T-42/11

Sąd odrzucił skargę o stwierdzenie nieważności decyzji Komisji dotyczącej żądania zapłaty grzywny, uznając ją za niedopuszczalną, ponieważ pisma wzywające do zapłaty nie są aktami podlegającymi zaskarżeniu.

Skarżąca spółka Universal wniosła skargę o stwierdzenie nieważności decyzji Komisji Europejskiej, która domagała się od niej zapłaty grzywny nałożonej za naruszenie reguł konkurencji na włoskim rynku tytoniowym. Sprawa dotyczyła gwarancji bankowej ustanowionej w imieniu spółki zależnej. Sąd uznał jednak, że pisma Komisji wzywające do zapłaty grzywny wraz z odsetkami nie są aktami podlegającymi zaskarżeniu w trybie skargi o stwierdzenie nieważności, a jedynie aktami przygotowawczymi.

Sprawa T-42/11 dotyczyła skargi o stwierdzenie nieważności wniesionej przez spółkę Universal przeciwko Komisji Europejskiej. Skarżąca kwestionowała decyzje zawarte w pismach Komisji z listopada 2010 r., które wzywały ją do zapłaty grzywny nałożonej na nią oraz jej spółkę zależną Deltafina SpA decyzją z października 2005 r. w związku z naruszeniem art. 81 Traktatu WE (obecnie art. 101 TFUE) na włoskim rynku zakupu i pierwszego przetworzenia surowca tytoniowego. Komisja domagała się zapłaty grzywny wraz z odsetkami za zwłokę, powołując się na gwarancję bankową ustanowioną przez skarżącą na rzecz Deltafina. Sąd pierwszej instancji, rozpatrując skargę, stwierdził jej niedopuszczalność. Uzasadnił to tym, że pisma Komisji wzywające do zapłaty grzywny, nawet z odsetkami, nie wywołują wiążących skutków prawnych dla skarżącej i stanowią jedynie akty przygotowawcze do aktów czysto wykonawczych. W związku z tym nie podlegają one zaskarżeniu w trybie skargi o stwierdzenie nieważności na podstawie art. 263 TFUE. Sąd wskazał, że skarżąca może dochodzić swoich praw w drodze skargi o stwierdzenie odpowiedzialności pozaumownej Unii na podstawie art. 268 i 340 TFUE, jeśli poniesie szkodę.

Zagadnienia prawne (3)

Rozstrzygnięcie

Strony

Przepisy (6)

Argumenty

Informacje dodatkowe

Powiązane tematy