T-413/25VAT aport nieruchomości przekazanie majątku TSUE
Podsumowanie
Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez austriacki Verwaltungsgerichtshof dotyczył wykładni przepisów dyrektywy VAT w sprawie wniesienia przez podatnika F R nieruchomości, które wynajmował i od których odliczał VAT, jako aportu do spółki, której był jedynym wspólnikiem. Austriacki organ podatkowy obciążył ten aport podatkiem VAT, uznając go za odpłatną dostawę towarów. Sąd odsyłający miał wątpliwości, czy takie wniesienie aportu można uznać za odpłatną dostawę towarów (art. 2 ust. 1 lit. a dyrektywy VAT) lub za wykorzystanie towarów do celów innych niż działalność (art. 16 dyrektywy VAT). Ponadto, sąd pytał o możliwość ograniczenia przez państwa członkowskie zasady nieistnienia dostawy w przypadku przekazania majątku (art. 19 dyrektywy VAT) do określonych rodzajów dochodów oraz o bezpośredni skutek tego przepisu. TSUE orzekł, że wniesienie nieruchomości jako aportu do spółki, której podatnik jest jedynym wspólnikiem i nie otrzymuje w zamian nowych udziałów, nie stanowi odpłatnej dostawy towarów w rozumieniu art. 2 ust. 1 lit. a dyrektywy VAT. Uznał również, że takie wniesienie stanowi wykorzystanie towarów do celów innych niż działalność, które można uznać za odpłatną dostawę towarów na podstawie art. 16 dyrektywy VAT. Kluczowe dla sprawy było rozstrzygnięcie dotyczące art. 19 dyrektywy VAT, gdzie TSUE stwierdził, że zasada nieistnienia dostawy w przypadku przekazania całości lub części majątku ma bezpośredni skutek i nie może być ograniczana przez państwa członkowskie poza przypadki przewidziane w art. 19 akapit drugi dyrektywy. Oznacza to, że austriackie przepisy ograniczające tę zasadę do określonych rodzajów dochodów są niezgodne z prawem UE, chyba że ograniczenie to jest uzasadnione.
Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.
Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.
Wartość praktyczna
Siła precedensu: Wysokainterpretacja art. 2, 16 i 19 dyrektywy VAT w kontekście aportu nieruchomości, zasada nieistnienia dostawy w przypadku przekazania majątku, bezpośredni skutek przepisów dyrektyw.
Orzeczenie dotyczy specyficznej sytuacji wniesienia aportu przez jedynego wspólnika bez otrzymania nowych udziałów. Ograniczenia stosowania zasady nieistnienia dostawy muszą być uzasadnione zgodnie z art. 19 akapit drugi dyrektywy.
Zagadnienia prawne (4)
Czy wniesienie nieruchomości zabudowanych, będących przedmiotem najmu podlegającego VAT, jako aportu do spółki, której podatnik jest jedynym wspólnikiem, bez otrzymania nowych udziałów, stanowi odpłatną dostawę towarów w rozumieniu art. 2 ust. 1 lit. a dyrektywy VAT?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, nie stanowi odpłatnej dostawy towarów.
Uzasadnienie
Nie istnieje stosunek prawny wymiany świadczeń wzajemnych, gdzie cena otrzymywana przez dostawcę stanowi rzeczywiste odzwierciedlenie wartości dostarczonego towaru.
Czy wniesienie nieruchomości zabudowanych jako aportu do spółki, której podatnik jest jedynym wspólnikiem, stanowi wykorzystanie towarów do celów innych niż działalność, uznawane za odpłatną dostawę towarów na podstawie art. 16 dyrektywy VAT?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Tak, stanowi takie wykorzystanie.
Uzasadnienie
Wniesienie aportu nastąpiło nieodpłatnie, a VAT od tych nieruchomości podlegał odliczeniu, co spełnia przesłanki z art. 16 dyrektywy VAT.
Czy art. 19 dyrektywy VAT stoi na przeszkodzie przepisom krajowym ograniczającym zasadę nieistnienia dostawy w przypadku przekazania majątku do sytuacji, gdy majątek ten służy uzyskiwaniu określonych rodzajów dochodów?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Tak, stoi na przeszkodzie, chyba że ograniczenie jest uzasadnione zgodnie z art. 19 akapit drugi dyrektywy.
Uzasadnienie
Zasada nieistnienia dostawy jest autonomiczna i nie może być ograniczana przez państwa członkowskie poza przypadki przewidziane w art. 19 akapit drugi dyrektywy, aby zapewnić jednolite stosowanie VAT.
Czy art. 19 akapit pierwszy dyrektywy VAT wywołuje bezpośredni skutek, pozwalając podatnikowi na powołanie się na zasadę nieistnienia dostawy przed sądem krajowym, jeśli prawo krajowe ogranicza jej stosowanie?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Tak, wywołuje bezpośredni skutek.
Uzasadnienie
Przepis jest wystarczająco precyzyjny i bezwarunkowy. Państwo członkowskie nie może powoływać się na ograniczenie, jeśli zostało ono wprowadzone z naruszeniem prawa UE.
Rozstrzygnięcie
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| F R | osoba_fizyczna | skarżący |
| Finanzamt Österreich | organ_krajowy | pozwany |
| R GmbH | spolka | inne |
Przepisy (13)
Główne
Dyrektywa VAT art. 2 § 1 lit. a
Dyrektywa Rady 2006/112/WE z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej
Opodatkowaniu VAT podlegają odpłatne dostawy towarów na terytorium państwa członkowskiego przez podatnika działającego w takim charakterze.
Dyrektywa VAT art. 16 § akapit pierwszy
Dyrektywa Rady 2006/112/WE z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej
Wykorzystanie przez podatnika towarów stanowiących część majątku jego przedsiębiorstwa do celów prywatnych lub innych niż prowadzona działalność, gdy VAT od tych towarów podlegał odliczeniu, jest uznawane za odpłatną dostawę towarów.
Dyrektywa VAT art. 19 § akapit pierwszy
Dyrektywa Rady 2006/112/WE z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej
W przypadku przekazania całości lub części majątku, państwa członkowskie mogą uznać, że dostawa towarów nie miała miejsca, a odbiorca jest następcą prawnym.
Pomocnicze
Dyrektywa VAT art. 19 § akapit drugi
Dyrektywa Rady 2006/112/WE z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej
Państwa członkowskie mogą wyłączyć stosowanie zasady nieistnienia dostawy w celu zapobiegania zakłóceniom konkurencji lub uchylaniu się od opodatkowania.
UStG 1994 art. 1 § ust. 1 pkt 1
Umsatzsteuergesetz 1994
UStG 1994 art. 3 § ust. 2
Umsatzsteuergesetz 1994
UStG 1994 art. 6 § ust. 1 pkt 9 lit. a
Umsatzsteuergesetz 1994
UStG 1994 art. 12 § ust. 3 pkt 1
Umsatzsteuergesetz 1994
UStG 1994 art. 12 § ust. 10
Umsatzsteuergesetz 1994
UmgrStG art. 12 § ust. 1
Umgründungssteuergesetz
UmgrStG art. 12 § ust. 2 pkt 1
Umgründungssteuergesetz
UmgrStG art. 22 § ust. 3
Umgründungssteuergesetz
EStG 1988 art. 2 § ust. 3 pkt 1-3
Einkommensteuergesetz 1988
Argumenty
Skuteczne argumenty
Wniesienie aportu nieruchomości do spółki przez jedynego wspólnika, bez otrzymania nowych udziałów, nie jest odpłatną dostawą towarów. • Zasada nieistnienia dostawy w przypadku przekazania majątku (art. 19 dyrektywy VAT) ma bezpośredni skutek i nie może być ograniczana przez prawo krajowe poza przypadki wskazane w dyrektywie. • Wniesienie aportu nieruchomości stanowi wykorzystanie towarów do celów innych niż działalność, podlegające opodatkowaniu na podstawie art. 16 dyrektywy VAT.
Odrzucone argumenty
Austriackie przepisy ograniczające stosowanie zasady nieistnienia dostawy do określonych rodzajów dochodów są zgodne z prawem UE.
Godne uwagi sformułowania
zasada nieistnienia dostawy stanowi autonomiczne pojęcie prawa Unii • państwo członkowskie nie może powoływać się na fakt, że nie przyjęło przepisów mających zapewnić stosowanie odnośnej zasady wobec podatnika, który jest w stanie udowodnić, że jego sytuacja podatkowa faktycznie wchodzi w zakres jednego z przypadków przewidzianych w dyrektywie
Skład orzekający
M. Sampol Pucurull
prezes
T. Pynnä
sędzia
J. Laitenberger
sędzia
M. Stancu
sędzia
W. Valasidis
sprawozdawca
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Wysoka
Powoływalne dla: "interpretacja art. 2, 16 i 19 dyrektywy VAT w kontekście aportu nieruchomości, zasada nieistnienia dostawy w przypadku przekazania majątku, bezpośredni skutek przepisów dyrektyw."
Ograniczenia: Orzeczenie dotyczy specyficznej sytuacji wniesienia aportu przez jedynego wspólnika bez otrzymania nowych udziałów. Ograniczenia stosowania zasady nieistnienia dostawy muszą być uzasadnione zgodnie z art. 19 akapit drugi dyrektywy.
Wartość merytoryczna
Ocena: 7/10
Sprawa dotyczy ważnych kwestii VAT związanych z przekazaniem majątku, w tym nieruchomości, do spółek, co jest częstą praktyką biznesową. Wykładnia przepisów UE i ich bezpośredni skutek mają istotne znaczenie praktyczne.
“Aport nieruchomości do spółki – czy zawsze zapłacisz VAT? TSUE wyjaśnia kluczowe zasady.”
Sektor
nieruchomości
Twój asystent do analizy prawnej.
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka polskie orzecznictwo i aktualne akty prawne.
- Analiza orzecznictwa i przepisów
- Drafting pism i dokumentów
- Odpowiedzi na pytania prawne
- Pogłębiona analiza z doktryny