

Sprawa dotyczy sankcji UE i odpowiedzialności odszkodowawczej, co jest istotne dla prawników specjalizujących się w prawie UE i handlu międzynarodowym. Pokazuje złożoność dowodzenia naruszeń prawa przez instytucje UE.

Czy UE musi płacić odszkodowania za błędne sankcje? Sąd rozstrzyga sprawę Naser Bateni.

Sektor

sankcje

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI