T-42/21 RENV

Sąd2023-10-13
cjeuprawo_ue_ogolneprawa_podstawoweWysokasad_ogolny
skarga o stwierdzenie nieważnościrezolucja Parlamentu EuropejskiegoaborcjaPolskapraworządnośćprawa kobietdopuszczalność skargiTSUE

Podsumowanie

Sąd UE odrzucił skargę Fundacji Ordo Iuris na rezolucję Parlamentu Europejskiego dotyczącą aborcji w Polsce, uznając ją za akt niepodlegający zaskarżeniu.

Fundacja Instytut na rzecz Kultury Prawnej Ordo Iuris wniosła skargę o stwierdzenie nieważności rezolucji Parlamentu Europejskiego z listopada 2020 r. w sprawie faktycznego zakazu aborcji w Polsce. Parlament Europejski w rezolucji wyraził swoje stanowisko polityczne, potępiając orzeczenie polskiego Trybunału Konstytucyjnego i wzywając do działań w celu ochrony praworządności i praw podstawowych kobiet. Sąd UE, rozpatrując wniosek Parlamentu o odrzucenie skargi jako niedopuszczalnej, uznał, że rezolucja, mimo krytyki pod adresem skarżącej, nie wywołuje wiążących skutków prawnych i nie może być przedmiotem skargi o stwierdzenie nieważności na podstawie art. 263 TFUE.

Fundacja Instytut na rzecz Kultury Prawnej Ordo Iuris złożyła skargę do Sądu UE, domagając się stwierdzenia nieważności rezolucji Parlamentu Europejskiego z dnia 26 listopada 2020 r. w sprawie faktycznego zakazu aborcji w Polsce. Skarżąca argumentowała, że rezolucja, mimo braku formalnych skutków prawnych, wywołuje skutki prawne w ramach 'global governance', może wpływać na decyzje ustawodawcze i wykonawcze, a także narusza jej dobra osobiste, dobre imię i renomę. Parlament Europejski wniósł o odrzucenie skargi jako niedopuszczalnej, twierdząc, że rezolucja jest jedynie polityczną deklaracją, niepodlegającą zaskarżeniu na podstawie art. 263 TFUE. Sąd UE, rozpatrując sprawę w pierwszej kolejności pod kątem dopuszczalności, stwierdził, że zaskarżona rezolucja, mimo że zawiera krytyczne uwagi pod adresem skarżącej (w motywie W), nie wywołuje wiążących skutków prawnych. Sąd podkreślił, że forma aktu nie jest decydująca, lecz jego istota, a w tym przypadku rezolucja stanowiła wyraz stanowiska politycznego Parlamentu i zawierała niewiążące wezwania do działania. Sąd odwołał się do utrwalonego orzecznictwa, zgodnie z którym skarga o stwierdzenie nieważności przysługuje na akty zmierzające do wywołania wiążących skutków prawnych, które mogą naruszyć interesy strony. Ponieważ rezolucja nie spełniała tego kryterium, Sąd odrzucił skargę jako niedopuszczalną, obciążając skarżącą kosztami postępowania.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (3)

Odpowiedź sądu

Nie, rezolucja Parlamentu Europejskiego, która stanowi wyraz stanowiska politycznego i zawiera niewiążące wezwania do działania, nie wywołuje wiążących skutków prawnych i nie może być przedmiotem skargi o stwierdzenie nieważności na podstawie art. 263 TFUE.

Uzasadnienie

Sąd zbadał istotę rezolucji, biorąc pod uwagę jej brzmienie, treść i kontekst. Stwierdził, że użyte sformułowania mają charakter niewiążących wezwań do działania, a sama rezolucja nie nakłada żadnych obowiązków na adresatów. Nawet krytyczne uwagi pod adresem skarżącej zawarte w motywach nie stanowią niezbędnego wsparcia dla sentencji, która sama w sobie nie wywołuje skutków prawnych. Rezolucja została uchwalona na podstawie regulaminu Parlamentu jako wyraz stanowiska politycznego, a nie w ramach procedury prowadzącej do przyjęcia prawnie wiążącego aktu.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

inne

Strona wygrywająca

pozwany (Parlament Europejski)

Strony

NazwaTypRola
Fundacja Instytut na rzecz Kultury Prawnej Ordo Iurisinneskarżący
Parlament Europejskiinstytucja_uepozwany

Przepisy (4)

Główne

TFUE art. 263

Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej

Skarga o stwierdzenie nieważności przysługuje na każdy akt instytucji, który zmierza do wywołania wiążących skutków prawnych mogących naruszyć interesy strony skarżącej poprzez istotną zmianę jej sytuacji prawnej.

Pomocnicze

TFUE art. 340 § akapit drugi

Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej

Skarga o stwierdzenie odpowiedzialności pozaumownej przysługuje podmiotom, których interesy zostały naruszone przez środek niewywołujący wiążących skutków prawnych, jeśli środek ten może prowadzić do powstania odpowiedzialności Unii.

TUE art. 7 § ust. 1

Traktat o Unii Europejskiej

Procedura dotycząca naruszenia praw podstawowych w państwie członkowskim.

Karta praw podstawowych art. 47 § akapit pierwszy

Karta praw podstawowych Unii Europejskiej

Prawo do skutecznej ochrony sądowej.

Argumenty

Skuteczne argumenty

Zaskarżona rezolucja nie jest aktem podlegającym zaskarżeniu na podstawie art. 263 TFUE, ponieważ nie wywołuje wiążących skutków prawnych. Rezolucja stanowi jedynie wyraz stanowiska politycznego Parlamentu i zawiera niewiążące wezwania do działania. Nawet jeśli uwagi w rezolucji naruszają dobra osobiste skarżącej, nie czyni to aktu zaskarżalnym, jeśli nie wywołuje on wiążących skutków prawnych.

Odrzucone argumenty

Zaskarżona rezolucja jest aktem zaskarżalnym, który dotyczy skarżącej bezpośrednio i indywidualnie. Rezolucja jest aktem regulacyjnym, który dotyczy skarżącej bezpośrednio i nie wymaga środków wykonawczych. Rezolucja wywołuje wiążące skutki prawne w ramach 'global governance', wpływa na decyzje ustawodawcze/wykonawcze, przyznawanie dotacji, kształtowanie prawa międzynarodowego. Rezolucja narusza dobra osobiste skarżącej (dobre imię, reputacja) i może służyć za podstawę niekorzystnych decyzji. Należy rozszerzyć wykładnię pojęcia 'aktów zmierzających do wywarcia skutków prawnych' na akty niewiążące. Prawo do skutecznej ochrony sądowej wymaga niezawężającej wykładni warunku dopuszczalności skargi.

Godne uwagi sformułowania

zaskarżona rezolucja nie jest aktem mogącym być przedmiotem skargi o stwierdzenie nieważności zaskarżona rezolucja zawiera jedynie polityczne deklaracje i nie wywołuje skutków prawnych wobec podmiotów trzecich zaskarżona rezolucja stanowi jedynie pisemny wyraz stanowiska politycznego Parlamentu zaskarżona rezolucja nie wywołuje wiążących skutków prawnych tylko sentencja aktu może wywoływać skutki prawne

Skład orzekający

J. Svenningsen

prezes

C. MacEochaidh

sprawozdawca

M. Stancu

sędzia

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Wysoka

Powoływalne dla: "Ustalenie, kiedy akty instytucji UE, w tym rezolucje Parlamentu, mogą być przedmiotem skargi o stwierdzenie nieważności. Interpretacja pojęcia 'aktów wywołujących skutki prawne' w kontekście art. 263 TFUE. Granice kontroli sądowej nad aktami o charakterze politycznym."

Ograniczenia: Dotyczy specyficznego rodzaju aktu (rezolucja Parlamentu) i konkretnego kontekstu (sytuacja w Polsce). Wymaga analizy treści i kontekstu każdego aktu, aby ocenić jego zaskarżalność.

Wartość merytoryczna

Ocena: 6/10

Sprawa dotyczy ważnej kwestii proceduralnej w prawie UE – co można zaskarżyć do sądu. Dodatkowo, kontekst polityczny związany z prawami reprodukcyjnymi w Polsce nadaje jej szersze znaczenie.

Czy rezolucja Parlamentu UE w sprawie aborcji w Polsce mogła trafić do sądu? Sąd UE odpowiada.

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI