T-412/22

Sąd2025-11-19
cjeuochrona_srodowiskasubstancje_chemiczneWysokasad_ogolny
środki ochrony roślindimoksystrobinazatwierdzenie substancji czynnejprzedłużenie zatwierdzeniazasada ostrożnościprawo ochrony środowiskaprocedura odwoławczaTSUESąd UE

Podsumowanie

Sąd stwierdził nieważność decyzji Komisji oddalającej wniosek o wewnętrzną procedurę odwoławczą dotyczącą przedłużenia zatwierdzenia substancji czynnej dimoksystrobina, uznając, że Komisja błędnie zinterpretowała przepisy dotyczące tymczasowego charakteru takich przedłużeń.

Skarżąca, Pesticide Action Network Europe (PAN Europe), wniosła o stwierdzenie nieważności decyzji Komisji oddalającej jej wniosek o wewnętrzną procedurę odwoławczą w sprawie przedłużenia zatwierdzenia substancji czynnej dimoksystrobina. PAN Europe argumentowała, że Komisja błędnie zinterpretowała art. 17 rozporządzenia nr 1107/2009, dopuszczając wielokrotne i długotrwałe przedłużenia zatwierdzenia, co narusza tymczasowy i wyjątkowy charakter tego mechanizmu. Sąd uznał zarzut za zasadny, stwierdzając nieważność decyzji w części dotyczącej dimoksystrobiny, ponieważ Komisja nieprawidłowo zastosowała przepisy, ignorując potrzebę indywidualnej oceny długości przedłużenia i przekraczając rozsądne ramy czasowe.

Sąd Unii Europejskiej rozpatrzył skargę organizacji Pesticide Action Network Europe (PAN Europe) przeciwko decyzji Komisji Europejskiej, która oddaliła wniosek o wszczęcie wewnętrznej procedury odwoławczej dotyczącej przedłużenia zatwierdzenia substancji czynnej dimoksystrobina. Skarżąca zarzuciła Komisji błędną wykładnię art. 17 rozporządzenia (WE) nr 1107/2009, który reguluje przedłużanie okresów zatwierdzenia substancji czynnych. PAN Europe argumentowała, że Komisja dopuściła się systematycznego i nadmiernego przedłużania zatwierdzenia dimoksystrobiny, co naruszało tymczasowy i wyjątkowy charakter mechanizmu przewidzianego w tym przepisie. Sąd, analizując przepisy rozporządzenia nr 1107/2009, w tym zasady ostrożności i szybkości postępowania, a także kontekst prawny i cel tego aktu, uznał, że przedłużenia zatwierdzenia powinny być stosowane w sposób tymczasowy i wyjątkowy, a ich długość powinna być indywidualnie ustalana na podstawie konkretnych okoliczności sprawy. Sąd stwierdził, że Komisja naruszyła te zasady, dopuszczając szóstokrotne przedłużenie zatwierdzenia dimoksystrobiny, co skutkowało łącznym okresem zatwierdzenia przekraczającym szesnaście lat, znacznie dłuższym niż przewidziane ramy czasowe dla procedury odnowienia. W konsekwencji Sąd stwierdził nieważność zaskarżonej decyzji w zakresie, w jakim dotyczyła ona dimoksystrobiny, obciążając Komisję kosztami postępowania.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (1)

Odpowiedź sądu

Nie, Komisja Europejska błędnie zinterpretowała i zastosowała art. 17 rozporządzenia nr 1107/2009, naruszając tymczasowy i wyjątkowy charakter mechanizmu przedłużenia zatwierdzenia oraz wymogi szybkości postępowania.

Uzasadnienie

Sąd uznał, że przedłużenie zatwierdzenia substancji czynnej na mocy art. 17 rozporządzenia nr 1107/2009 ma charakter tymczasowy i wyjątkowy. Długość przedłużenia musi być indywidualnie ustalana i wystarczająca do zakończenia procedury odnowienia, ale nie może być nadmierna. Komisja naruszyła te zasady, dopuszczając wielokrotne i długotrwałe przedłużenia zatwierdzenia dimoksystrobiny, co przekroczyło rozsądne ramy czasowe i podważyło skuteczność systemu odnowienia.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

stwierdzono_niewaznosc

Strona wygrywająca

skarżący

Strony

NazwaTypRola
Pesticide Action Network Europe (PAN Europe)organ_krajowyskarżący
Komisja Europejskainstytucja_uepozwana
Parlament Europejskiinstytucja_ueinterwenient
Rada Unii Europejskiejinstytucja_ueinterwenient
CropLife Europespolkainterwenient

Przepisy (19)

Główne

TFUE art. 263

Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej

Podstawa prawna skargi o stwierdzenie nieważności.

Rozporządzenie nr 1107/2009 art. 17

Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1107/2009

Przepis dotyczący przedłużenia okresu zatwierdzenia substancji czynnych, który był przedmiotem sporu.

Rozporządzenie nr 1367/2006 art. 10 § ust. 1

Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1367/2006

Uprawnienie organizacji pozarządowych do złożenia wniosku o wszczęcie wewnętrznej procedury odwoławczej.

Rozporządzenie nr 1367/2006 art. 12 § ust. 1

Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1367/2006

Możliwość wniesienia skargi do TSUE przez organizację pozarządową.

Pomocnicze

Rozporządzenie nr 1107/2009 art. 4

Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1107/2009

Kryteria zatwierdzenia substancji czynnych.

Rozporządzenie nr 1107/2009 art. 5

Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1107/2009

Ograniczenie okresu zatwierdzenia do dziesięciu lat.

Rozporządzenie nr 1107/2009 art. 14 § ust. 2

Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1107/2009

Okres odnowienia zatwierdzenia nieprzekraczający 15 lat.

Rozporządzenie nr 1107/2009 art. 15

Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1107/2009

Termin składania wniosku o odnowienie.

Rozporządzenie nr 1107/2009 art. 19

Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1107/2009

Uprawnienie Komisji do przyjęcia przepisów wykonawczych.

Rozporządzenie nr 1107/2009 art. 20 § ust. 1

Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1107/2009

Przyjęcie rozporządzenia w sprawie odnowienia zatwierdzenia.

Rozporządzenie nr 1107/2009 art. 24

Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1107/2009

Maksymalny okres odnowienia dla substancji kwalifikujących się do zastąpienia.

Karta art. 35

Karta praw podstawowych Unii Europejskiej

Prawo do wysokiego poziomu ochrony zdrowia.

TFUE art. 168 § ust. 1

Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej

Polityka Unii w dziedzinie zdrowia publicznego.

TFUE art. 191 § ust. 2

Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej

Zasada ostrożności w polityce ochrony środowiska.

TFUE art. 114 § ust. 3

Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej

Obowiązek uwzględniania wysokiego poziomu ochrony środowiska przy zbliżaniu ustawodawstw.

Rozporządzenie wykonawcze 540/2011

Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 540/2011

Rozporządzenie wykonawcze do rozporządzenia nr 1107/2009.

Rozporządzenie wykonawcze 2021/2068

Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2021/2068

Rozporządzenie zmieniające rozporządzenie 540/2011 w odniesieniu do przedłużenia okresów zatwierdzenia.

Rozporządzenie wykonawcze 2023/1436

Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2023/1436

Rozporządzenie o nieodnowieniu zatwierdzenia dimoksystrobiny.

Rozporządzenie wykonawcze 844/2012

Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 844/2012

Przepisy wykonawcze do procedury odnowienia.

Argumenty

Skuteczne argumenty

Błędna wykładnia i zastosowanie art. 17 rozporządzenia nr 1107/2009 przez Komisję, która dopuściła do nadmiernego i systematycznego przedłużania zatwierdzenia substancji czynnej dimoksystrobina, naruszając tymczasowy i wyjątkowy charakter tego mechanizmu oraz zasadę szybkości postępowania.

Godne uwagi sformułowania

przedłużenie ma charakter tymczasowy i wyjątkowy nie może być stosowane automatycznie ani systematycznie okres obowiązywania przedłużenia musi być wystarczający nie może być ani zbyt krótki, ani zbyt długi zasada ostrożności leży u podstaw wszystkich przepisów rozporządzenia nr 1107/2009 systematyczne stosowanie tego mechanizmu [...] nie jest zgodne z wymogami rozporządzenia nr 1107/2009 ani [...] z duchem tego rozporządzenia.

Skład orzekający

R. da Silva Passos

prezes

N. Półtorak

sędzia

I. Reine

sędzia

T. Pynnä

sprawozdawczyni

H. Cassagnabère

sędzia

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Wysoka

Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów dotyczących przedłużania zatwierdzenia substancji czynnych w UE, stosowanie zasady ostrożności i zasady szybkości postępowania w kontekście prawa ochrony środowiska i zdrowia."

Ograniczenia: Dotyczy specyficznego kontekstu rozporządzenia (WE) nr 1107/2009 i procedury odnowienia zatwierdzenia substancji czynnych.

Wartość merytoryczna

Ocena: 7/10

Sprawa dotyczy ważnej kwestii bezpieczeństwa żywności i ochrony środowiska, a także interpretacji przepisów UE dotyczących substancji chemicznych. Pokazuje, jak organizacje pozarządowe mogą skutecznie kwestionować decyzje administracyjne na poziomie unijnym.

Sąd UE: Komisja nadużyła prawa, przedłużając zatwierdzenie szkodliwego pestycydy.

Sektor

rolnictwo

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI