T. 4/94
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuTrybunał Konstytucyjny nie nadał dalszego biegu wnioskowi Rady Miejskiej w Tarnowskich Górach dotyczącemu zgodności dwóch ustaw, uznając, że nie podlega to jego kognicji.
Rada Miejska w Tarnowskich Górach złożyła wniosek do Trybunału Konstytucyjnego o stwierdzenie zgodności art. 26 ust. 1 ustawy o obowiązkach i prawach posłów i senatorów z art. 18 ust. 2 pkt 2 ustawy o samorządzie terytorialnym. Trybunał, po analizie, postanowił nie nadawać wnioskowi dalszego biegu, wskazując, że zgodność ustaw można badać jedynie w odniesieniu do Konstytucji, a nie między sobą.
Trybunał Konstytucyjny rozpoznał wniosek Rady Miejskiej w Tarnowskich Górach dotyczący zgodności art. 26 ust. 1 ustawy z dnia 31 lipca 1989 r. o obowiązkach i prawach posłów i senatorów z art. 18 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie terytorialnym. Rada Miejska, powołując się na uchwałę Nr LXI/490/94, wnioskowała o stwierdzenie tej zgodności. Trybunał Konstytucyjny, działając na podstawie przepisów ustawy o Trybunale Konstytucyjnym, postanowił nie nadawać wnioskowi dalszego biegu. W uzasadnieniu wskazano, że wniosek nie podlega kognicji Trybunału, ponieważ zgodność aktu ustawodawczego można badać jedynie w odniesieniu do Konstytucji, a nie w relacji między dwiema ustawami. Trybunał podkreślił, że teza o wyższej mocy prawnej jednej ustawy nad drugą jest nieprawdziwa w świetle teorii źródeł prawa i niewykonalna z prawniczego punktu widzenia. Na postanowienie przysługuje zażalenie.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Nie, Trybunał Konstytucyjny jest właściwy do badania zgodności aktów normatywnych jedynie z Konstytucją.
Uzasadnienie
Zgodność lub niezgodność ustawy można badać wyłącznie w odniesieniu do postanowień Konstytucji. Badanie zgodności między dwiema ustawami nie podlega kognicji Trybunału Konstytucyjnego.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
nie nadano dalszego biegu
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| Rada Miejska w Tarnowskich Górach | instytucja | wnioskodawca |
Przepisy (6)
Główne
Ustawa o Trybunale Konstytucyjnym art. 23 § 2 i 3
Konstytucja art. 31a § 1
przepisy pozostawione w mocy
Pomocnicze
Ustawa o obowiązkach i prawach posłów i senatorów art. 26 § 1
Ustawa o samorządzie terytorialnym art. 18 § 2 pkt 2
Ustawa o Trybunale Konstytucyjnym art. 23 § 1
Ustawa o Trybunale Konstytucyjnym art. 13
Argumenty
Skuteczne argumenty
Zgodność aktów normatywnych bada się wyłącznie w odniesieniu do Konstytucji.
Odrzucone argumenty
Ustawa o samorządzie terytorialnym ma wyższą moc prawną niż ustawa o obowiązkach i prawach posłów i senatorów.
Godne uwagi sformułowania
wniosek jako nie podlegający kognicji Trybunału Konstytucyjnego jest to teza w świetle ugruntowanej teorii źródeł prawa nieprawdziwa jest to zadanie niewykonalne z prawniczego punktu widzenia Zgodność lub niezgodność ustawy można badać jedynie w odniesieniu do postanowień Konstytucji
Skład orzekający
Janusz Trzciński
Wiceprezes TK
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Określenie zakresu kognicji Trybunału Konstytucyjnego w zakresie badania zgodności aktów prawnych."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji badania zgodności między dwiema ustawami, a nie między ustawą a Konstytucją.
Wartość merytoryczna
Ocena: 4/10
Sprawa dotyczy fundamentalnych zasad ustrojowych dotyczących kontroli konstytucyjności, ale jej rozstrzygnięcie jest proceduralne i nie dotyczy meritum sporu między ustawami.
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionyPOSTANOWIENIE z dnia 13 maja 1994 r. (Sygn. T. 4/94) Trybunał Konstytucyjny w składzie: Wiceprezes TK: Janusz Trzciński po rozpoznaniu w dniu 13 maja 1994 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku Rady Miejskiej w Tarnowskich Górach z dnia 28 kwietnia 1994 r. o stwierdzenie zgodności art. 26 ust. 1 ustawy z dnia 31 lipca 1989 r. o obowiązkach i prawach posłów i senatorów (tekst jednolity Dz.U. z 1991 r. Nr 18, poz. 79) – z art. 18 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie terytorialnym (Dz.U. Nr 16, poz. 95; zm.: z 1990 r. Nr 32, poz. 191; Nr 34, poz. 199; Nr 43, poz. 251 i Nr 89, poz. 518; z 1991 r. Nr 4, poz. 18 i Nr 110, poz. 473; z 1992 r. Nr 85, poz. 428 i Nr 100, poz. 499 oraz z 1993 r. Nr 17, poz. 78), na podstawie art. 23 ust. 2 i 3 ustawy z dnia 29 kwietnia 1985 r. o Trybunale Konstytucyjnym (Dz.U. z 1991 r. Nr 109, poz. 470; zm.: z 1993 r. Nr 47, poz. 213) postanowił nie nadawać wnioskowi dalszego biegu. Uzasadnienie Podejmując decyzję o nienadaniu wnioskowi dalszego biegu Trybunał Konstytucyjny zważył co następuje. Rada Miejska w Tarnowskich Górach uprawniona, na pod. stawie art. 23 ust. 1 ustawy o Trybunale Konstytucyjnym, do wystąpienia z wnioskiem o stwierdzenie zgodności aktu ustawodawczego z Konstytucją albo innego aktu normatywnego z Konstytucją lub aktem ustawodawczym, wystąpiła z wnioskiem (uchwała Nr LXI/490/94 z dnia 27 kwietnia 1994 r.) o stwierdzenie zgodności art. 26 ust. 1 ustawy z dnia 31 lipca 1989 r. z art. 18 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 8 marca 1990 r., co oznacza, iż wniosek jako nie podlegający kognicji Trybunału Konstytucyjnego nie odpowiada wymaganiom wynikającym z przepisów ustawy. Co prawda Wnioskodawca jednej z ustaw (ustawie o samorządzie terytorialnym) przypisuje wyższą moc prawną w porównaniu do ustawy o obowiązkach i prawach posłów i senatorów, to jednak jest sprawą nie budzącą najmniejszej wątpliwości, iż po pierwsze – jest to teza w świetle ugruntowanej teorii źródeł prawa nieprawdziwa i po drugie – jest to zadanie niewykonalne z prawniczego punktu widzenia. Zgodność lub niezgodność ustawy można badać jedynie w odniesieniu do postanowień Konstytucji (art. 31a ust. 1 pozostawionych w mocy przepisów konstytucyjnych). Z opisanego stanu faktycznego będącego inspiracją dla sformułowania wniosku przez Radę wynika, iż zagadnienie to dotyczy wykładni postanowień cytowanych ustaw. Wprawdzie dokonywanie wykładni ustaw należy także do kompetencji Trybunału, to musi się to jednak odbywać według procedury opisanej w art. 13 ustawy o Trybunale Konstytucyjnym. Na postanowienie w niniejszej sprawie służy zażalenie do Trybunału Konstytucyjnego w terminie 7 dni od daty doręczenia postanowienia.
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI